Canto Si Tu Cantas, Τραγουδώ Αν Τραγουδάς(2020)

Πρώτη προβολή: 02-09-2021

Μια σύναξη φυλών και κόσμων που μετατρέπεται σταδιακά σε τελετουργία των μυαλών και των σωμάτων. Και, εν τέλει, ένα φιλμ θεραπευτικό, με κεντρικό αίτημά του την ανάγκη της αποδοχής και της συνύπαρξης.

Σε μία εποχή που χαρακτηρίζεται από την αυτάρκεια και την αυταρέσκεια ο Νίκος Κορνήλιος τολμάει να πάει κόντρα στο ρεύμα υμνώντας μέσα από ένα αυτοσχεδιαστικό και αποσπασματικό σενάριο και μία υποτυπώδη πλοκή τη δύναμη του μοιράσματος, της επικοινωνίας και της κοινότητας.

Ο Νίκος Κορνήλιος συνεχίζει την εξερεύνηση ενός σινεμά φτιαγμένου από και μέσα από την ίδια τη διαδικασία κατασκευής του, εδώ με ένα ακόμη πολυσυλλεκτικό ψηφιδωτό χαρακτήρων και ιστοριών που αναζητούν κοινό τόπο μέσα από την επαφή με τον «άλλο» και την τέχνη.

Η πρόθεση είναι ευγενής, η ευαισθησία ευδιάκριτη, η διάχυτη θεατρικότητα ωστόσο εξαντλεί τη δραματουργική ακρίβεια και αποδυναμώνει το ενδιαφέρον, παρά τη drag φιέστα και το «βουντού» κρεσέντο του φινάλε.

Σύντομα η ταινία αποκτά την εικόνα μιας εκρηκτικής πολυπολιτισμικής φιέστας (χορός, μουσική, τραγούδια, αναμνήσεις) από την οποία το μόνο που απουσιάζει είναι μια συμπαγής ιστορία.

Ήχοι, ανάσες και μελωδίες συνθέτουν ένα πολυφωνικό αυτοσχεδιαστικό κινηματογραφικό τραγούδι, με διάθεση πειραματισμού, που αν και εναργές δεν καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον του έως το τέλος.

Πολυπρόσωπο, θεατρικής δομής δράμα το οποίο φλερτάρει με το μιούζικαλ και την πειραματική αφήγηση, ενώ επιχειρεί να θίξει κάθε επίκαιρο θέμα της σύγχρονης «ανθρώπινης κατάστασης».

Ο πάντα ευαίσθητος και επίκαιρος Νίκος Κορνήλιος υπογράφει αυτή τη φορά μια ταινία-κοινωνικό ποτ πουρί, που πέφτει θύμα του πληθωρισμού της, μιας σεναριακής γραφικότητας, αλλά και των ανολοκλήρωτων ηρώων της και των ερμηνευτικά άνισων ηθοποιών της.