Tetris(2023)

Πρώτη προβολή: 31-03-2023

Βασίζεται σε μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία και δεν βαρέθηκα στιγμή.

Ο Pink χωρίζει την ιστορία του σε τέσσερα, ημίωρα levels, τοποθετεί τους ήρωές του μέσα στο ρευστό κοινωνικο-πολιτικό περιβάλλον και ο σκηνοθέτης Jon S. Baird (Stan & Ollie, Filth) καταφέρνει να στήσει χαρακτήρες, βρίσκοντας χρόνο για τους πρωταγωνιστικούς, αλλά και τους δευτερεύοντες ρόλους.

Η πλοκή είναι πολύ ενδιαφέρουσα, χωρίς να κάνει μεγάλη κοιλιά πραγματικά η ταινία καταφέρνει να έχει το ενδιαφέρον του θεατή, με έναν σταθερότατο ρυθμό, την ώρα που όσο προχωράει η ώρα, σε "κρατάει" όλο και περισσότερο.

Παιχνίδια εξαπάτησης, διεφθαρμένοι αξιωματικοί του Κρεμλίνου, μυστικοί πράκτορες, διαπραγματεύσεις που κόβουν την ανάσα, κυνηγητά, απειλές και οικονομικοί εκβιασμοί μπερδεύονται συναρπαστικά και οδηγούν την ταινία με το γκάζι πατημένο μέχρι το φινάλε.

Αν και δυσκολεύεται να βρει τα πατήματα του στο σενάριο, το "Tetris" αποδίδει τον απαραίτητο φόρο τιμής στο επώνυμο puzzle video game και μας συνεπαίρνει με ερμηνείες γεμάτες ένταση και πάθος.

Εν κατακλείδι, το Tetris είναι ένα πολιτικό θρίλερ, εύπεπτο, γρήγορο και άκρως διασκεδαστικό.

Μια ποπ ταινία, με γραφικά, γνώριμα τραγούδια της εποχής να παίζουν από πίσω, γρήγορο και διασκεδαστικό μοντάζ, χιούμορ και επιρροές από το ίδιο το παιχνίδι ως προς τον τρόπο που προωθείται η ιστορία, θυμίζοντας το σινεμά του Adam McKay και ιδίως το The Big Short, αν και με λιγότερο σπιντάτο μοντάζ αλλά και λιγότερο εξυπνακίστικο.

Ρετρό σε διάθεση και αποτέλεσμα, παραμένει ωστόσο αρκετά διασκεδαστικό για τις περισσότερες πίστες του.

Περισσότερο διεκπαιρεωτικό, παρά πραγματικά κακό, το Tetris προχωρά στον αυτόματο πιλότο.

...προσπαθεί να κάνει το "Social Network" σε στυλ "Argo" την εποχή που ο κομμουνισμός κατέρρεε, καταφεύγοντας σε ακατάσχετη μπουρδολογία...