Το Θηρίο(2023)
(La Bête / The Beast) | Πρώτη προβολή: 17-10-2024
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-10-20
Το "Θηρίο", ακατηγοριοποίητο, τολμηρό και ενίοτε αβέβαιο ακόμα και για τον ίδιο τον εαυτό του, είναι μια ερωτική ιστορία που αφορά την ίδια τη μυθολογία –και τη δημιουργία– των ερωτικών ιστοριών.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Μπονελό, καταφέρνει, παρά τις οποιεσδήποτε επιφυλάξεις, να μας προσφέρει την κινηματογραφική εκείνη απόλαυση που μόνο ένας πλήρης δημιουργός (οι auteur όπως τους χαρακτήριζαν οι σκηνοθέτες της νουβέλ βαγκ) μπορεί.
Δημήτρης Μπάμπας
Ανήκει η ταινία σ' ένα σινεμά μυστηριώδες και κρυπτικό, σ' ένα «σινεμά του φόβου», επιγονικό αυτού του David Lynch.
George Roussos
Η σκηνοθεσία του Μπερτράν Μπονελό είναι ακριβής και η Λέα Σεϊντού αποδίδει μια δυνατή ερμηνεία που αποτυπώνει την εσωτερική σύγκρουση και την πολυπλοκότητα μιας γυναίκας που αγωνίζεται με την απόφαση να διαγράψει την συναισθηματική της ιστορία.
Βαγγέλης Βίτσικας
Είναι ένα θαρραλέο, μεγαλοπρεπές όραμα από έναν σκηνοθέτη που πάντα μας εκπλήσσει με τις επιλογές του και συχνότατα καταφέρνει να δημιουργήσει έργα εντυπωσιακής σύλληψης και περάτωσης.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
2024-10-18
Η αισθητική του Μπονελό είναι φοβερή στην κυριολεξία, τα ντεκόρ είναι καταπληκτικά, με φωτογράφηση και μοντάζ υψηλού επιπέδου. Τέλος, το μεγάλο μπράβο στη Λεά Σεϊντού.
Λουκάς Κατσίκας
2024-10-16
Με αυτό το φιλοσοφικό και απολύτως εγκεφαλικό sci-fi ρομάντζο, ο Μπερτράν Μπονελό, ένας από τους πιο αντισυμβατικούς σκηνοθέτες του σύγχρονου Γαλλικού σινεμά, υπογράφει την καλύτερη ταινία της μέχρι τώρα καριέρας του.
Άκης Καπράνος
Μια εντυπωσιακή, στη σύλληψη της, εγκεφαλική κατασκευή, απ' όπου όμως δεν απουσιάζει ούτε το συναίσθημα, ούτε η γνήσια αγωνία του δημιουργού της για το μέλλον που έρχεται.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2024-10-14
Το «Θηρίο» είναι το «Cloud Atlas» του Μπερτράν Μπονελό. Και ταυτόχρονα μια παιχνιδιάρικη, φιλοσοφική και κατά στιγμές τρομακτική αφήγηση, που βρίσκει τον σκηνοθέτη σε μεγάλα κέφια και φόρμα.
Στράτος Κερσανίδης
Ένα γοητευτικό, προκλητικό φιλμ που μαγνητίζει το θεατή είναι «Το θηρίο» (La bete) του Μπερτράν Μπονελό. Ακόμη κι όταν ο σκηνοθέτης παρασύρεται αυτάρεσκα από το δημιούργημά του σε σκηνοθετικές ακροβασίες και πλατειασμούς, δεν αφήνει τα χαλινάρια.
Φίλιππος Χατζίκος
Ρισκάρει να αποξενώσει το κοινό, υποκρίνεται μεγάλη εγκεφαλικότητα και αδυνατεί να αναπτύξει τη σωρεία των ιδεών του, αλλά γοητεύει και κρύβει κάτω από την κρυπτική του όψη γενναία ευαισθησία. Πιθανότατα είναι ένα έργο που οι πολλαπλές θεάσεις θα ευνοήσουν.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Αναπόφευκτα άνισο αλλά απέραντα ελκυστικό χάρη στην ερωτική μυσταγωγία και την αύρα παραδοξότητας που το περιβάλλει.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-10-12
Αυτό το παράξενο μείγμα είναι «δύσκολο» στην χώνεψη του αλλά εύγευστο και πολύ γοητευτικό στην όψη, όπως και στην αισθητική του.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2024-10-10
Η οπτική ομορφιά της ταινίας -εξαιρετική η σκηνογραφία μεταξύ των τριών εποχών: 1910, 2014, 2044- όμως δεν ισορροπεί με την αφηγηματική της δύναμη, καθώς αυτή είναι δυσκίνητη.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-10-08
Το αισθηματικό sci-fi της χρονιάς, εγκεφαλικό και φιλόδοξο, αυτάρεσκο και καλλιγραφικό ταυτόχρονα, γεμάτο πλατειασμούς (σαν να κοιτάζεται στον καθρέφτη διακόπτοντας τη ροή του) αλλά κι ένα σπαρακτικό, ταιριαστό φινάλε δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο ιδιοσυγκρασιακός και γνωστός για την τόλμη του, Μπερτράν Μπονελό, όπως κάθε κινηματογραφιστής που σέβεται τον εαυτό του και τις κλασικές αξίες του γαλλικού σινεμά, θα είναι και φλύαρος ορισμένες φορές, κάτι, που όμως δεν αποδυναμώνει το σημαντικό αποτέλεσμα της ταινίας του.
Αγγελική Καρυστινού
Δεξιοτέχνης στυλίστας, ο Μπονελό εξερευνά τον ρόλο των συναισθημάτων και το πώς αυτά καθορίζουν ποιοι είμαστε. Δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον, αν και αρκετά φλύαρο τρίπτυχο, σε μια εποχή τοξικής θετικότητας μάς υπενθυμίζει πως ο πόνος είναι απαραίτητο συστατικό της ζωής και της ύπαρξής μας.
Παύλος Γκουγιάννος
Τα εντυπωσιακά κοστούμια και σκηνικά σίγουρα φανερώνουν μια καλλιτεχνική καλαισθησία που όμως μέσα τους κρύβονται ρηχά νοήματα και ιδέες.
Δημήτρης Δανίκας
Πολύ κακό για το ελάχιστο. Κρίμα η παρουσία της Λεά Σειντού—ανυπόφορα φλύαρο.
Παύλος Γκουγιάννος
Τα εντυπωσιακά κοστούμια και σκηνικά σίγουρα φανερώνουν μια καλλιτεχνική καλαισθησία που όμως μέσα τους κρύβονται ρηχά νοήματα και ιδέες.
Ανδρέας Κύρκος
2024-10-06
Δεν δένει πάντα δραματουργικά το φιλόδοξο εγχείρημα του Μπονελό και είναι δύσκολο να αγγίξει τους θεατές αυτός ο συναισθηματικός και απόλυτα εγκεφαλικός sci-fi γρίφος, διάρκειας 145 λεπτών.
vandimir
Η ταινία έχει αναμφισβήτητο ενδιαφέρον, δεν μπορώ να πω όμως ότι με ενθουσίασε κιόλας...
Ιάκωβος Γωγάκης
2024-10-04
Η έμφαση στους συμβολισμούς αλλά και στην αισθητική, επισκιάζει την ανάπτυξη της πλοκής, με αποτέλεσμα η αφήγηση να χάνει μέρος της συναισθηματικής της δύναμης.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Οι ευφυείς ιδέες του δεν ισορροπούν σωστά - κατά τη γνώμη μας - με τις θεματικές επαναλήψεις και την αναπόφευκτη φλυαρία, που αποδυναμώνουν το δραματικό φινάλε, το οποίο θα μπορούσε να είναι συναισθηματικά ισάξιο με εκείνο του «Blow Out» του Μπράιαν Ντε Πάλμα.
Χρήστος Μήτσης
Ο έρωτας και ο (υπαρξιακός) τρόμος ταξιδεύουν στο χρόνο, καθώς μια νουβέλα του Χένρι Τζέιμς διασκευάζεται ψυχρά και εγκεφαλικά ως μελόδραμα, θρίλερ και επιστημονική φαντασία.
Νίκος Παλάτος
2024-10-02
Αποτυχημένη παραξενιά που θα ήθελε να είναι κάτι από όλους τους τίτλους που αναφέρονται στο κείμενο (αλλά και μερικούς ακόμη όπως το γκονταρικό «Alphaville»), εν τούτοις, στο τέλος περισσότερο μοιάζει με κάτι σαν το... «Cloud Atlas» (2012) του auteur.
