Η Φάλαινα(2022)
(The Whale) | Πρώτη προβολή: 05-01-2023
Τάσος Ντερτιλής
Η Φάλαινα σε παρασύρει στον παράξενο κόσμο της και σε ταρακουνά μέχρι το ανεπανάληπτο φινάλε που ήδη ανήκει στην ανθολογία του αμερικάνικου κινηματογράφου. Ένα αριστούργημα!
Γιάννης Τσιτσίμης
Αυτή η ταινία θα σάς αλλάξει. Θα είστε άλλοι άνθρωποι όταν θα τελειώσει.
Ηλίας Φραγκούλης
2023-01-20
Ενίοτε σκληρό στη θέασή του, γεμάτο πικρία συναισθημάτων, μ' έναν ελεγειακό «αέρα» που πνίγει μονίμως την ατμόσφαιρα, εκρήγνυται λίγο πριν το φινάλε, για να σε βγάλει από την αίθουσα σε κατάσταση σοκ. Και κάθαρσης.
Ορέστης Μαλτέζος
Κινηματογραφική διασκευή ενός θεατρικού έργου; Η μεγάλη επιστροφή ενός πάλαι ποτέ πρωταγωνιστή; Ψυχογραφικό δράμα οσκαρικών διαστάσεων; Στο σύνολό της, η "Φάλαινα" συμφιλιώνει άξια όλα τα παραπάνω, αλλά κατορθώνει σαν κύριο χαρακτηριστικό της να πρόκειται για μια ταινία του Ντάρεν Αρονόφσκι, ικανή να καθορίσει την καριέρα όλων των εμπλεκόμενων σε αυτήν.
Μίλτος Τόσκας
Η Φάλαινα" είναι μία ταινία που πρέπει να παρακολουθήσεις με κομμένη την ανάσα, με τις κεραίες ανοιχτές.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Η Φάλαινα του Ντάρεν Αρονόφσκι, συγκινητική, ουμανιστική, ειλικρινής, και βαθιά ανθρώπινη, είναι μια μικρή ελεγεία πείσματος κι αυτό-καταστροφής, αλλά και καλοσύνης κι ελπίδας.
Κυριάκος Στεργιάδης
Σκεφτόμουν ειλικρινά να κάνω ένα απλώς αναφορικό κείμενο με τις βασικές πληροφορίες της ταινίας και να γράψω «Απλά πηγαίνετε δείτε το». Με συγκίνησε βαθύτατα σε σημείο που λίγες ταινίες στη ζωή μου κατάφεραν να αποσπάσουν δάκρυα -και όχι με ψαρωτικό τρόπο. Αφού όμως φτάσαμε ως εδώ και έβγαλα τα εσώψυχά μου για το The Whale θα σας πω να την τιμήσετε στο σινεμά το συντομότερο δυνατόν.
Απόστολος Κίτσος
2023-01-18
Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή στα βάθη του πένθους ενός αυτοκαταστροφικά παχύσαρκου ανθρώπου, μια επώδυνη και ενοχική προσπάθεια εξιλέωσης από έναν αδιανόητο Μπρένταν Φρέιζερ που αντί να προσπαθήσει να σώσει την σάρκα, έχει επιλέξει πεισματικά να σώσει την ψυχή. Όταν δεις την σκηνή του τέλους, πάρε μια βαθιά ανάσα.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
Το "The Whale" είναι άλλο ένα γεμάτο ένταση και σοκαριστικά δραματικό έργο από τον Darren Aronofsky, το οποίο εξυψώνεται από την υποδειγματική ερμηνεία του πρωταγωνιστή του.
gaRis
Ευλογήθηκα με τη συνταρακτική εμπειρία να κοινωνήσω τη Φάλαινα αυτουνού του τόσο παρεξηγημένου γίγαντα Darren Aronofsky.
Άκης Καπράνος
Κινηματογραφημένη σε «τετράγωνο» κάδρο, δίχως να προσπαθεί καν να μασκαρέψει τις θεατρικές καταβολές του πρωτότυπου (αν και ντεκουπαρισμένη με Πολανσκι-κή χάρη), η «Φάλαινα», είναι ένα ασφυκτικό μελόδραμα, μονοδρομημένο έτσι ώστε να σε οδηγήσει απαρέγκλιτα στο λυτρωτικό κλάμα, όπως δηλαδή συμβαίνει και στις καλύτερες ταινίες του είδους.
Αγγελική Καρυστινού
Βασισμένος στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Σάμιουελ Ντι Χάντερ, ο Αρονόφσκι φτιάχνει ένα δράμα δωματίου, αξιοποιώντας δεξιοτεχνικά κάθε γωνιά αυτού του σπιτιού που μεταβάλλεται σε πεδίο μάχης, όπου συγκρούεται το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
Παναγιώτης Φιλιππαίος
Το «The Whale» τολμά να μας βάλει σε σκέψεις για την έννοια της ύπαρξής μας, των καλών πράξεων, της αγάπης, της ενσυναίσθησης και της ανθρωπιάς.
Ρεγγίνα Ζερβού
Απίστευτα τρυφερή προσέγγιση της συναισθηματικής κατάρρευσης ενός ανθρώπου που αφήνει την παχυσαρκία να τον σκοτώσει και την δωδέκατη ώρα, λίγο πριν το τέλος, προσπαθεί να προσεγγίσει την κόρη του. Δεν τον αγαπάμε, δεν τον μισούμε, δεν τον απεχθανόμαστε. Συμπάσχουμε.
Αχιλλέας Βασιλείου
Δράμα μεγατόνων, ερμηνεία ζωής, μάθημα ζωής, κινηματογραφική συγκίνηση, η Φάλαινα είναι η ταινία που βγαίνεις από την σκοτεινή αίθουσα και δεν μπορείς να μιλήσεις. Όχι από επιτηδευμένο σοκ, αλλά από τα συναισθήματα και την συγκίνηση και φυσικά από την δύναμη του ίδιου του σινεμά.
Κωνσταντίνα Στεφανίδου
Μέσα από την προσωπική ιστορία του πρωταγωνιστή απεικονίζεται αλληγορικά η κοινωνία και ενώ ο ίδιος προκαλεί τον οίκτο του κοινού, σχεδόν αυτοθυματοποιείται, στην ουσία αποτελεί τον φαυλότερο κρίκο της αλυσίδας των ανθρώπων στην οποία ανήκει, έναν κρίκο ιδιοτελή, ατομιστή που ομφαλοσκοπεί.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ο Αρονόφσκυ έχει δει πολύ σωστά , και πολύ σοφά έχει κάνει τις επιλογές του. Εχει δει τι έργο έχει κι ότι το έργο αυτό θέλει ηθοποιό μεγατόνων. Κι επειδή είναι έργο στο οποίο η μεταμόρφωση παίζει καθοριστικό ρόλο μια κι ο κεντρικός ήρας είναι αηδιαστικά υπέρβαρος, χρειάζεται ηθοποιό που να κάνει εντύπωση και με τη μεταμόρφωση του. Εδώ ξεκινά η αξία του Αρονόφσκι και στο πως θα στήσει κι από που θα πιαστεί.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Αρονόφσκι έφτιαξε μια ακόμη ασυνήθιστη, εξαιρετική, συναρπαστική ταινία γύρω από τη μοναξιά, την απώλεια, το θάνατο, αλλά και την ιδιαιτερότητα (μια όμως διαφορετική από αυτές που μέχρι τώρα μας έδινε ο κινηματογράφος), μια ταινία από την οποία δεν λείπει και το σουρεαλιστικό στοιχείο, ταινία τελικά που μας δίνει τη δική της, ιδιαίτερη πρόταση για το αληθινό νόημα της ζωής.
Φίλιππος Χατζίκος
Ο Αρονόφσκι φτιάχνει μία ταινία με τέλεια τονικότητα και ακριβέστατο εσωτερικό ρυθμό που του επιτρέψει να τοποθετήσει τις κορυφώσεις του στο κατάλληλο σημείο ώστε να τρέψει τη μελαγχολία σε συναισθηματικό χείμαρρο.
Μάνος Θηραίος
Η "Φάλαινα" είναι από τις πλέον βατές ταινίες του ριψοκίνδυνου σκηνοθέτη, αλλά ταυτόχρονα και η πλέον περίτεχνη μέσα στη φαινομενική της απλότητα.
Γιώργος Νυκταράκης
2023-01-12
Μια ταινία που θα σας παρασύρει στον σκληρό, συχνά ψυχοφθόρο, αλλά και εντυπωσιακά καθηλωτικό κόσμο του Darren Aronofsky, και θα σας κάνει να μάθετε ή να θυμηθείτε τον Brendan Fraser πιθανότατα στην ερμηνεία της χρονιάς.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ο Αρονόφσκι (αφού αποσπά άλλη μια καθηλωτική ερμηνεία, όπως συνηθίζει στις ταινίες του) και οι συνεργάτες του επιτυγχάνουν η «Φάλαινα» να γίνει ένα συγκινητικό, ευαίσθητο, αληθινά ανθρωποκεντρικό δράμα με πρωταγωνιστή έναν άνθρωπο που βυθίζεται μέσα στα αδιέξοδα, τη συντριβή και τη φθορά των άστοχων κινήσεων, σαθρών συναισθηματικών περιπλανήσεων και των αβέβαιων στοχεύσεων του παρελθόντος του.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2023-01-14
Γυρισμένη ως επί το πλείστον μέσα στο σαλόνι του καθηγητή, κατοίκου σε περιοχή του Αϊνταχο όπου βασιλεύει η μιζέρια, η «Φάλαινα» είναι μια πολυπεπίδη και εξαιρετικά δυσάρεστη ταινία που όμως σε παγιδεύει αναγκάζοντάς σε με έναν τρόπο εθιστικό να την παρακολουθήσεις • σαν να μην μπορείς να κάνεις αλλιώς.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η «Φάλαινα» είναι ακραία συμβολική, ακραία προσωπική, ακραία κοινωνική, ακραία ανθρώπινη. Ενώ είναι μια ιδιαίτερα απλή ιστορία, γυρισμένη σε ένα δωμάτιο στην ουσία, θίγει τόσες πτυχές της ύπαρξης, αγγίζει τόσο βαθιά συναισθήματα που αναγκάζει τον θεατή να ανοίξει τις κεραίες του και να γίνει κοινωνός του «θαύματος».
Κώστας Ζαλίγκας
2023-01-16
Όλη η δράση περιορίζεται μέσα στο διαμέρισμα του κεντρικού ήρωα Τσάρλι κι εκεί έχει την ευκαιρία ο Αρονόφσκι να μας δείξει για ακόμη μια φορά πώς γίνεται να γυρίζεις ταινία μέσα σε τέσσερις τοίχους χωρίς να επαναλαμβάνεσαι ή να γίνεσαι πληκτικός και αδιάφορος.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2023-01-06
Η ερμηνεία του Μπρένταν Φρέιζερ, κάτω από τη μάσκα, ξεφλουδίζει με κόπο και αγωνία έναν άνδρα κυριολεκτικά θαμμένο στον εαυτό του, στις τύψεις και την παρεξηγημένη θετικότητά που επιζητά.
Old Boy
Στη μακράν πιο διακριτική σκηνοθεσία της καριέρας του, ο Αρονόφσκι μάλλον θεώρησε ότι είναι τόσο δυνατή ως εικόνα η μεταμόρφωση με προσθετικά του Μπρένταν Φρέιζερ, ώστε θα περίττευε οτιδήποτε άλλο θα αφαιρούσε την προσοχή από την εξωτερική εικόνα του Τσάρλι. Δεν χρειάζεται να κάνω πολλά εδώ, είναι σαν να λέει, αρκεί να τον δείχνω συνέχεια. Το πρόβλημα όμως είναι ότι χρειαζόταν.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2023-01-08
Πιστός στους κώδικες του, αλλά αποφεύγοντας τεχνηέντως τις παγίδες που επιφέρει το πάθος (του), ο Ντάρεν Αρονόφσκι είναι πιο ψύχραιμος από ποτέ, σε μια ταινία προορισμένη να στείλει τον Μπρένταν Φρέιζερ στα Οσκαρ.
Λήδα Γαλανού
2023-01-10
Το φινάλε της ταινίας έχει αυτή την ανούσια, εφετζίδικη υπερβατικότητα του σινεμά (του μυαλού, μάλλον) του Αρονόφσκι που, ως άλλος Θεός, καθορίζει τη μοίρα των μαριονετών του με φανταχτερές κινήσεις. Ευτυχώς, πριν από αυτό, ο θεατής έχει κερδίσει την εγγύτητα μ' ένα πλάσμα τρυφερό κι ευάλωτο, έχει αναλογιστεί το υπέρμετρο κόστος των κοινωνικών και θρησκευτικών επιταγών, έχει νιώσει την οδύνη της περιθωριοποίησης, έχει δει μια καλή ταινία, μια εξαιρετική ερμηνεία.
Στράτος Κερσανίδης
Πρόκειται όντως για μια πολύ καλή ταινία αλλά οπωσδήποτε όχι και την ταινία της χρονιάς ή το αριστούργημα που θα μνημονεύουν οι επόμενες γενιές.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Αρονόφσκι, εκμεταλλεύτηκε τους μήνες της καραντίνας για να δώσει στο θεατρικό κείμενο την κινηματογραφική του διάσταση και χωρίς να είναι μια ταινία πολύ υψηλού εύρους, ο ικανός δημιουργός πέρασε τα μηνύματά του, δημιουργώντας μια ανάφλεξη, στο δεύτερο μισό της ταινίας, όπως και στην κατάληξή της.
Χυτούλα Παπάζογλου
Εν κατακλείδι, «Η Φάλαινα» είναι μια συγκινητική μα και βαθιά στοχαστική ταινία. Αν και μελοδραματική και βαριά, η ταινία θα σε κάνει να σκεφτείς τι έχεις κάνεις λάθος στη ζωή σου και πως μπορείς να τα αλλάξεις. Γιατί ποτέ δεν είναι αργά για τίποτα!!!
Αντώνης Ζαούτσος
Το απλό, σαφές σενάριο, οι πρωταγωνιστικές ερμηνείες, καθώς και το γεγονός ότι ο Αρονόφσκι απέφυγε υπερβολές περασμένων εγχειρημάτων του, οδηγούν σε μια αξιόλογη ταινία η οποία δεν απογοητεύει.
Αγγελική Αντωνίου
Σπαρακτική και ωμή, αλλά συναισθηματικά ανεπαρκής και στάσιμη.
Σωτήρης Ζήκος
Στην ταινία αυτή ο Ντάρεν Αρονόφσκι δεν είναι τόσο ο "δημιουργός" της, όσο αυτός που ανέλαβε να διεκπεραιώσει σκηνοθετικά (αρκετά επιτυχημένα ομολογουμένως) την κινηματογραφική της μεταφορά. Όσο για το σκηνοθετικό του στίγμα, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, δεν νομίζω πως θα το αναγνώριζε κανείς σε αυτήν την ταινία, αν δεν υπήρχε η υπογραφή του.
Άγγελος Πολύδωρος
Μια ταινία για την απέχθεια, την αποδοχή της κριτικής, τη λύτρωση αλλά και για την ειλικρίνεια στην έκφραση των συναισθημάτων.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ακόμα και με τον αρονφσκισμό ως κάτι δεδομένο, είναι τέτοια η συναισθηματική αμεσότητα του συγκεκριμένου κομματιού, που πηγάζει από τις ερμηνείες μέχρι τον απρόσμενο φορμαλιστικό έλεγχο, που δύσκολα αρνείσαι τη δύναμη του– ειδικά αν το δεις σε αίθουσα με πολύ κόσμο. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες ενός έτσι κι αλλιώς ιδιόμορφου (και ιδιόμορφα εκμεταλλευτικού) σκηνοθέτη.
Νίκος Τσαγκαράκης
Η σχέση του Τσάρλι με τον σύντροφό του και το διαρκές πένθος του, η σχέση του με τη Λιζ, με την πρώην γυναίκα κι ειδικά με την κόρη του, του με τον εαυτό του, όλα προσφέρουν συναρπαστικό δραματουργικό υλικό, αλλά μοιάζουν να επισκιάζονται από την παχυσαρκία του ήρωα, η οποία καταλήγει αυτοσκοπός, καθώς το σενάριο επιστρέφει συνεχώς σ' αυτή για να εκμαιεύσει (αν όχι να εκβιάσει) το συναίσθημα του θεατή.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Στην καλύτερη περίπτωση, ο Charlie του The Whale είναι μια υπερβολικά χαμένη ευκαιρία. Παρόλα αυτά, και θέλω να είμαι ειλικρινής σε αυτό, η ταινία με ιντρίγκαρε και με ερέθισε. Και πιστεύω ότι, από την σκοπιά του σινεμά που εκπροσωπεί ο Aronofsky, είναι ίσως η πιο μαεστρικά φτιαγμένη που έχει γυρίσει, όντας πιο προκλητική και πιο σύνθετη απ' ό,τι έχει κάνει μέχρι τώρα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ο υποκριτικός θρίαμβος του Μπρένταν Φρέιζερ δεν επισκιάζεται ούτε από το προσθετικό μακιγιάζ και τα επιπλέον κιλά που «φοράει», ούτε από την προβοκατόρικη διάθεση του Ντάρεν Αρονόφκσι.
Λουκάς Κατσίκας
2023-01-04
Η πιο σεμνή στιλιστικά δημιουργία του Ντάρεν Αρονόφσκι («Μαύρος Κύκνος», «The Fountain») η οποία όμως δυσκολεύεται να αποβάλλει τις θεατρικές και συναισθηματικές καταβολές της.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Φρέιζερ, που καταφέρνει να αναδείξει το ανθρώπινο στοιχείο του Τσάρλι παρά τις τρικλοποδιές που του βάζουν συνεχώς το σενάριο και η σκηνοθεσία, το κεντρικό δράμα εκτυλίσσεται καταναγκαστικά και επιφανειακά μέχρι το φινάλε-παρωδία.
vandimir
Ο Μπρένταν Φρέιζερ είναι καλός στο ρόλο του και - ως θετικό το λέω αυτό - ο Αρονόφσκι τον "ανασταίνει" επίσης, όπως παλιότερα είχε κάνει με τον ξοφλημένο Μίκι Ρουρκ. Αυτά. Ξέρω ότι πολλοί θα συγκινηθούν βαθύτατα. Προσωπικά λιγώθηκα.
Χρήστος Μήτσης
2023-01-02
Δράμα δωματίου με θεατρική πηγή έμπνευσης, η οποία καταδυναστεύει πλοκή, χαρακτήρες και διαλόγους. Συγκινητική η ερμηνευτική επιστροφή του Μπρένταν Φρέιζερ, εκνευριστικά απλοϊκές οι (θρησκευτικές) αλληγορίες του Αρονόφσκι.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Ξεπερασμένο δράμα δωματίου θεατρικής κοπής που δεν κρύβει την καταγωγή του, αφού βασίζεται όντως στο θεατρικό του Σάμουελ Χάντερ, με φλύαρους γλυκανάλατους μελοδραματικούς διαλόγους που προσπαθεί καταναγκαστικά να οδηγήσει τον θεατή στη συγκίνηση.
Δημοσθένης Χριστόπουλος
Επί της ουσίας, κάθε λυγμός οίκτου που αντανακλαστικά θα προκαλέσει ο Αρονόφσκι με το «The Whale» είναι η αντιστοιχία κάθε αυθόρμητου γέλιου που αντανακλαστικά προκαλεί ο Σεφερλής στα ρατσιστικά του σκετσάκια: απόρροια εκμετάλλευσης στερεοτύπων, βαθιά δεμένων με το χριστιανικό μοντέλο της ανάγνωσης του κόσμου.
