Η Εξέγερση(2026)

(The Uprising) | Πρώτη προβολή: 01-10-2026

Ο φορμαρισμένος Πολ Γκρίνγκρας αφηγείται το origin story του Ρομπέν των Δασών, σε μια στρωτή, καλοφτιαγμένη, απολαυστική περιπέτεια εποχής με πολιτικά φορτισμένο περιεχόμενο.

Η «Εξέγερση» είναι μία από τις αρτιότερες ταινίες της χρονιάς, και την προτείνουμε ανάμεσα σε άλλα και για μελέτη σχετικά με την περίοδο που αναφέρεται.

Ο Πολ Γκρίνγκρας μετατρέπει την εξέγερση των χωρικών σε ένα σκοτεινό ιστορικό έπος για την οργή, την αδικία και την ανάγκη ενός λαού να διεκδικήσει ξανά τη φωνή του.

Η ταινία παρουσιάζει δυνατές ερμηνείες, με κορυφαία αυτή του Άντριου Γκάρφιλντ, που πλαισιώνονται από σκληρές σκηνές μαχών, αλλά θεωρώ ότι παρουσιάζει προβλήματα στον ρυθμό, ενώ η χρήση κάμερας στο χέρι (μου θύμισε ντοκιμαντέρ του BBC) δυσκολεύει στην παρατήρηση των λεπτομερειών και αποσπά το ενδιαφέρον λόγω της ελλιπούς ανάπτυξης των χαρακτήρων.

Αντικαθιστώντας τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς και τον Μάθιου Μακόναχι, ο Άντριου Γκάρφιλντ υποδύεται στωικά και αμήχανα τον πρωταγωνιστή ενός δράματος που δεν προσθέτει κάτι ιδιαίτερο στη φολκλορική μυθολογία.

Υστερεί στο είδος της, συγκρινόμενη τόσο με υπερπαραγωγές τύπου «Braveheart» όσο και με ευρωπαϊκές δημιουργίες σαν τη «Βασίλισσα Μαργκό», ή ακόμη και με τις «αλλόκοτες» πινελιές του «Harvest» της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη — για να μην ανατρέξει κανείς ακόμα πιο πίσω.

Ιστορικό εποχής-λίγο.

Αν πιστεύεις ότι απέναντι στην αδικία υπάρχουν στιγμές που το γονάτισμα και η βαθιά παρατεταμένη υπόκλιση παύουν να είναι επιλογές, τότε η «Εξέγερση» μπορεί να σε εξεγείρει ψυχικά. Μόνο πρόσεξε προς το τέλος, γιατί μπορεί να σε ξεγελάσει, να σου κλέψει το δάκρυ και να σε βγάλει από την αίθουσα σκουπίζοντας τα μάτια σου…

Δραματική περιπέτεια βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, τα οποία συνδυάζει με το θρύλο του Ρομπέν των Δασών. Σφύζει από ένταση και δυναμισμό, παραδίδεται όμως σε ένα διαρκώς αυξανόμενο συναισθηματισμό και απανωτές μελοδραματικές αφέλειες.    

Ο Γκράρφιλντ, δεν είναι ο πειστικός ήρωας, φαίνεται κατασκευασμένος, ενώ πολύ γρήγορα το στομφώδες φιλμ εξελίσσεται σε μία αιματοβαμμένη διαδρομή μέσα στη λάσπη, ασύνδετη και χωρίς συναισθηματικό βάθος.