A Series of Unfortunate Events - Μια Σειρά Από Ατυχή Γεγονότα : Season 1(2017)

Έξυπνο, σκοτεινό αλλά και περίεργο, το ASOUE μας προσφέρει μία εξαιρετική σκηνοθεσία, που μας επιτρέπει να οπτικοποιήσουμε τον φανταστικό κόσμο του Daniel Handler.

Ολόκληρη η σειρά έχει έντονο το στοιχείο της μετά-αφήγησης και της αυτοαναφορικότητας. Σίγουρα πάντως, η σειρά είναι πολύ πιστή στην ατμόσφαιρα των βιβλίων. Σε αυτό βοηθάει και η ιδιαίτερη διεύθυνση φωτογραφίας με την μουντή χρωματική παλέτα και το ιδιαίτερο στυλ το οποίο θυμίζει φτηνή παιδική σειρά των '90s.

Αξίζει να το δεις γιατί είναι ένα ''παραμύθι'' που δεν μοιάζει με κανένα άλλο, που είναι γεμάτο δυσάρεστα γεγονότα, όπως άλλωστε λέει και ο τίτλος, και που θα σε ψυχαγωγήσει με έναν πολύ... διαφορετικό τρόπο.

Ο Harris ναι μεν είναι το όνομα-κράχτης της σειράς, αλλά δεν παίζει μόνος του. Όλο το cast φαίνεται να είναι στις κατάλληλες θέσεις. Έναν από τους σημαντικότερους ρόλους παίζει ο Patrick Warburton, ο οποίος ενσαρκώνει τον ίδιο τον Lemony Snicket (Θυμηθείτε ότι στην ταινία ήταν ο Jude Law), o οποίος και εδώ κατέχει τον ρόλο του αφηγητή, αλλά σπάζοντας τον 4ο τοίχο όλο και πιο συχνά, προκαλώντας τους θεατές να σταματήσουν να βλέπουν, γιατί τίποτε ευχάριστο δεν πρόκειται να συμβεί.

Είναι έξυπνο, αστείο και απολαμβάνει ιδιαίτερα την διάχυτη εκκεντρικότητά του. Απευθύνεται πραγματικά σε όλες τις ηλικίες και είναι πολύ ευρηματικό ως προς στους τρόπους που αφηγείται τα "ατυχή γεγονότα" του.

Η οπτική του Σόνενφελντ είναι ο βασικός λόγος που απόλαυσα τη σειρά, καθώς αναδεικνύει μία ενήλικη παιδικότητα.

Πρόκειται για μία άρτια σειρά, που θα σε κάνει να γελάσεις επανειλημμένα με έξυπνα αστεία αλλά και ταυτόχρονα να νιώσεις συμπονετικός χωρίς να καταντάει μελοδραματικό.

Πιστή και έξυπνη απόδοση τόσο λεπτεπίλεπτων βιβλίων, σκηνικά μαγικά, εξαιρετικό καστ και ερμηνείες, που εάν πρέπει να βρεθεί κάτι αρνητικό, αυτό θα αναζητηθεί στους Μποντλέρ, αφού τα τρία παιδιά Malina Weissman, Louis Hynes και η μικρούλα Presley Smith φαίνεται να είναι κάπως ανεπαρκείς συγκριτικά με τις αξέχαστες ερμηνείες των Emily Browning και Liam Aiken ή τις αδερφές Hoffmann που έπαιζαν τον ρόλο της Σάννι.

Από το σενάριο, στη σκηνοθεσία, στο casting μέχρι και τις ερμηνείες η σειρά είναι καλοφτιαγμένη (δεν περίμενα κάτι άλλο από το Netflix), έξυπνη, αστεία και γρήγορη.

Γενικά, ως συμπέρασμα, θα έλεγα ότι ήταν μια καλή δουλειά η οποία όμως είχε αρκετές ατέλειες και «έχανε» συγκριτικά με την ταινία. Ίσως, θα ήταν καλύτερο το να ήταν συνολικά μια σειρά δεκαπέντε επεισοδίων, ολοκληρώνοντας την ιστορία άμεσα παρά να «τραβηχτεί» σε τρεις κύκλους, που στο κάτω-κάτω κανείς δε ζήτησε.

Το γεγονός ότι ο χρόνος αναπαράστασης των ιστοριών είναι τετραπλάσιος και βάλε, δίνει την ευκαιρία να απλωθούν περισσότερο τα γεγονότα, οι λεπτομέρειες, ενώ ταυτόχρονα ορισμένα σημεία κινούνται με μια γρήγορη αφέλεια. Τη βλέπεις ευχάριστα μεν, αναπόφευκτα κάνεις συγκρίσεις με το παρελθόν δε.

Mπορώ να πω ότι το στόρι της σειράς δεν με τράβηξε πολύ. Μου φαίνεται αρκετά επαναλαμβανόμενο αλλά αυτό μπορεί να είναι στην πρώτη σεζόν που πιστεύω ότι είναι εισαγωγική. Μην ξεχνάμε πως είναι και παιδική λογοτεχνία.

Το Α Series of Unfortunate Events καταφέρνει να γίνει ευχάριστο ενώ είναι campy, ενδιαφέρον ενώ χωλαίνει σε πολλά σημεία, και, ανά στιγμές, έχει αρκετά συμπαθητικά αστεία. Όμως στην τελική τίποτα από αυτά δεν αρκεί.