Το Παιχνίδι των Λυγμών(1992)

(The Crying Game) | Πρώτη προβολή: 26-03-1993

Το «Παιχνίδι των Λυγμών» είναι ένα από τα σπουδαία δείγματα μιας ολόκληρης εποχής του βρετανικού σινεμά και μια ταινία που έχει κερδίσει την θέση της ανάμεσα στις κλασικές, αλλά που κατορθώνει να δείχνει πάντα απαραίτητη κι επίκαιρη.

Έξυπνο σενάριο, πολύ καλή σκηνοθεσία και εκπληκτικές ερμηνείες απ' όλο το cast.

Και ίσως ποτέ δεν θα ξεπεραστεί αυτό που κατάφερε να κάνει εδώ ο Τζόρνταν, παντρεύοντας τόσο λειτουργικά και ύπουλα την πολιτική με το σεξ. Αν όχι την «πολιτική» του σεξ!

Ο Jordan (δικαιότατα υποψήφιος και αυτός όπως και η ταινία, το original σενάριο και το κοφτερό, μεστό montage για oscar), επιτυγχάνει παντού: Ξεκινάει από το πολιτικό θρίλερ για να μιλήσει για την προσωπική κρίση ταυτότητας στις σεξουαλικές σχέσεις, για την αποσταθεροποίηση των ηθικών κωδίκων στο κάλεσμα της καρδιάς που αντιδρά στον πόνο αβίαστα, σπαραχτικά, για να κοινωνήσει την αγάπη. Αυτό είναι το Παιχνίδι των Λυγμών.

Απρόσμενο και προκλητικό, με πολύ διαφορετική έννοια από ό,τι μας έχει συνηθίσει έκτοτε ο κινηματογράφος, το «Παιχνίδι των Λυγμών» είναι μια βιωματική εμπειρία που κάθε θεατής οφείλει να προστατέψει προς όφελος όλων των επόμενων θεατών που θα το ανακαλύψουν.

«Το Παιχνίδι των Λυγμών» είναι η υλοποίηση της ανθρώπινης υποκρισίας, που όταν αποκαλύπτεται δημιουργεί το υπαρξιακό ολοκαύτωμα, την συγκρουσιακή ψευτοηθική με τα λεγόμενα στρεβλά πρότυπα της κοινωνικής πολιτικής. Είναι ακριβώς το φινάλε στην ιστορία του αισώπιου μύθου με τον βάτραχο και τον σκορπιό, που υφέρπει στο σενάριο και κανείς από τους ήρωες δεν καταλαβαίνει την αλληγορική του σημασία, πως η ανθρώπινη φύση είναι μεν καταστροφική αλλά είναι η ανθρώπινη φύση.

Επιστρέφοντας στα πάτρια Ιρλανδέζικα του εδάφη (ύστερα από μιά αποτυχημένη καριέρα στις ΗΠΑ) ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Νιλ Τζόρνταν κατέθεσε μια ταινία με ψυχή, βαθιά ερωτική και ανατρεπτική καθώς κρύβει ένα μεγάλο μυστικό. Οι λεπτομέρειες είναι που την κάνουν αν όχι σημαντική, σίγουρα αξέχαστη.

Βραβευμένο με Όσκαρ Σενάριο και διάσημο για μια από τις πιο σοκαριστικές ανατροπές/αποκαλύψεις των κινηματογραφικών '90s, το φιλμ του Νιλ Τζόρνταν έχει πολλά περισσότερα να προσφέρει, εξερευνώντας με απαίδευτα ενστικτώδεις συναισθηματικούς όρους μια εντυπωσιακής πολυπλοκότητας σχέση.

Η συγκλονιστική ταινία του Νιλ Τζόρνταν διατηρεί στο ακέραιο και σήμερα την ένταση, το πάθος, την εικαστικότητά της αλλά και το ανθρωπιστικό της μήνυμα που την έκανε, πριν από τριάντα χρόνια, τόσο πρωτοπόρα εκτός από σαρωτικά συγκινητική.

Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου, από έξι συνολικά υποψηφιότητες, για ένα από τα τολμηρότερα δράματα του σύγχρονου σινεμά. Από την κοινωνική πολιτική σε αυτή του σεξ, ο Τζόρνταν εξερευνά με παρρησία και σκληρή, ειλικρινή ανθρωπιά τα θέματα της ταυτότητας, των φύλων, της πίστης και του πατριωτισμού.

Βραβευμένη με Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου, μια από τις καλύτερες (και πιο πολυσυζητημένες) ταινίες της δεκαετίας του '90, ένας ανατρεπτικός συνδυασμός πολιτικού θρίλερ, μοντέρνου νουάρ και ερωτικού δράματος.

Στην ιστορία ενός εθελοντή του IRA και του κοριτσιού ενός Βρετανού στρατιώτη, που είχε ως τελευταία του επιθυμία, πριν εκτελεστεί, να του την προσέχει, μπορεί να βλέπεις αρχικά ένα ερωτικό θρίλερ, το πραγματικό θέμα της ταινίας, όμως, είναι η ταυτότητα και η ανάδειξή της ως προϊόντος καθαρά εσωτερικού φρονήματος – το περίβλημα, άλλωστε, είναι απλώς ένα κομμάτι κρέας, για να παραφράσουμε τον Φόρεστ Γουίτακερ στην ταινία.

Το δράμα δυο μοναχικών ανθρώπων σε μια ασυνήθιστη ερωτική ιστορία, μέσα από μια προκλητική για την τότε εποχή της (1992), συναρπαστική ταινία, υποψήφια για 6 Όσκαρ, ανάμεσά τους και καλύτερης ταινίας και για τις ερμηνείες των δυο πρωταγωνιστών του (τελικά κέρδισε το ΄Όσκαρ σεναρίου).

Ολίγον υπερτιμημένο