Το Τρίγωνο της Θλίψης(2022)
(Triangle of Sadness) | Πρώτη προβολή: 15-09-2022
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Μια πολιτική σάτιρα συνεπώς το έργο του Ρούμπεν Έστλουντ (προσφάτως βραβευμένο με τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών), που συνιστά ταυτόχρονα μια έμμεση βολή στο καπιταλιστικό καθεστώς και προϋποθέτει μεν για ορισμένους, μια κάποια προσπάθεια να το αντιληφθούν αλλά βρίσκει εντέλει το στόχο του...
Ασπασία Λυκουργιώτη
Η αχίλλειος πτέρνα αυτής της -κατά τα άλλα αριστοτεχνικής-ταινίας είναι ότι οι φτωχοί δεν φαίνονται ούτε στο ελάχιστο καλύτεροι· λεπτομέρεια που προδίδει πως ο δεξιοτέχνης Έστλουντ δεν έχει αποποιηθεί πλήρως τον «αστικό» ρεαλισμό του, που διαφέρει, όπως και να το κάνουμε, από τον «προλεταριακό» ρεαλισμό των «Παρασίτων», όπου η κάμερα τοποθετείται πιο χαμηλά...
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια ταινία που την απολαμβάνεις και που χαίρεσαι γιατί υπάρχουν σκηνοθέτες έτοιμοι να βγουν από την πολιτική ορθότητα και να πουν αυτό που πιστεύουν έξω από τα δόντια!
Γιάννης Τσιτσίμης
Ταινίες όπως το «Τρίγωνο της θλίψης» δεν ξεχωρίζουν απλώς. Σηματοδοτούν την ώρα έναρξης ενός νέου κινηματογράφου.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-09-20
Αυτή η τόσο διασκεδαστική και συγχρόνως πνευματώδης τελευταία δημιουργία του Σουηδού δημιουργού Ρούμπεν Έστλουντ η οποία εν τέλει απέσπασε (και δικαιολογημένα ίσως) τον Χρυσό Φοίνικα, κατάφερε να βγάλει γέλιο αυθεντικό και γνήσιο και αυθόρμητο μέσα από πολύ σοβαρά κοινωνικοπολιτικά ζητήματα.
Τάσος Ντερτιλής
Με μαύρο, κατάμαυρο χιούμορ, ο Έστλουντ σκιτσάρει ένα κόσμο παράλογο, σουρεαλιστικό σχεδόν, που το μόνο που του αξίζει είναι να πνιγεί στον εμετό του, τρώγοντας ασταμάτητα και να βυθιστεί στις ακαθαρσίες του, σαν άλλο γουρούνι από τη Φάρμα των Ζώων του Όργουελ.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το σινεμά του Έστλουντ είναι ανθρωποκεντρικό, με ουσία κινηματογραφική και γεμάτο από ωραίες εικόνες. Ιδίως της πλούσιας που πνίγεται στον εμετό της και σέρνεται στα πατώματα. Ο Μπουνιουέλ θα ήταν περήφανος.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Μια ανελέητη πολυεθνική πολιτικό-ταξική σάτιρα που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο επιτιθέμενη ακόμα και στο βλέμμα του θεατή κι όπου οι πρωταγωνιστές εσκεμμένα θα μπορούσαν να είναι σχεδόν από οπουδήποτε, κάποιοι άλλοι ρόλοι, όμως, ανήκουν σε συγκεκριμένες εθνότητες..
Ειρήνη Μιχοπάνου
Ο σκηνοθέτης στήνει σκηνές απαράμιλλης ομορφιάς και σιχασιάς ταυτόχρονα περνώντας εύγλωττα τα μηνύματά του, «χτυπώντας» ακόμα και την υψηλή γαστρονομία η οποία ακυρώνετσι πλήρως κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-09-18
Αυτή τη φορά ο Έστλουντ πηγαίνει στα άκρα την κριτική του (η ιστορία του «Τριγώνου» αφορά στην παρακμή της ανθρωπότητας με χαρακτηριστικά της την ομορφιά, το χρήμα και την επιβίωση) και ενοχλεί αρκετά. Μεταξύ μας; Πολύ καλά κάνει ο σουηδός.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η σατιρική προσέγγιση του Ρούμπεν Έστλουντ χαράζει σαν ξυράφι.
Ηλίας Φραγκούλης
Από μία άποψη, είναι ευχάριστο να βλέπεις ότι αυτή η φιλμική... ροχάλα τιμήθηκε με το βραβείο του Χρυσού Φοίνικα στις Κάννες! Είναι μια κάποια απόδειξη ότι ο αυτοσαρκασμός καλά κρατεί. Και ίσως μας δίνει μια ελπίδα σωτηρίας από τούτο το βούρκο κοινωνικού απόπατου μέσα στον οποίο παλεύουμε για να επιζήσουμε σήμερα.
Ναταλία Πετρίτη
Το Τρίγωνο της Θλίψης είναι η παιχνιδιάρικη αλληγορία που δεν ξέραμε ότι είχαμε ανάγκη για τις τελευταίες μας εξορμήσεις στα θερινά σινεμά και ένας από τους πιο ξεκαρδιστικούς Χρυσούς Φοίνικες των τελευταίων ετών.
Αγγελική Αντωνίου
Το Triangle of Sadness (Το Τρίγωνο της Θλίψης) του Ruben Ostlund είναι μια ταξική σάτιρα για γερό στομάχι, κυριολεκτικά.
Old Boy
Αγάπησα πάρα πολύ την «Ανωτέρα Βία» του, «Το Τετράγωνο» παρά τα επιμέρους του εντυπωσιακά στοιχεία θεωρώ ότι στραβοπάτησε, το «Τρίγωνο της Θλίψης» το απόλαυσα πολύ, γέλασα σε σημεία του πάρα πολύ και τελικά με αφήνει πολύ ικανοποιημένο.
Νίκος Γαργαλάκος
Μια χειμαρρώδη αντικαπιταλιστική -ή πιο σωστά «αντισυστημική»– σάτιρα που βάζει στο στόχαστρο τους προνομιούχους και τα υποκριτικά συμπεριληπτικά τους αφηγήματα, προτού ανακατανέμει βιτριολικά τους ρόλους στην κοινωνική σκακιέρα.
Χάρης Αναγνωστάκης
Απολαυστική καυστική σάτιρα, που πολλές φορές το χιούμορ ξεφεύγει προς τη χυδαιότητα ταιριαστά, με τον κόσμο που περιγράφει, προνομιούχους, μάστορες του πλούτου, ολιγάρχες, περσόνες του θεάματος και της μόδας.
Στράτος Κερσανίδης
Το σίγουρο είναι πως βλέποντάς την, ένιωσα όμορφα, πέρασα καλά και χάρηκα που βρέθηκε κάποιος να με μαλώσει για τα χάλια μου, προσφέροντάς μου το λαμπερό του χαμόγελο!
Σπύρος Δούκας
2022-09-16
Πρόκειται για δυόμισι ώρες καθαρής απόλαυσης (πράγμα αληθινά σπάνιο και δύσκολο στο αρτ σινεμά), ενώ κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την αρτιότητα της δοκιμιακής γραφής του. Όμως το έργο αυτό μοιάζει σαν μια ευφάνταστη σύνοψη όλων των προβληματικών με τις οποίες έχει καταπιαστεί ο Ostlund στο παρελθόν.
Σωτήρης Ζήκος
Ο Έστλουντ κάνει, για άλλη μια φορά, ένα "επιθετικό σινεμά", όπως θα λέγαμε στο ποδόσφαιρο «επιθετικό παιχνίδι» και ή σε πιάνει και είσαι μέσα ή σε πετάει έξω (εμένα μου ταιριάζει και είμαι μέσα και τώρα και παλιά.)
Νεκτάριος Σάκκας
2022-09-10
Ο Χρυσός Φοίνικας του Φεστιβάλ Καννών, ο δεύτερος σε μια πενταετία για τον μοναδικό Σουηδό με την προβοκατόρικη κοινωνιολογική ματιά, είναι μια σάτιρα απανωτών ευτράπελων με ξεγυρισμένες δόσεις ανίερου χιούμορ, για ένα ζευγάρι ινφλουένσερ που μαζί με ένα τσούρμο δισεκατομμυριούχων ναυαγούν σε ερημονήσι.
Χρήστος Μήτσης
2022-09-14
Χρυσός Φοίνικας του φεστιβάλ Καννών για μια χοντροκομμένη όσο και ξεκαρδιστική αντικαπιταλιστική σάτιρα με πολλές ιδέες, όχι όλες τους κομψές ή πρωτότυπες.
Απόστολος Κίτσος
Κλασάτη καφρίλα από έναν δημιουργό που διαθέτει πολύ έντονο το στοιχείο του σαρκασμού και του άβολου χιούμορ που με την σειρά τους σατιρίζουν, καυτηριάζουν και κρίνουν τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό και τις μεγαλοαστικές δηθενιές.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
2022-09-08
Ταινία δομημένη σε τρεις σαφείς πράξεις, πνίγει το συντηρητικό κοινό κυριολεκτικά στον εμετό του.
vandimir
Προσωπικά το είδα αρκετά ευχάριστα (παρά την κάπως ατσούμπαλη και διαφορετική σε κάθε μέρος δομή του σεναρίου) και, όπως είπα, διασκέδασα σε αρκετά σημεία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-09-06
Μακριά πια από την λεπτοδουλεμένη άσκηση ισορροπιών του θαυμάσιου "Force Majeure", αλλά και χωρίς να προσπαθεί να πει τα πάντα για τα πάντα όπως στο (καλό, αλλά στουμπωμένο) "Τετράγωνο", ο σουηδός σκηνοθέτης μοιάζει να βρίσκεται εδώ σε έναν χώρο μικρότερης καλλιτεχνικής φιλοδοξίας αλλά με κάτι το αναπολογητικό και άμεσο στο πώς πλασάρει τις ιδέες του ως μαζική διασκέδαση.
Αγγελική Καρυστινού
Με βασικό άξονα την υστερία της εικόνας και της τελειότητας, ο Σουηδός auter, στο πνεύμα των «Παράσιτων», φτιάχνει μια διασκεδαστική αλληγορία, με σουρεαλιστικές στιγμές και απολαυστικές ατάκες, που όμως εξαντλείται από ένα σημείο και μετά, χωρίς να αποφεύγει κάποιες χοντροκοπιές.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Αυτό που κάνει ξεχωριστή την ταινία είναι το καλό γούστο της. Όχι έτσι όπως το εννοεί ο σουσουδισμός αλλά η ευγένεια στα χρώματα, στη σκηνογραφία, στις λεπτομέρειες της, στη γυαλάδα των επίπλων και ειδικά των ξύλινων, μα και στα πρόσωπα, που έχουν τη γοητεία των μοντέλων αλλά είναι Ηθοποιοί που παίζουν τα μοντέλα.
Κώστας Ζαλίγκας
Το πρώτο μέρος που εκτυλίσσεται στη θαλαμηγό είναι γεμάτο απολαυστικές σατιρικές ιδέες, αρκετές από τις οποίες οφείλονται στον σπουδαίο Γούντι Χάρελσον, που δίνουν το περίγραμμα όσων θέλει να πει ο Εστλουντ. Ομως, όταν η δράση μεταφέρεται στην παραλία, ο Σουηδός στερεύει και αφήνει την πλοκή του να ξεχειλώσει μέχρι να ξεφουσκώσει.
Αντώνης Ζαούτσος
Όμορφη εικονογραφία, δυναμική σκηνοθεσία και κάποιες αξιόλογες σεναριακές ιδέες διασώζουν το σύνολο, παρά την αχρείαστα μεγάλη διάρκεια, την αδυναμία της ταινίας να ολοκληρώσει τις ιδέες που η ίδια στήνει και τις μάλλον άνευρες ερμηνείες των πρωταγωνιστών.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Σκηνοθετικά το φιλμ παρουσιάζει αρκετά κενά, ιδίως στο τρίτο, σαφώς πιο αδύναμο συγκριτικά με τα άλλα δύο, μέρος του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-09-04
Θα γελάσετε, θα δυσφορήσετε, θα προβληματιστείτε, αλλά νομίζω πως θα κουραστείτε. Είναι πολύ πιθανόν, αρκετά πριν από το φινάλε, ν' αναφωνήσετε: «Έλεος, το καταλάβαμε, πόσο ακόμη...».
Γιώργος Παπαδημητρίου
Οι προθέσεις και οι παρατηρήσεις του Έστλουντ δεν είναι ούτε άστοχες, ούτε ανεδαφικές. Απλώς, όσο περνά η ώρα και από κεφάλαιο σε κεφάλαιο (το πιο εύστοχα ειρωνικό είναι σαφώς το εναρκτήριο), γίνονται όλο και πιο προφανείς, όλο και πιο αναμενόμενες, ίσως και κάπως χοντροκομμένες. Σαν ένα τρίγωνο με εντυπωσιακές πλευρές, αλλά δίχως κορυφές για του δώσουν στέρεα μορφή και σχήμα.
Νίκος Δρίβας
Θα μπορούσε να είναι μια ολοκληρωμένη ταινία και που αποδεικνύει ότι όσο καλή ιδέα και να έχεις, συν ένα καλό cast, αν δεν την αξιοποιήσεις σωστά, δεν θα πετύχει τους στόχους της. Άσχετα αν έχει στοιχεία που σε μαγεύουν στην διαδρομή της.
Λήδα Γαλανού
2022-09-02
Το «Τρίγωνο» είναι μια ταινία ανοιχτή στο ευρύ κοινό, το σκατολογικό χιούμορ πάντα ενθουσιάζει μια μερίδα θεατών, η πολιτική ματιά του είναι ξεκάθαρα υπέρ του αδυνάτου, έστω κι αν οι ιδέες του Εστλουντ διατυπώνονται απλουστευμένες, αλλά και με μια επίμονη, ακόμα και φλύαρη διατύπωσή τους.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Όχι ότι προκαλούν δυσαρέσκεια ή πλήξη οι γενικεύσεις και οι αναγνωρίσιμες κατηγορίες ανθρώπων (η ταινία μοιάζει να απαρτίζεται από target groups και όχι από ιδιαίτερους χαρακτήρες) που απαρτίζουν το πολυτελές γιωτ στο οποίο εκτυλίσσονται τα ολοένα και πιο εξωφρενικά γεγονότα της ταινίας, αλλά αν το stating the obvious ήταν ολυμπιακό άθλημα, εδώ θα βρίσκαμε το νικητή του χρυσού.
Νίκος Τσαγκαράκης
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκτός από την έξυπνη εναρκτήρια σκηνή (που ακόμα κι αυτή ξεχειλώνει το εύρημά της), η ταινία μού φάνηκε άρρυθμη, άσκοπη και πλατειασμένη, βαλτώνοντας περισσότερο στην αναληθοφάνεια όσο προχωρούσε, αφού η εξέλιξη της σχέσης μεταξύ Καρλ και Άμπιγκεϊλ στερείται πειστικότητα.
