75 Μέρες(2020)
(75 Dias / 75 Days) | Πρώτη προβολή: 07-09-2023
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2023-09-20
Στην πραγματικότητα η ταινία δεν είναι ένα θρίλερ με την ξεκάθαρη έννοια του όρου (αφού το αποτέλεσμα των ερευνών είναι γνωστό) αλλά περισσότερο ένας στοχασμός πάνω σε μια υπόθεση που μετατράπηκε σε θρίλερ.
Στράτος Κερσανίδης
Ο σκηνοθέτης δίνει ιδιαίτερη σημασία στα γεγονότα κρατώντας μια ντοκιμαντερίστικη διάθεση. Αποφεύγει την απεικόνιση της βίας και το μελοδραματικό στοιχείο, αναδεικνύοντας κυρίως την έρευνα, τα κενά της και τα αναπάντητα ερωτήματα που άφησε.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Ρομέρο περνά τα μηνύματά του, δίνει την ατμόσφαιρα της εποχής, χάνει ορισμένες φορές τον ρυθμό και επαναλαμβάνεται, με ορισμένα ελάσσονος σημασίας στοιχεία, αλλά τελικά δικαιώνεται από την προσπάθειά του και την προσήλωσή του σε ένα θλιβερό γεγονός για το οποίο ακόμη αναζητούνται πειστικές απαντήσεις.
Άκης Καπράνος
2023-09-18
Τεχνικά η ταινία του είναι άρτια, δυστυχώς όμως η αίσθηση του διεκπεραιωμένου θεάματος είναι έντονη: ο Ρομέρο καταφεύγει σε κλισέ και σε συμβάσεις που θα άρμοζαν περισσότερο σε ένα τηλεοπτικό δικαστικό δράμα απ' ότι σε μια τέτοια τραγωδία.
Άγγελος Πολύδωρος
Με στυλ ντοκιμαντέρ, ο Μαρκ Ρομέρο, στην δεύτερή του ταινία, καταφέρνει να αποφύγει τον εντυπωσιασμό ή το μελόδραμα, εστιάζοντας στην ανικανότητα και την έλλειψη ενσυναίσθησης με την οποία αντιμετωπίστηκε η υπόθεση.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Χωρίς κεντρικό αφηγητή [ή ομάδα αφηγητών], η ταινία χαώνεται σε γεγονότα δημοσιογραφικής καταγραφής και ερμηνείες που μεμονωμένα έχουν ωραία στοιχεία, αλλά δεν δένουν στο σύνολο της ερμηνευτικής ομάδας.
Κώστας Ζαλίγκας
Μοιάζει σαν μια χαμένη ευκαιρία, καθώς μένει στην περιγραφή των γεγονότων και αποτυγχάνει να παρουσιάσει ολοκληρωμένα έναν έστω από τους ήρωες της ταινίας, και να εμβαθύνει στον κόσμο του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2023-09-16
Kαταφέρνει να συντηρεί το σασπένς μέχρι και το αποκαλυπτικό φινάλε.
Παυλίνα Αγαλιανού
2023-09-14
Δυστυχώς ο Ρομέρο δεν κατορθώνει να φτιάξει αυτήν την ασφυκτική ατμόσφαιρα θρίλερ για την οποία φημίζεται ο σύγχρονος ισπανικός κινηματογράφος, εμμένει στη ντοκιμαντερίστικη υφή και στην επιλογή των πρωταγωνιστικών ρόλων, που «κοστίζει» στη μορφή της.
Πόλυ Λυκούργου
2023-09-12
Ενα έγκλημα που είχε συγκλονίσει 30 χρόνια πριν την επαρχιακή Ισπανία, δεν αποτυπώνεται με την βαρύτητα και το σασπένς που θα του ταίριαζε. Καταλήγει ένα κούφιο θρίλερ με μελοδραματικό overacting.
Ανδρέας Κύρκος
2023-09-10
Ένα ψυχολογικό θρίλερ που χάνεται κάτω από τις τηλεοπτικές ευκολίες της true crime κλειδαρότρυπας.
Αγγελική Καρυστινού
Ενώ προφανώς η πρόθεσή του είναι να δικαιώσει τα θύματα, τελικά πέφτει στην παγίδα του κιτρινισμού που καταγγέλλει, κινηματογραφώντας σκηνές σκληρές και λεπτομέρειες αχρείαστες, αν όχι προσβλητικές, για να καταλήξει σε μία αβάσιμη εικασία σχετικά με τον ένα και μοναδικό καταδικασθέντα, ο οποίος μετά από την αποφυλάκιση του αγνοείται ακόμα.
Φίλιππος Χατζίκος
2023-09-04
Συνολικά, θα λέγαμε πως το φιλμ του Ρομέρο είναι το αντιπαράδειγμα της κινηματογραφικής ανάγνωσης μιας πραγματικής ιστορίας και σπαταλά όλες τις δυναμικές που αυτή υπόσχεται.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2023-09-08
Ένα εν δυνάμει παλλόμενο και καλειδοσκοπικό φιλμ μυστηρίου αποδεικνύεται μια κακοφτιαγμένη ταινία δίχως χαρακτήρα.
Βαρβάρα Κοντονή
2023-09-06
1992. Τρία ανήλικα κορίτσια εξαφανίζονται κάτω από περίεργες συνθήκες, στον δρόμο τους για το σχολικό πάρτι, σε μια μικρή πόλη κοντά στη Βαλένθια της Ισπανίας. Αυτό που ακολουθεί είναι μια από τις χειρότερες αστυνομικές απόπειρες για τον εντοπισμό τους. Και μια από τις χειρότερες κινηματογραφικές αναπαραστάσεις επίσης.
Γιάννης Βασιλείου
2023-09-02
Η ταινία ελάχιστα διαφέρει από την επαίσχυντη κάλυψη της ιστορίας από τους δημοσιογραφίσκους της εποχής και τίποτα δεν έχει να προσφέρει σε θεατές εντός κι εκτός ισπανικών συνόρων πέρα από αγνό, τιποτένιο κουτσομπολιό.
