Clayface(2026)
Πρώτη προβολή: 22-10-2026
Ηλίας Φραγκούλης
Έχει κάτι από τη σκοτεινή γοητεία ενός παλιομοδίτικου φιλμ τρόμου και φρίκης, ενώ παράλληλα αξιοποιεί το σύγχρονο ενδιαφέρον εξερεύνησης του body horror.
Χρήστος Μπακατσέλος
2026-10-20
Η πρώτη ταινία τρόμου των DC Studios, σε σκηνοθεσία Τζέιμς Γουότκινς και σενάριο του Μάικ Φλάναγκαν, επιλέγει τον δρόμο του σωματικού τρόμου, μετατρέποντας την ιστορία ενός δευτερεύοντος εχθρού του Batman σε μια νοσηρή διαδρομή προς την απώλεια της ανθρώπινης ταυτότητας.
Νίκος Δρίβας
Οι body horror σκηνές, η δουλειά στα εφέ και η τραγική διάσταση του κεντρικού χαρακτήρα προσφέρουν στιγμές που κάνουν τον θεατή να ενδιαφέρεται πραγματικά, η άνιση δραματουργία, ωστόσο, περιορίζει τη δυναμική μιας ιστορίας που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό και ουσιαστικό.
Αγγελική Αντωνίου
2026-10-18
Δεν αξιοποιεί πλήρως όλες τις δυνατότητές του, αποδεικνύει όμως ότι ακόμη και οι λιγότερο προβεβλημένοι χαρακτήρες της DC μπορούν να στηρίξουν τολμηρές, αυτόνομες κινηματογραφικές ιστορίες.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Παρά την τολμηρή εικονογραφία, τις σκηνές που δοκιμάζουν τα όρια του body horror και την πρωταγωνιστική ερμηνεία, το Clayface μοιάζει τελικά να φοβάται τη σκοτεινή πλευρά του ίδιου του τέρατός του, περιορίζοντας την ανατριχίλα μας.
Βαγγέλης Βίτσικας
Δεν θα μας αλλάξει τη ζωή, αλλά για 108 λεπτά θα μας κρατήσει καθηλωμένους.
Βαρβάρα Κοντονή
Το «Clayface» είναι μια καλοδεχούμενη αλλαγή πλεύσης στο διευρυμένο σύμπαν των super hero ταινιών, που αποδεικνύει πως ο τρόμος παραμένει το δυνατό κινηματογραφικό «χαρτί», ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται (και) ως μέσο για την ανάδειξη ιδεών και ειδών που κατά παράδοση δεν βρίσκονται κοντά του.
Άγγελος Πολύδωρος
Συνολικά, σοκαριστική ταινία με σκηνές ακραίας βίας (που φαίνεται να είναι επηρεασμένες από τις ταινίες του Ντέηβιντ Κρόνενμπεργκ), η οποία επικεντρώνεται στη γέννηση ενός τέρατος. Τη βλέπετε με δική σας ευθύνη.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-10-16
Tο Clayface είναι η νέα προσθήκη στην πινακοθήκη των πολυμορφικών υπερ-αντιηρώων που αναζητούν τη λύτρωση, κι ενώ θα μπορούσε να ξεφύγει στον cult χειρισμό ενός Ghost Rider, ενισχύει με αναλαμπές τρυφερότητας την αγριάδα και το body horror που το περιβάλλει.
Άκης Καπράνος
2026-10-14
Πολύ περισσότερο αιματηρό απ’ ότι θα περίμενε κανείς, διαθέτει τις γνωστές αρχετυπικές σεναριακές συμβάσεις, κουβαλά όμως και κάτι γνώριμα παλιομοδίτικο που εντέλει σε κερδίζει.
Μάντυ Βλασσοπούλου
2026-10-12
Η νέα ταινία των DC Studios επιλέγει τις μάχες της και απομακρύνεται, έστω για λίγο, από το υπερηρωικό υπερθέαμα.
Αχιλλέας Βασιλείου
Απολαυστική περιπέτεια που πετυχαίνει προσφέροντας διασκέδαση και μερικές εξτρίμ άβολες στιγμές, θα μπορούσε να γίνει και κάτιο πιο σπουδαίο και μεγάλο αλλά καταλαβαίνουμε πως και η ταινία όπως και ο ήρωας της ήταν ένα πείραμα. Για τον ήρωα το πείραμα απέτυχε, κινηματογραφικά όμως έγινε η μικρή έκπληξη.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2026-10-06
Η τολμηρή παραγωγή ανακατεύει θαρραλέα την κορεσμένη υπερηρωική συνταγή χάνοντας, όμως, το κινηματογραφικό μέτρο.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-10-10
Εν αντιθέσει, με τις τελευταίες αμερικάνικες παραγωγές με υπερήρωες, το φιλμ του Γουάτκινς αξιοποιεί το καλογραμμένο σενάριο και στήνει ένα ενδιαφέρον θρίλερ τρόμου, που θα «φτιάξει» τους λάτρεις του είδους.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-10-08
Αν ο Γουότκινς ήταν λίγο πιο συγκρατημένος στις «σιχαμένες» σκηνές (μάτια να ξεπηδούν από το πρόσωπο σαν φελλοί από μπουκάλια, νυστέρια που εισχωρούν στη σάρκα με όλες τις εφιαλτικές λεπτομέρειες κ.ο.κ.), θα είχαμε περάσει πολύ καλύτερα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
H πρώτη ταινία της DComics που φέρνει έναν υπερήρωα από το σύμπαν του Μπάτμαν στα λημέρια του θρίλερ, σοκάρει με την απεικόνιση της βίας.
Δημήτρης Δανίκας
2026-10-02
Αυτές οι ιστορίες πουλάνε στους πολυκινηματογράφους, στα πιτσιρίκια.
Χρήστος Μήτσης
2026-10-04
Ένας (μελλοντικός;) αντίπαλος του Μπάτμαν μάς συστήνεται μέσα από ένα ελάχιστα αληθοφανές θρίλερ τρόμου, αναποφάσιστο για το πως θα αξιοποιήσει την κόμικς καταγωγή του.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ο Γουότκινς («Κραυγή σιωπής», 2024) προσπαθεί μάταια να δώσει ρυθμό σε ένα απλοϊκό και κλισέ σενάριο (Μάικ Φλάναγκαν&ΧοσείνΑμινί), που δεν εκμεταλλεύεται ποτέ την ικανότητα του χαρακτήρα να αλλάζει μορφές με ενδιαφέροντα και έξυπνο τρόπο.
