The Substance: Το Ελιξήριο της Νιότης(2024)
(The Substance) | Πρώτη προβολή: 31-10-2024
nikos fekkas
Μια εξαιρετικά εκτελεσμένη και πρωτότυπη body horror ταινία που είναι προορισμένη να γίνει κλασική!
Μάνος Θηραίος
Η Κοραλίν Φαρζά το έχει και με τον τρόμο και με τις καταπιεσμένες, τρομαγμένες γυναίκες και με την οργή και με τη βία και με το μαύρο χιούμορ.
Βαγγέλης Βίτσικας
Δεν είναι μια ταινία για όσους δεν αντέχουν το gore θέαμα, αφού διαθέτει άφθονο, είναι όμως ένα αυτόματα κλασικό και μαζί cult έργο που θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του τρόμου, και ειδικά εκείνου της δεκαετίας του 1980.
Σταυρούλα Λούρου
Μπορεί να μην είναι για όλους, αλλά αξίζει να τη δείτε, γιατί ακόμα κι αν δεν είστε fan του είδους, δεν θα μπορέσετε να αρνηθείτε ότι είναι μια από τις πιο τρελές, ακραίες και ενδιαφέρουσες ταινίες της χρονιάς.
Βασίλης Σπανός
Το Substance, παρ' όλα τα θεματικά του παράδοξα, σε προκαλεί να το συζητήσεις – και εκεί έγκειται τελικά η πραγματική του αξία, καθώς και ο λόγος για τον οποίο θα μνημονεύεται στο εγγύς μέλλον σαν ένα θρασύτατο cult classic των καιρών μας.
horrormovies.gr
Ένα από τα καλύτερα body horror φιλμ όλων των εποχών που θα έκανε περήφανο ακόμα και τον David Cronenberg.
Ανδρέας Κουταλάς
Τελικά το πραγματικό τρόμο του The Substance δεν τον βρίσκεις τόσο στο αιματοκύλισμα, αλλά στο γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι στην πραγματική ζωή θα έκαναν τις ίδιες επιλογές που κάνει η Ελίζαμπεθ για να δείχνει νέα και όμορφη, με οποιοδήποτε κόστος και ανεξάρτητα από τη ζημιά που προκαλεί.
Νίκος Γαργαλάκος
Μια ταινία ατμοσφαιρική, συναρπαστική και ταυτόχρονα σοκαριστική και άβολη μέχρι εκεί που δεν πάει.
Άκης Καπράνος
Με πατημένα γκάζια από το πρώτο μέχρι το τελευταίο καρέ, σινεφιλικές αναφορές που ξεκινούν από το «Μάγο του Οζ» και φτάνουν μέχρι το σινεμά του Κεν Ράσελ, του Γκρίναγουεϊ και του Κιούμπρικ, η Φαρζά σκηνοθετεί μια υστερική σάτιρα της show business, αλλά και ένα πικρό σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη φύση που ξεπερνά σε ένταση τους φεμινιστικούς τόνους του στόρι.
Αχιλλέας Βασιλείου
Μία ελεγεία τρομακτική και αστεία ταυτόχρονα για το σώμα στο πέρασμα του χρόνου, για την μόνιμη επιθυμία για ζωή και νιότη αλλά και για το πως δεν υπάρχει καμία σωτηρία από τον ίδιο μας τον εαυτό, όταν αυτός πάρει...την λάθος ουσία.
Κωνσταντίνα Αχείλα, Lex Briscuso
Η Coralie Fargeat με την ξεκάθαρη δήλωσή της για το σωματικό τρόμο, "The Substance", κατηγορεί την εμμονή του πολιτισμού των διασημοτήτων με τη νεότητα και την ομορφιά σε μια άρρωστη, στριμμένη και ανατριχιαστική παραβολή.
Σοφία Αγαλιώτη
Είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-10-18
Μακριά από τους κανόνες του σινεμά της «πολιτικής ορθότητας», αληθινά μοντέρνο, τολμηρό, γκροτέσκο (αν και όχι τόσο όσο η ίδια η ζωή και οι κοινωνίες εκεί έξω).
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Η ουσία είναι πως η Ντέμι Μουρ τα δίνει όλα σε ένα σατιρικό body horror που δεν θα πιστεύετε, και ίσως δεν αντέχετε να δείτε!
Θανάσης Πατσαβός
2024-10-20
Με μια θαρραλέα ερμηνεία από την Ντέμι Μουρ και πίδακες αίματος να βάφουν κόκκινη την οθόνη, η δεύτερη (αγγλόφωνη αυτή τη φορά) ταινία της Γαλλίδας σκηνοθέτιδας μετά το «Revenge» θα κάνει το κοινό να παραληρεί - από ηδονή ή αποστροφή, διαλέγετε και παίρνετε!
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Ένα είναι το βέβαιο, είτε σας αρέσει είτε όχι, το «The Substance: Το Ελιξήριο της Νιότης» είναι η πιο εύστοχη στα ζητούμενα της WTF ταινία της χρονιάς.
Αγγελική Αντωνίου
2024-10-16
Εξισορροπεί τον τρόμο με το συναισθηματικό βάθος, αποτυπώνοντας αριστοτεχνικά έναν κόσμο που έχει εμμονή με τη νεότητα.
Δημήτρης Φωτιάδης
Μια ταινία που, αν και προκλητική, προσφέρει μια πολύτιμη ματιά στην ανθρώπινη εμπειρία και τις προκλήσεις που τη συνοδεύουν.
Γιάννης Γκροσδάνης
Το Substance είναι φτιαγμένο μέσα στην υπερβολή, έχει αρκετό σαρκασμό και χιούμορ (ένα από τα ατού της ταινίας) και αποτελεί ένα καλοφτιαγμένο θρίλερ με δυνατή ατμόσφαιρα και ένταση.
Κώστας Ζαλίγκας
Εξαιρετική σάτιρα της εμμονής με τη νεότητα, τα άψογα χαρακτηριστικά και τη δημοσιότητα που λαμβάνει στοιχεία body horror ταινίας, η οποία «τραβιέται από τα μαλλιά» στο φινάλε, με προφανή στόχο, αλλά μέχρι να φτάσει εκεί τα έχει πει όλα με οξυδέρκεια και χωρίς φόβο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Τι να την κάνεις την θεματική συνέπεια ή την εσωτερική συνοχή όταν το τρένο πηγαίνει με χίλια και οι ράγες δεν υπάρχουν καν; Η ταινία ξέρει ότι είναι προφανής, και για να μετριάσει το πρόβλημα αποφασίζει να γίνει ακόμα προφανέστερη. Μέχρι το τέλος θα θες, απλά, να χειροκροτήσεις.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια τολμηρή ταινία, με ωραίο, εντυπωσιακό στιλ, με επιδράσεις και αναφορές σε σημαντικούς δημιουργούς του κινηματογράφου, από τον Μπίλι Γουάιλντερ ως τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ και τον Μπράιαν Ντε Πάλμα.
Φίλιππος Χατζίκος
Ένα φιλμ υπερβολικό σε όλα του, ανά στιγμές αποκρουστικό μέχρις εξαντλήσεως, άκομψα ειρωνικό και φωνακλάδικο, το οποίο σκαλίζει το ίδιο θέμα με ολοένα και αυξανόμενη μανία. Στην εσωτερική του λογική, όμως, υπακούει άψογα, καθότι εξαρχής προμηνύει μια gore εξτραβαγκάνζα και την υπηρετεί με κάθε του πλάνο.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2024-10-14
Σε αποζημιώνει με το αναπολογητικά φιλόδοξο κόνσεπτ του, της θαρραλέες ερμηνείες των πρωταγωνιστριών του -ειδικά της Ντέμι Μουρ- και τις πλούσιες δόσεις του σωματικού τρόμου που κορυφώνονται σε ένα οργιαστικό κρεσέντο στο τελευταίο, αηδιαστικά απολαυστικό κομμάτι του φιλμ.
Ηρακλής Καραμπάτος
Όντως, η πραγμάτευση του γήρατος, των έμφυλων διαστάσεων της ομορφιάς που βασανίζει πρωτίστως τις γυναίκες (αφήνοντας απρόσβλητους τους φαλαρκούς παραγωγούς με τα κίτρινα δόντια και την απαίσια ανάσα) είναι επίκαιρη και κινηματογραφείται καίρια.
Αιμίλιος Χαρμπής
2024-10-12
Η διαχρονικά στερεοτυπική αντιμετώπιση του γυναικείου σώματος, καθώς αυτό αλλάζει με το πέρασμα του χρόνου, γίνεται εδώ το αντικείμενο μιας φαινομενικά απλής –η αληθοφάνεια μπαίνει κάπως στην άκρη–, έξυπνης, ωστόσο επιστημονικής φαντασίας, η οποία σύντομα εξελίσσεται σε κανονικό «body horror».
Old Boy
Η ταινία δεν αποτελεί τερατογένεση, καθώς όλες αυτές οι επιρροές καταλήγουν σε ένα ομοιογενές σώμα, με κομμάτια από τη μια στα οποία είναι αδύνατον να αντισταθείς και ελλείψεις από την άλλη που το εμποδίζουν να φτάσει να είναι ένα ολοκληρωμένο από κάθε άποψη έργο.
Νίκος Δρίβας
Η αριστουργηματική τεχνική της και το γεγονός ότι είναι χαλαρά ανώτερη από τον μέσο όρο του είδους, θα ανταμείψει τον θεατή και θα του δώσει μια εμπειρία αξέχαστη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Τα σοκαριστικά δάνεια – μιλάμε για ακραίες, ωμές σκηνές που καταργούν κάθε έννοια λογικής και... αντοχής- από το σύμπαν του σωματικού τρόμου του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ σαφώς και είναι ευδιάκριτα, όμως η Κοραλί Φαρζά έχει τον τρόπο να εξελίξει και να τα οδηγήσει σε αχαρτογράφητα κινηματογραφικά λημέρια.
Dimitris Dx
Μπράβο στην Coralie Fargeat μόνο και μόνο που κατάφερε να κάνει αυτήν την σκηνή του Tenebrae να δείχνει παιδική χαρά.
Κώστας Ντούμας
Το Substance παρά τη μεγάλη του διάρκεια και το άστοχο φινάλε, είναι μια καλή ταινία.
Παύλος Γκουγιάννος
Παρότι έχει ένα πολύ έξυπνο και συμβολικό τέλος για την έννοια της φήμης και της ματαιότητάς της, που δύσκολα θα το απορροφήσει η σκούπα της λήθης, η σκηνοθετική αμετροέπεια είναι τέτοια που απλώς στερείται νοήματος.
Νίκος Τσαγκαράκης
Η ουσία εξαντλείται πολύ πριν το διογκωμένο (από κάθε άποψη) τέλος, αλλά τουλάχιστον η πλοκή οδηγείται εκεί με τον αυτοσαρκασμό που ταιριάζει στην εξωφρενικότητά της.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2024-10-10
Η σχέση μεταξύ Ελίζαμπεθ και Σου δεν αναπτύσσεται επαρκώς, κλείνοντας απλώς με ένα γκροτέσκο φινάλε, που ομολογουμένως θα το ζήλευε ο Κρόνενμπεργκ, το οποίο όμως μοιάζει πλήρως αποκομμένο από την ουσία της ταινίας.
Χάρης Αναγνωστάκης
Αν εξαιρέσουμε το αξιοσημείωτο ενδιαφέρον που προκαλεί το στόρι στην αρχή και η παρατήρηση ότι η ανδροκρατία πάντα θα βρίσκει τρόπο να στρέφει τη μία γυναίκα εναντίον της άλλης, η ταινία πολύ γρήγορα αρχίζει να χάνει στροφές και η αφήγηση να πατά σε γνώριμες συνταγές.
Αγγελική Καρυστινού
Το σενάριο του «The substance» δεν έχει παγίδες, ανοίγει τα χαρτιά του σύντομα και τίποτα δεν μπορεί να εκπλήξει τον θεατή, αφού η διαδρομή της Ελίζαμπεθ και της Σου είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένη.
Άγγελος Πολύδωρος
Ενδιαφέρον το θέμα της ταινίας, εξαιρετική ιδέα της αλληγορίας με το Substance τη χρήση και τις συνέπειές του, πολύ καλές οι ερμηνείες, αλλά μεγάλη διάρκεια και πολλή φλυαρία στα οπτικά και ηχητικά εφέ.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Με μία ποπ, απολαυστικά σουρεαλιστική αισθητική που φωνάζει πολύ δυνατά το μήνυμά της, η ταινία της Γαλλίδας Φαρζά, βλέπεται με ενδιαφέρον μέχρι τη στιγμή που καταπατά ή ίδια έναν από τους βασικούς κανόνες του ελιξιρίου, αυτόν που προστάζει πως δεν μπορούν να είναι εν ζωή και οι δύο εαυτοί ταυτόχρονα.
Ιάκωβος Γωγάκης
Το αποτέλεσμα αποδεικνύεται απογοητευτικό, καθώς η ταινία χάνεται μέσα στις ακραίες εικόνες της, θυσιάζοντας –στο βωμό του οπτικού σοκ-την ανάπτυξη των χαρακτήρων και την εμβάθυνση των θεμάτων που θίγει.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2024-10-08
Το hype θα τραβήξει πολλούς στην αίθουσα, η πραγματικότητα θα φρικάρει τους περισσότερους που θα τολμήσουν, εντάξει, δεν είναι του γούστου μου η ταινία, πάντως αδιάφορη δεν τη λες με τίποτα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-10-06
Είναι μια ταινία που σίγουρα θα προκαλέσει σε πολλούς την ανάγκη να στρέψουν αλλού την ματιά τους, αλλά συγχρόνως, μπορεί να γίνει εθιστική, χάρη στο περιεχόμενό της.
Δημήτρης Πολιτάκης
Η ταινία της Κοραλί Φαρζά είναι εντυπωσιακή, ακόμα και γενναία στον αχαλίνωτο παροξυσμό της, ως ταινία είδους και ως μανιασμένο μίξερ αναφορών και επιρροών, σενάριο όμως δεν έχει ούτε και κάποια σοβαρή θεματική υπόσταση στην πραγματικότητα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Διότι κιτς τι είναι; Το υπερβολικό φόρτωμα. Κι η αισθητική καθώς συμβαίνουν αυτά και το σενάριο δεν είναι εκείνος που καθοδηγεί, κι ας το... βράβευσαν, αναλαμβάνει η υπερβολή, η υπερφόρτωση της διογκωμένης εικόνας. Και τότε το έργο καταντά ή καταλήγει (πιο ευγενικά) άκρως απωθητικό.
Ευδαίμων Ράνια
Την ίδια στιγμή που γλιστράει χονδροειδώς και τραγελαφικώς πάνω σε τέρατα, σε αίματα και τις συκωταριές που η ίδια άπλωσε παντού στην οθόνη, περιμένοντας το σοκ και την αποστροφή να κάνουν όλη τη δουλειά, κατορθώνοντας μονάχα μια μακρινή συγγένεια με την έτερη αποτυχία της περασμένης σεζόν, το λανθιμικό Kinds of kindness.
Χρήστος Μήτσης
2024-10-04
Ηθελημένα γκροτέσκο body horror, το οποίο χάνει πολύ γρήγορα κάθε μέτρο υπερβολής και (αυτό)παρωδίας, θέλοντας να γίνει μια φλασάτη, camp σάτιρα της σεξιστικής κοινωνίας του θεάματος.
Στράτος Κερσανίδης
Σεναριακά κενά, σκηνοθετικές ακροβασίες και υπερβολές, ερμηνείες υπονομευμένες από την ίδια την ταινία, συνθέτουν ένα απογοητευτικό αποτέλεσμα.
Παυλίνα Αγαλιανού
Ακόμα και ως θρίλερ αποτυγχάνει να θίξει ακόμα και αυτό, το στοιχειώδες, αφού ουσιαστικά μεταθέτει την ευθύνη στα πρόσωπα (θύματα) της βιομηχανίας του θεάματος, αντί να ξεσκεπάζει την ίδια τη βιομηχανία και τις συνθήκες που τη δημιουργούν.
vandimir
Καλές οι προθέσεις, αλλά ποτέ δεν επαρκούν αν δεν συνοδεύονται από στοιχειώδη καλλιτεχνική ικανότητα.
Δήμητρα Κυρίλλου
Όχι, ο μισογυνισμός δεν είναι σκηνοθετική άποψη, όσο χιούμορ, σπλάτερ, ένταση, κώλους και βυζιά κι αν του βάλεις.
