Μόνοι στη Νέα Υόρκη(2023)
(Daddio) | Πρώτη προβολή: 01-08-2024
Στράτος Κερσανίδης
Η Κρίστι Χολ σκηνοθετεί με σιγουριά και συγκρατημένα μια δυνατή, τρυφερή και ατμοσφαιρική ταινία χαρακτήρων στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η ανάγκη για επικοινωνία των ανθρώπων στις δυτικές μεγαλουπόλεις.
Γιάννης Ραουζαίος
Υπάρχουν ταινίες που μοιάζουν με ποίημα, όπου κάθε λέξη, κάθε σκηνή, σε οδηγεί βαθύτερα στην ανθρώπινη ψυχή. Το "Daddio" της Christy Hall είναι μια τέτοια ταινία. Με τους Sean Penn και Dakota Johnson, η ταινία αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορία· είναι ένα ταξίδι.
Σταυρούλα Λούρου
Η ταινία είναι πιο δυνατή, συγκινητική, συναρπαστική, και διορατική από ό,τι περίμενε κανείς, δεδομένου ότι υπάρχουν μόνο δύο βασικοί χαρακτήρες.
Μίλτος Τόσκας
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Κρίστι Χολ που υπογράφει και το σενάριο δείχνει την ικανότητά της να διεισδύει και να ψηλαφεί ανθρώπινους χαρακτήρες. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα μίας ταινίας 100΄που δε μας γνωρίζει τη μαγεία της σαγηνευτικής Νέας Υόρκης, αλλά μας ταξιδεύει στις παθογένειες που συνοδεύουν τις ανθρώπινες σχέσεις.
Ηλίας Δημόπουλος
2024-08-20
Προσιτό διαλογικό δράμα που στεριώνεται εξαιτίας της αυθεντικής του γραφής και υψώνεται λόγω των πρωταγωνιστών του.
Joker
To σενάριο καταγράφει ορισμένες αλήθειες που ακούγονται κάπως περίεργα ειδικά από ένα σημείο και έπειτα όταν ο χαρακτήρας του Σον Πεν επιδίδεται σε mansplaining που ενίοτε ενοχλεί, η μουσική των Tindersticks δένει όμορφα με το tempo που κρατούν οι δύο πρωταγωνιστές και μάλλον εδώ κρύβεται και η επιτυχία του εγχειρήματος.
Σωτήρης Ζήκος
Δεν πρόκειται για αριστούργημα, αλλά για μια ενδιαφέρουσα ταινία που θα ήθελα να ξαναδώ! Σαν να διαβάζω ένα μυθιστόρημα που θα ήθελα να επιστρέφω ξαναδιαβάζοντας κάποια συμβάντα που θα ήθελα να κατανοήσω καλύτερα και να τα ξανασκεφτώ. Αυτό!
Δέσποινα Λάνου
Η ταινία δε διακρίνεται από δυνατές κορυφώσεις στην πλοκή της, ωστόσο η οπτική της έχει σίγουρα ενδιαφέρον.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Μια έξυπνη, ευαίσθητη και μαζί προκλητική ταινία η οποία διασχίζει τη νυχτερινή Νέα Υόρκη και τις ζωές των ανθρώπων με ειλικρίνεια, τόλμη και ορμή, αν και χάνεται κάποιες φορές στις δαιδαλώδεις διαδρομές της αφήγησης.
Αγγελική Αντωνίου
2024-08-18
Μια εξερεύνηση της ανθρώπινης σύνδεσης και των προσωπικών σχέσεων.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-08-16
Οι Πεν και Τζόνσον στέκονται απέναντι στους ήρωές τους – τουλάχιστον – ικανοποιητικά και με το παιξιμο τους σε βοηθούν να επικοινωνήσεις με την ταινία, η οποία παρά την «στατικότητα» (και θεατρικότητά) της, στηρίζεται από ευστοχους διαλόγους.
Βαγγέλης Βίτσικας
Με απλά υλικά, η Hall έφτιαξε μια μικρή, ταπεινή, συμπαθητική ταινία που παρακολουθείται πολύ ευχάριστα.
Αιμίλιος Χαρμπής
Συγγενεύοντας αισθητικά με το «Locke» του Στίβεν Νάιτ, το φιλμ της Κρίστι Χολ κυλάει αβίαστα όπως η κουβέντα ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές.
Λήδα Γαλανού
Μια κούρσα με το ταξί, δυο άνθρωποι απομονωμένοι μέσα στην πολύβοη Νέα Υόρκη, μια παραγωγή των Πάρι Κασιδόκωστα και Τέρι Ντούγκας που, ωστόσο, διακρίνεται περισσότερο για τη μαγική φωτογραφία του Φαίδωνα Παπαμιχαήλ παρά για το περιεχόμενό της.
Γιάννης Βασιλείου
2024-08-10
Ευτυχώς, ολοκληρώνει ομαλά τη διαδρομή του με μια τελική σκηνή κι έναν ιδιοφυή αποχαιρετισμό, όπου ο ένας ήρωας είναι πεπεισμένος ότι έχει πετύχει κάτι συγκεκριμένο, για να πάρει τελικά κάτι άλλο, που ίσως να χρειαζόταν περισσότερο.
Τάσος Ντερτιλής
2024-08-12
Μέσα στον περιορισμένο χώρο ενός ταξί χτίζεται από δύο θαυμάσιους ερμηνευτές μια ουσιαστική συναισθηματική επαφή σε μια ατμοσφαιρική αν και κάπως στατική ταινία.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
2024-08-14
Με το ταξίμετρο σε αδράνεια εμφανίζεται το «Μόνοι στη Νέα Υόρκη», ένα θεατρικής κοπής μονόπρακτο για δύο, που, ευτυχώς, δεν κουράζει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-08-08
Οι ανατροπές που θα συμβούν στην διαδρομή JFK- Μανχάταν προσφέρουν μια πειστική και κυρίως θελκτική πλατφόρμα που μοιάζει ικανή για να φιλοξενήσει τις επιθυμητές ανατροπές αν και το σενάριο της Χολ ξεμένει σταδιακά από ιδέες.
Νίκος Δρίβας
Δυστυχώς δεν είναι καλύτερη από τον μέσο όρο του είδους και αυτό αποτελεί ένα πρόβλημα σε μερικές από τις ταινίες της εποχής μας, με το Daddio να μην είναι κάτι παραπάνω από μια απλά συμπαθητική προσπάθεια, η οποία αδικεί τον εαυτό της.
Δημήτρης Δανίκας
2024-08-06
Μικρά, φλύαρα μαθήματα ζωής χωρίς ίχνος σεξισμού!
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2024-08-04
Ελάχιστα ξεχωριστοί χαρακτήρες και ο φλύαρος σε σημείο εξάντλησης διάλογος μεταξύ τους δίνουν τον τόνο σε ένα αγνώστων προθέσεων «αστικό road movie».
Παυλίνα Αγαλιανού
Ένας διάλογος από «καρδιάς», που όμως δεν προσφέρει τίποτα περισσότερο από κλισέ ατάκες και δήθεν ψυχανάλυση ενός ταξιτζή προς την επιβάτιδά του.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-08-02
Το παλεύουν οι Ντακότα Τζόνσον (με καλύτερο αποτέλεσμα) και Σον Πεν για να σε κάνουν να αισθανθείς τον εξομολογητικό τους διάλογο, όμως, το σεναριακό υλικό δεν κάνει καλή παρέα με τη φυσικότητα του παιξίματός τους.
