Το 47(2024)
(El 47 / The 47) | Πρώτη προβολή: 03-07-2025
Γιάννης Φραγκούλης
Η σκηνοθεσία εξελίσσει την ιστορία και περιγράφει τους αγώνες του καταπιεσμένου ισπανικού λαού. Δικαίως κέρδισε το βραβείο Γκόγια καλύτερης ταινίας.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Ο σκηνοθέτης επενδύει στη συναρπαστική ερμηνεία του Εδουάρδ Φερνάντες, μετά το «Mediterraneo: Ο Νόμος της Θάλασσας» (2021) και τον μεταμορφώνει στον Μανόλο Βιτάλ, αφανή ήρωα που μετέτρεψε έναν τοπικό αγώνα για αξιοπρεπή διαβίωση, σε μείζον ζήτημα πολιτικής ανυπακοής.
Γιάννης Γκροσδάνης
Ο Μπαρένα, με αξιοθαύμαστη ισορροπία ανάμεσα στο ντοκιμαντερίστικο βλέμμα και την μυθοπλαστική αφήγηση, προσφέρει μια ταινία που δεν είναι μόνο ιστορικά σημαντική αλλά και εξαιρετικά επίκαιρη.
Χάρης Αναγνωστάκης
2025-07-20
Απ' τις ταινίες που προκαλούν ευγενικά συναισθήματα και ενεργοποιούν τα ανθρώπινα αντανακλαστικά, για ένα καλύτερο αύριο αν υπάρχει διάθεση για αγώνα και συνεργασία, ότι υπάρχει ελπίδα και το κυριότερο ότι ακόμη και οι καταφρονημένοι αν ενωθούν έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τη ζωή τους.
Στράτος Κερσανίδης
Δυνατό σενάριο, συνεπής σκηνοθετική γραμμή, επιτυχής σκιαγράφηση χαρακτήρων, ρεαλιστική περιγραφή του κοινωνικού πλαισίου.
Μίλτος Τόσκας
Στο "47" του Μαρσέλ Μπαρένα, ένα λεωφορείο γίνεται σύμβολο αξιοπρέπειας, συλλογικής δράσης και αντίστασης σε μια Ισπανία που προσπαθεί να γιατρέψει τις πληγές της. Μια αληθινή ιστορία που θυμίζει γιατί αξίζει να παλεύουμε μαζί.
Άγγελος Πολύδωρος
Συνολικά, αυθεντική και ευχάριστη ταινία με σοβαρά μηνύματα, είναι από αυτές που δεν χάνονται.
Old Boy
Ο πρωταγωνιστής Εντουάρντ Φερνάντεθ είναι μεγάλο ατού της ταινίας, έχει μια εσωτερική δύναμη, μια φούρια, μια gravitas, και είναι σαν να προσωποποιεί το πνεύμα μιας άλλης ιστορικής περιόδου, τότε που τα πράγματα πήγαιναν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση μείωσης και όχι μεγέθυνσης των ανισοτήτων.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Το «47» είναι ένα σεναριακό υπόδειγμα. Αντλεί από την κοινωνική πραγματικότητα, φτιάχνει ήρωα-δυνατο χαρακτηρα , κεντρικό χαρακτήρα, και τον πλαισιωνει με ρόλους που στέλνουν τους ηθοποιούς σε υποψηφιότητες για το Goya, το ισπανικό «Oscar».
vandimir
Πολύ καλό ρεαλιστικό φιλμ, συγκινητικό σε κάποια σημεία και με θαυμάσιες ηθοποιίες, όπως προανέφερα. Δεν έχει κάτι πρωτότυπο ως σινεμά, σκηνοθετικά ή σεναριακά, ωστόσο είναι ένα στέρεο φιλμ με στρωτή ιστορία.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Στο «Το 47», ο Μαρσέλ Μπαρένα μας δίνει ένα συγκινητικό, βαθιά ανθρώπινο πορτρέτο του αστικού ηρωισμού, ένα πορτρέτο που κυλάει όχι με εκρήξεις, αλλά με ρόδες που γλιστρούν στη λάσπη, γέλια που αντηχούν μέσα από στενά σοκάκια και μια κοινότητα που αρνείται να μείνει πίσω.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Η άρτια εικόνα της, με την «βρώμικη» φωτογραφία να φτιάχνει κλίμα και με πολλές σκηνές αυθεντικών επικαίρων από την Βαρκελώνη αλλοτινών εποχών της δίνουν την όψη ενός docudrama που θα ζήλευε ακόμα και ο Κεν Λόουτς.
Πόλυ Λυκούργου
Κρατώντας ισορροπημένες αναλογίες ανάμεσα στο φωτογενές μελόδραμα εποχής, τη feelgood συγκίνηση της αληθινής ιστορίας και το σημαντικό σοσιαλιστικό μήνυμα, το δρομολόγιο του λεωφορείου 47 κερδίζει βραβεία Γκόγια και τις καρδιές των θεατών.
Δημήτρης Δανίκας
Πέντε βραβεία Γκόγια και ανάμεσά τους της καλύτερης ταινίας—συγκινητικό!
Δημήτρης Παναγόπουλος
2025-07-14
Ο Μπαρένα διαχειρίζεται το ιστορικό του υλικό με σεβασμό και ευαισθησία.
Αγγελική Καρυστινού
2025-07-16
Αν και το θέμα που επιλέγει ο Μπαρένα είναι καθαρά ισπανικό, αν όχι εντελώς καταλανικό, ο τρόπος που η κάμερά του καταγράφει την καθημερινότητας της λαϊκής τάξης, έχει μια αυθεντικότητα και μια οικουμενικότητα που από μόνη της, πέρα από την ιστορία του Βιτάλ, έχει μια ιδιαίτερη αξία.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-07-18
Ένα στιβαρό σύνολο, με εκφραστική λιτότητα και «ζεστή» φωτογραφία, που κυλάει ανεμπόδιστα, σαν το λεωφορείο του ήρωα που μεταφέρει καθημερινά τους ανθρώπους της Βαρκελώνης.
Παυλίνα Αγαλιανού
Το πολύ όμορφο στην ταινία είναι ότι χρησιμοποιήθηκαν ερασιτέχνες ηθοποιοί, ότι το αρχειακό υλικό συνδυάστηκε πολύ έξυπνα με τα σύγχρονα πλάνα και επίσης ότι η ισπανική και η καταλανική γλώσσα συνυπάρχουν στις σκηνές της.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το "47" με την feelgood, γνώριμη και αναπόφευκτα διδακτική ματιά του, ποντάρει πάνω στην νοσταλγία για κάποιες δύσκολες και σκοτεινές μεν, ελπιδοφόρες δε εποχές, που σε αντίθεση με το σήμερα, το μέλλον έμοιαζε να υπόσχεται καλύτερες μέρες για όλους.
Χρήστος Μήτσης
Πέντε βραβεία Γκόγια για ένα κινηματογραφικά στιβαρό, μα και πολιτικά αισιόδοξο, συγκινητικά παλιομοδίτικο και αναζωογονητικά φρέσκο κοινωνικό δράμα στην ουμανιστική παράδοση του Κεν Λόουτς.
Νίκος Δρίβας
Μπορεί να μην έχει σκηνές που θα σε κάνουν να γραπωθείς από την καρέκλα, ούτε κάποιες καταιγιστικές εξελίξεις αλλά σε κάθε πλάνο σε "κρατάει", ενώ οι χαρακτήρες έχουν τον πρώτο λόγο και η κάμερα είναι στραμμένη πάνω τους.
Παύλος Γκουγιάννος
2025-07-10
Μια βαθιά αισιόδοξη και ονειροπόλα ταινία, με έναν ουσιαστικό σοσιαλιστικό παλμό.
Γιώργος Σ. Κουλουβάρης
2025-07-08
Η επιδέξια μίξη αρχειακού και μυθοπλαστικού υλικού φανερώνει την αγάπη του για το θέμα και, στ' αλήθεια, πρέπει να έχεις πέτρινη καρδιά για να μη συγκινηθείς.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η αληθινή ιστορία ενός αγώνα που δικαιώνεται, με έναν απλό άνθρωπο που δεν παραμένει σιωπηλός και αμέτοχος σε ό,τι συμβαίνει στην κοινωνία γύρω του αλλά όταν χρειάζεται είναι έτοιμος να δράσει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2025-07-12
Ο Μπαρένα ... προτιμά να μετατρέψει την μαρξιστική ταινία του σε ένα είδος λαϊκού θεάματος με ευέλικτη – και ενίοτε διασκεδαστική- μυθιστορηματική ευστροφία που στέκει πιο κοντά στο πνεύμα ενός Κεν Λόουτς παρά στην άκαμπτη στρατευμένη ιδεολογία των αδερφών Νταρντέν.
Βασίλης Κεχαγιάς
2025-07-06
Στο «47», η καθημερινή ζωή των κατοίκων του Τόρε Μπάρο περιγράφεται με τον τρόπο ενός αδικαιολόγητου ρομαντισμού (ο έρωτας, οι άδικες κατηγορίες, η αγαπητική συμβίωση), αλλά κανείς δεν μπορεί να προσάψει στον σκηνοθέτη κινηματογραφική αδυναμία. Ίσως μόνο μαλθακότητα, αλλά αυτή είναι που καθιστά το φιλμ εύπεπτο και ιδανικό για καλοκαιρινή συνάντηση μαζί του.
Γιάννης Βασιλείου
Οι διάλογοι κάποτε παραπέμπουν σε κήρυγμα, αλλά το 47 είναι μια ταινία που απευθύνεται στα λαϊκά στρώματα και, από μια πλευρά, είναι πολύ πιο τίμια η προσέγγισή του από την εστέτ μιας φεστιβαλικής δημιουργίας που οικειοποιείται το λαϊκό δράμα, στοχεύοντας σε ένα τρίτο, μεσοαστικό και μεγαλοαστικό κοινό.
Βαρβάρα Κοντονή
2025-07-04
Δεν υπάρχει καμία ατμόσφαιρα εποχής που να συνοδεύει τη δράση των ηρώων, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια περίεργη και ανά περιπτώσεις αποπροσανατολιστική σχέση μεταξύ εικόνας και υπόθεσης, που μοιάζει, στην καλύτερη περίπτωση, αμήχανη.
Νίκος Παλάτος
2025-07-02
Ανάδειξη ενός (ασήμαντου) πραγματικού γεγονότος δια μέσου ταινίας μυθοπλασίας, η οποία εξελίσσεται μ' έναν τρόπο που τείνει προς το αδιάφορο.
