Λάρα(2019)
(Lara) | Πρώτη προβολή: 17-12-2020

70
Λήδα Γαλανού
FLIX
2020-12-20
Μπορεί η μητρική αγάπη να γίνει εργαλείο ευνουχισμού; (Το ξέρουμε ότι μπορεί). Γερμανική ψυχολογική ανατομία με μινιμαλισμό και δυνατή γυναικεία ερμηνεία.
70
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
LiFO
2020-12-18
Σε λιγότερο από ένα 24ωρο η Λάρα έχει διανύσει μια ολόκληρη ζωή γεμάτη πίκρα, μαγκωμένη κοινωνικότητα, θαμπές οικογενειακές σχέσεις και το (υπαινικτικά αυτοκτονικό) συναίσθημα της αυτοεγκατάλειψης.
60
Τάσος Ντερτιλής
GRAND Magazine
2020-12-10
Αξιοπρεπέστατο, καλογραμμένο και ατμοσφαιρικό, αποτελεί το δεύτερο σκηνοθετικό βήμα του Γιαν Όλε Γκέρστερ μετά το δημοφιλές Oh Boy του 2012.
60
Παύλος Γκουγιάννος
MOVE IT
2020-12-08
Μια λιτή, ίσως περισσότερο από όσο χρειαζόταν, πραγμάτευση της σχέσης μάνας-γιου, αλλά και των απωθημένων που επανέρχονται πεισματικά στο παρόν, όταν την εποχή που έπρεπε, δεν έγιναν πράξη.
60
Φίλιππος Χατζίκος
Filmy.gr
2020-12-12
Παρότι το συνολικό αποτέλεσμα υπολείπεται εμφανώς σε ένταση, το βραδυφλεγές φιλμ του Γκέρστερ συγκινεί αβίαστα, με έναν τρόπο που θα έκανε την ψυχρή Λάρα να νιώσει αμήχανα και ίσως να μειδιάσει κρυφά.
60
Χρήστος Μήτσης
αθηνόραμα
2020-12-16
Ίσως υπερβολικά βραδύκαυστο, αλλά στοχευμένο και σεναριακά υποστηριγμένο.
60
Ηλίας Δημόπουλος
cinemagazine.gr
2020-12-14
Γερμανικό ψυχόδραμα βραδείας - αλλά και τελείας - καύσεως, αποχρώσεων ανάμεσα στον Μπέργκμαν και τον Χάνεκε, με μια δυνατή κεντρική ερμηνεία και μια αίσθηση ψυχολογικού ψηφιδωτού που πρέπει να προσέξεις τις λεπτομέρειές του από την αρχή.
50
Θοδωρής Δημητρόπουλος
news247.gr
2020-12-06
Δεν είναι κάτι συνταρακτικό, που δεν έχουμε δει ξανά, αλλά την κάνει τίμια τη δουλειά του.
40
Ηλίας Φραγκούλης
FreeCinema
2020-12-02
Η σχέση μητέρας και γιού θυμίζει κάπου την άγρια κόντρα των κεντρικών ηρώων του «Toni Erdmann» (2016), όμως ο Γκέρστερ δεν έχει στα χέρια του ένα τόσο δυνατό σενάριο και, δυστυχώς, ούτε και μία καθοριστικής σημασίας κορύφωση που θα έχτιζε «γέφυρες» ή θα έστελνε στο διάολο μητέρα και γιό.
40
Κώστας Ζαλίγκας
Ελεύθερος Τύπος
2020-12-04
Στη δεύτερη ταινία του μετά το «Oh Boy» (2012), ο Γιαν-Ολε Γκέρστερ μοιάζει πιο σίγουρος και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για τις δυνατότητές του στη σκηνοθεσία. Μακάρι να είχε και μια αντάξια ιστορία να αφηγηθεί.