Ο Πράσινος Ιππότης(2021)
(The Green Knight) | Πρώτη προβολή: 09-09-2021
Σταύρος Γανωτής
Μια μεγάλη στιγμή για το σινεμά του φανταστικού, μια ταινία που ακυρώνει ένα σωρό μπλοκμπαστερικές επιτυχίες που δικαιολογήθηκαν ότι «καλύτερα δεν γίνονταν να το κάνουμε», κι ένα φιλμ που θα σημαδέψει τη φετινή σοδειά.
Μάνος Θηραίος
Όραμα, παραίσθηση και συνάμα παραμύθι που βουτά στο υποσυνείδητο, το κάθε πλάνο όπως το έχει γράψει, σκηνοθετήσει και μοντάρει ο Ντέηβιντ Λόουερυ μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας σε πίνακα ανείπωτης ομορφιάς
kazanipouvrazei
Από τα πρώτα κιόλας λεπτά αναγνωρίζεις, πως δεν σε περιμένει στην οθόνη μια απλή ιστορία τιμής και δόξας. Είναι ένα μείγμα σκοτεινού θρίλερ εποχής και μελαγχολικά υπαρξιακού οδοιπορικού.
Πάνος Γκένας
2021-09-20
Ο Ντέιβιντ Λόουερι εμπνέεται από τον αρθούρειο θρύλο του «Πράσινου Ιππότη» και παραδίδει ένα αριστουργηματικό, εμπνευσμένο κινηματογραφικό παραμύθι που οφείλεις να θαυμάσεις στην μεγάλη οθόνη.
Σάκης Καρπάς
Το The Green Knight είναι ένα διαμάντι και σίγουρα η καλύτερη ταινία που είδα φέτος. Δεν είναι ταινία που θα την πρότεινα σε όλους. Έχει αργή, βραδύκαυστη δομή, ο ρυθμός της έχει διακυμάνσεις και αυτούς που περιμένουν δράση, μάχες και αίμα, θα τους απογοητεύσει οικτρά.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Η ταινία φέρνει πίσω το δέος σε ένα κινηματογραφικό υποείδος που έχει εδώ και χρόνια χάσει την αστραφτερή του μεγαλοσύνη, και βρίσκει στον ιδανικό πρωταγωνιστή για να τη σηκώσει στις πλάτες του. Ο Patel βρίσκεται σχεδόν σε κάθε καρέ του φιλμ, δίνοντας ζωή σε έναν ήρωα που έφτασε σχετικά άμορφος στις μέρες μας.
Νεφέλη Γιολδάση
Ο Λόουερι δομεί γύρω από τον πρωταγωνιστή του (Ντεβ Πάτελ) ένα οπτικά απόκοσμο, πολύχρωμο σύμπαν γεμάτο μάγισσες, φαντάσματα και γίγαντες.
Λάζαρος Κολαξής
Ο Lowery δημιουργεί μια σπάνια κινηματογραφική εμπειρία, ιδανική για να σηματοδοτήσει την επιστροφή στις (σκοτεινές) αίθουσες.
Γιώργος Τόγιας
Το «The Green Knight» ουσιαστικά ζητά μόνο ένα πράγμα από τον θεατή του και αυτό είναι να αφεθεί πλήρως και να το αντιμετωπίσει ως ένα πραγματικό παραμύθι. Ας μαζευτούμε λοιπόν «γύρω από μια φωτιά» και ας αφήσουμε τον παραμυθά Lowery να μας ταξιδέψει.
Κώστας Χανδρινός
Η ταινία πασχίζει να απέχει από κραυγαλέες κινηματογραφικές συμβάσεις, χωρίς να ξεχνάει ότι είναι ταινία, αλλά χωρίς να πετάει στα σκουπίδια το μύθο. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές με το πώς εξελίσσεται ο μύθος, αλλά το βαθύτερο νόημα και ο βασικός σκελετός είναι εκεί.
Ηλίας Φραγκούλης
2021-09-18
Ούτε «επική», ούτε και «περιπέτεια». Αλλά με φαντασία! Μία minimal αναθεώρηση φιλμικού είδους που προτείνει κάτι το καινούργιο καλλιτεχνικά, με ελάχιστα (ουσιαστικά) μέσα, μα κάμποση μαγεία στην εικονογράφησή του.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
2021-09-16
Το The Green Knight είναι μια ταινία αργή μεν εντυπωσιακή δε. Ένα παραμύθι που απευθύνεται σε ένα πιο ενήλικο κοινό που θα βρει ενδιαφέρον στα βαθύτερα νοήματα του.
Χρήστος Μήτσης
2021-09-14
Μια τολμηρά σινεφίλ ιδέα με ονειρική ατμόσφαιρα, γεμάτη υπαρξιακά ερωτήματα και έντονο ψυχαναλυτικό περιεχόμενο.
nikos fekkas
Είναι ένα σκοτεινό παραμύθι που βασίζεται περισσότερο στην ατμόσφαιρα και ίσως απογοητεύσει αυτούς που περίμεναν κάτι το δυνατό ή το έντονα περιπετειώδες μιας και ο ρυθμός εδώ είναι αρκετά νωχελικός και επίσης υπάρχουν κάποια σουρεαλιστικά στοιχεία που μπορεί να σε μπερδέψουν αν δεν είσαι αρκετά συγκεντρωμένος!
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Ο μύθος του Gawain παρουσιάζεται στον γνωστό κινηματογραφικό ρυθμό του σκηνοθέτη του. Αργός, αλλά ενδιαφέρων και χωρισμένος σε κεφάλαια. Το μοντάζ του Lowery δεν σε κάνει να βαριέσαι, καθώς προσφέρει όμορφες εικόνες, που θυμίζουν πίνακες ζωγραφικής.
Νίκος Γαργαλάκος
Αποτίει ατμοσφαιρικότατο φόρο τιμής στη λαϊκή παράδοση της Αγγλίας και της Ουαλίας, χωρίς διάθεση να εκμοντερνίσει τους αφηγηματικούς κώδικες του σκοτεινού μύθου για να τους καταστήσει ευκολότερα προσβάσιμους στο σύγχρονο κοινό.
Αγγελική Καρυστινού
Ταυτόχρονα, με μια άρτια κινηματογράφηση, που παίζει με το στοιχείο του παραμυθιού και δεν φοβάται να μετατρέψει το μεταφυσικό σε εικαστική μαγεία, πετυχαίνει να μιλήσει με απολύτως καλλιτεχνικούς όρους για σημαντικά θέματα, όπως η σχέση του χριστιανισμού με τον παγανισμό, αλλά και η σύνδεση του ανθρώπου με τη φύση και τον θάνατο.
Ζήσης Μπαρτζώκας
Ονειρική ατμόσφαιρα, αργοί ρυθμοί σε μια ταινία φαντασίας που δεν είναι μία απλή περιπέτεια, αλλά περισσότερο ένα έντονο ψυχολογικό ταξίδι με σωματικές και πνευματικές δυσκολίες, που μπερδεύει πραγματικότητα και φαντασία.
Νάκης Αντωνίου
Είναι μια περιπέτεια φαντασίας που σε παρασύρει μαζί της, αν και μπορεί να θεωρήσεις πως κινείται κάπως αργά και τα μουντά χρώματα δεν βοηθούν πολύ. Για μένα η ώρα πέρασε γρήγορα.
vandimir
Μερικές εντυπωσιακές εικόνες, υποβλητική σκηνοθεσία, αρκετή σκοτεινιά (κυριολεκτικά το λέω, είναι σκοτεινή ταινία), επαναλαμβάνω ότι απευθύνεται σε απαιτητικούς θεατές και όχι σ' αυτούς που πάνε να δουν μια κλασική περιπέτεια με ιππότες.
Κώστας Ζαλίγκας
2021-09-12
Φιλόδοξη περιπέτεια καθυστερημένης ενηλικίωσης, γεμάτη ατμοσφαιρικές και ψυχεδελικές εικόνες μέσα στο δάσος, από την οποία όμως λείπουν η συνοχή και η αίσθηση ότι βαδίζουμε προς τη σωστή κατεύθυνση μέσα στο σκοτάδι. Βασίζεται σε μύθο του 14ου αιώνα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-09-10
Συγκινητικός και αφοσιωμένος πλήρως στο ρόλο του γεμάτου με ανθρώπινες αδυναμίες σερ Γκάουεν, ο Ντεβ Πατέλ, δίνει μια συνταρακτική ερμηνεία, την καλύτερη ίσως της μέχρι στιγμής φιλμογραφίας του.
Λήδα Γαλανού
Τόσο, όμως, γεμίζει την ταινία του με επιτήδευση, μ' έναν ρυθμό σκόπιμα αργό, με εξαιρετικά σκοτεινούς φωτισμούς, μ' έναν συνδυασμό Μεσαίωνα και metal που θα έπρεπε να μπορεί να λειτουργήσει τόσο πιο αποτελεσματικά, ώστε να καταλήξει μ' ένα φιλμ που κοπιωδώς παρακολουθείται και μόνο υπόνοιες αφήνει για τα ζητήματα που το απασχολούν, την οικολογία, την αγάπη, την αυτοθυσία.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Ίσως αν άφηνα τον εαυτό μου να προσεγγίσει την ταινία περισσότερο συναισθηματικά και λιγότερο λογικά, να την απολάμβανα κατά πως της πρέπει.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Όσο περίεργο, σαγηνευτικό και οπτικά πολυτελές είναι το όλο concept, ποτέ δεν μπόρεσα πραγματικά να επενδύσω στο ταξίδι του Gawain.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Το The Green Knight θέτει, αλλά δεν εξερευνά. Επισημαίνει, αλλά δεν αναλύει. Κι ένα άθροισμα από Καλές Ιδέες δε μπορεί σε τελική ανάλυση να φτιάξει μια καλή ταινία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-09-06
Καταφέρνει να δημιουργήσει μια υπνωτιστική ατμόσφαιρα που σέβεται την παράδοση του θρύλου, όμως δεν ξεφεύγει από μια κινηματογραφική μονοτονία επαναλαμβανόμενων οπτικών κι αισθητικών ιδεών, τη στιγμή που κι η προσέγγισή του τελικά κοιτά την ιστορία με έναν ελαφρώς επιφανειακό τρόπο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-09-08
Ο Λόουερι έχει μετριάσει τον αρχαϊκό διδακτισμό, όμως δεν παύει να τραβάει σε μάκρος και να αναπτύσσει μια αυτοάνοση προσποίηση ‒ η υπεραγγλική προφορά της Αλίσια Βικάντερ δεν βοηθά και ο Έτζερτον με τον Σον Χάρις δεν φτάνουν.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Λόουερι, χάνει το χρόνο, αδιαφορεί για τον ρυθμό, πλατειάζει και θέλοντας ν' αναδείξει το μεσαιωνικό ποίημα απ' το οποίο εμπνεύστηκε το φιλμ, βάζει σε δοκιμασία τα νεύρα του θεατή και ειδικά όσων δεν αγγίζει η μεσαιωνική βρετανική ποίηση.
Μανώλης Κρανάκης
2021-09-02
Περισσότερο «παράξενο» παρά απολαυστικό, το παραμύθι του Ντέιβιντ Λόουερι, βασισμένο σε ένα ποίημα του 14ου αιώνα εντυπωσιάζει για τους λάθους λόγους, καταλήγοντας μια χαμένη ευκαιρία για ένα πραγματικά μοντέρνο ξαναδιάβασμα πάνω σε πανάρχαιους, πάντα επίκαιρους μύθους για τη ζωή, τον ηρωισμό, τον έρωτα και την οικολογία.
Αχιλλέας Βασιλείου
2021-09-04
Ο Πράσινος Ιππότης θα προσπαθήσει να βρει το κοινό που αναζητά ένα πιο φιλοσοφημένο game of thrones αλλά το ερώτημα είναι γιατί να υπάρχει intellectuel μεσαιωνικό παραμύθι; Η κινηματογραφική απόλαυση σε αυτές τις μίξεις πάει περίπατο. Δηλαδή το σημαντικότερο όλων.
Νίκος Γιακουμέλος
Η τελική ταινία απογοητεύει. Χαμένη στον meta σχολιασμό της, δεν καταφέρνει ποτέ να αγγίξει τον θεατή. Και δεν είναι και τόσο κρίμα, γιατί τελικά δεν ήταν αυτός ο σκοπός της. Μας έμειναν οι φωτογραφίες τουλάχιστον.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Τα πάντα στην βασανιστικά «δαχτυλισμένη» σεναριακή πλοκή τρέχουν σαν να βλέπεις σκηνές από ταινία «προσεχώς» με τον πρωταγωνιστή Ντεβ Πατέλ να βρίσκεται ανέπαφος με το θέμα, εντελώς, εκτός τόπου και χρόνου, παίζοντας έναν ρόλο σαν να μην τον αφορά.
