X(2022)
(X) | Πρώτη προβολή: 07-04-2022
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
...άρτιο σκηνοθετικό εγχείρημα, το οποίο όσο «αιματοβαμμένο» ("gory") και να φαντάζει, συγκαταλέγεται, ασυζητητί κιόλας, ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες της φετινής χρονιάς...
Παναγιώτης Πυλαρινός
2022-04-20
Ναι... το X του Ti West είναι ένα εξαιρετικό slasher , μια φρέσκια ματιά στον vintage τρόμο και μια αναδρομή στα grindhouse φίλμ των '70s , που θα ενθουσιάσει το κοινό του horror του σήμερα, αλλά, και του παρελθόντος. X marks the spot!
nikos fekkas
Ένα τυπικό αλλά άκρως καλοφτιαγμένο slasher που καταφέρνει να αποκτήσει την δική του ταυτότητα και να ξεχωρίσει όχι τόσο με την ουσία της πλοκής του αλλά κυρίως με τον τρόπο που μας την παρουσιάζει!
Δημήτρης Δανίκας
Πορνογραφία και τρόμος στην καλύτερη διασταύρωσή τους--Εξαιρετικό
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-04-18
Επιτέλους, να μια ταινία όπου τα δύο είδη που προορίζονται για την ακραία εφηβική συγκίνηση του μεταμεσονύκτιου Σαββατοκύριακου, δηλαδή το πορνό και το horror, διασταυρώνονται χωρίς κλείσιμο ματιού, μεταμοντέρνα διάθεση, εξαντλητική αυτοαναφορικότητα ή αγχώδη υπονόμευση των χαρακτήρων και των κλισέ.
Βαλεντίνος Κατανοΐου
2022-04-16
Αν και το "X" δεν καινοτομεί ιδιαίτερα, ξεχωρίζει ανάμεσα στο πλήθος των μέτριων slasher χάρη στην πολύ δυνατή παραγωγή του.
Αγγελική Καρυστινού
Ο Γουέστ, λάτρης των ταινιών τρόμου και βαθύς γνώστης των κανόνων του είδους, με μια σωστή αναπαράσταση της εποχής, ανατρέπει τις παραδοσιακές φόρμες και παραδίδει μια μάχη, όπου αντίπαλοι δεν είναι το κάλο και το κακό, αλλά η ζωή και η θνησιμότητα.
Φίλιππος Κατσώνης
Η ανατριχιαστική ατμόσφαιρα, τα κλισέ, οι όποιες ανατροπές και τα τεχνάσματα «παντρεύονται» έξυπνα με τις σημερινές ανησυχίες, με το τελικό αποτέλεσμα να αποζημιώνει και με το παραπάνω τον θεατή, αλλά, παράλληλα, να επιβραβεύει και την παραγωγό εταιρεία Α24 που τα τελευταία χρόνια φλερτάρει με ένα πιο εναλλακτικό είδος horror.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Αστείο και ανατριχιαστικό, το Χ καθιερώνει τον Τι Γουέστ ως έναν από τους πιο συναρπαστικούς νέους σκηνοθέτες τρόμου αυτή τη στιγμή.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Δε θέλει να ανατρέψει το genre, ούτε να συμπεριληφθεί στην elevated horror φάση του είδους, όμως αναγνωρίζει πως οι περισσότερες ιστορίες, είτε είναι σοβαρά δράματα, είτε πορνό, έχουν σκοπό να οδηγήσουν σε κάποια κορύφωση (pun εντελώς intended). Γράφονται, σκηνοθετούνται, μοντάρονται, χρησιμοποιούν ηθοποιούς.
Σάντρα Δημητρέλου
Θα μπορούσε να διαδραματιστεί μόνο στο Τέξας και μόνο από τον Ti West. Συνδυάζει το σοκ ενός slasher, το γέλιο μίας κωμωδίας και το ανυπόληπτο του τίτλου. Ξέρει τι να διακωμωδήσει και τι να σεβαστεί, ξεφεύγει από οτιδήποτε στερεοτυπικό.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ένα εναλλακτικό φιλμ τρόμου που γίνεται ωδή στα slasher movies και τα soft πορνό των 70s.
vandimir
Φυσικά την προτείνω μόνο σε φίλους του τρόμου (αν και διαθέτει πολύ λίγες εικόνες καθαρού σπλάτερ). Ωστόσο οι πιο "ψαγμένοι" απ' αυτούς θα ανακαλύψουν μια ευπρόσδεκτη ανανέωση - και πολλά κλεισίματα ματιού και παραπομπές σε μια εποχή που πολλοί θυμούνται με νοσταλγία - σε ένα είδος από το οποίο ουσιαστικά δεν περίμενα τίποτα πια.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-04-14
Δυνατό horror για κοινό που σέβεται το είδος και γουστάρει να υπάρχει και μια ιδέα περιεχομένου από κάτω. Οι «ευαίσθητοι» θα δοκιμαστούν με τα φονικά που διαπράττονται απροκάλυπτα μπροστά από το φακό. Σίγουρα ένα από τα πιο ενδιαφέρονται και ιδιόρρυθμα φιλμ του genre που είδαμε τα τελευταία χρόνια.
Τάσος Ντερτιλής
Φόρος τιμής στα exploitation films του 70 και ταυτόχρονα καυστικό σχόλιο για τη διαχρονική καταπίεση της ερωτικής επιθυμίας από τον αμερικάνικο θρησκευτικό πουριτανισμό.
Απόστολος Κίτσος
2022-04-12
Μια υπερ-τίμια slasher προσπάθεια που ξεπερνά κατά πολύ τον μέσο όρο και που καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στον πόθο για το ερωτικό κορμί και την λαγνεία για το... ξεκοίλιασμα, με ευρηματικό σε ορισμένες στιγμές, μοντάζ.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Χρησιμοποιεί με ευρηματικό τρόπο την κάμερά του, το φως και τα ανοιχτά παράθυρα, το τοπίο με τους ανοικτούς ορίζοντες, τις κλειστές διαδρομές και τις ανύπαρκτες διαφυγές.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Το X είναι ένα συναρπαστικά κυνικό, περιπετειώδες, γκροτέσκο παιχνίδι ζωής και θανάτου που φλερτάρει με υπαρξιακά αδιέξοδα, το μοιραία αναπόδραστο, ευσεβείς πόθους που μετατράπηκαν σε απωθημένα, τα ταμπού, τις μύχιες ανησυχίες του ατόμου, τις κατώτερες μορφές έκφρασής του και τις βάναυσες εκτονώσεις του.
Μάνος Θηραίος
Καθαρόαιμο slasher που ξεχωρίζει από τον σωρό, με διάχυτη την αγωνία και τον κλειστοφοβικό πανικό, που όμως, αν θέλετε τη γνώμη μου, υστερεί στην κορύφωση του φινάλε, με την αρχική σεκάνς της ταινίας να φαίνεται πως υπόσχεται κάτι πολύ πιο έντονο.
Πάρις Μνηματίδης
Παρότι δεν αποφεύγει το φλερτ με αρκετά κλισέ στοιχεία (νιοστή φορά που ακούγεται σε θρίλερ το «(Don't Fear) The Reaper»), η ταινία κερδίζει το στοίχημα για ένα slasher που και καλοφτιαγμένο είναι, και ξυπνάει αρχέγονους φόβους.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ένα άκρως ολοκληρωμένο αποτέλεσμα με την σφραγίδα ενός σκηνοθέτη που αγαπά τις ταινίες τρόμου με ένα νοσταλγικό τρόπο · αγάπη που μου θύμισε εκείνη του Κουέντιν Ταραντίνο για το σινεμά γενικότερα.
Αχιλλέας Βασιλείου
2022-04-08
Κινηματογραφικό δωράκι απόλυτα ευπρόσδεκτο για το είδος. Praise the Lord!
Χρήστος Μήτσης
2022-04-10
Slasher movie με παλιομοδίτικο στήσιμο αλλά μοντέρνες ιδέες, το οποίο χειρίζεται με γενναιόδωρο gore και απενοχοποιημένο χιούμορ πολιτικές, ψυχαναλυτικές και σινεφίλ («Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι») αναφορές.
Λήδα Γαλανού
2022-04-06
Με χιούμορ και απέραντη αγάπη, ο Τάι Γουέστ χτίζει ένα μνημείο τόσο στην πορνοβιομηχανία του '70 όσο και στις ρετρό ταινίες τρόμου, από το «Ψυχώ» ώς τον «Σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι», αλλά και, τελικά, στην ίδια τη διαδικασία της κατασκευής ταινιών κάθε είδους.
Χρήστος Μπακατσέλος
2022-04-04
Ένα υπέροχο παράδειγμα για όσους πιστεύουν πως οι ταινίες τρόμου (όπως και τα πορνό) δεν μπορούν να είναι (και) Τέχνη.
horrormovies.gr
Αξιόλογη προσπάθεια παντρέματος slasher με sexploitation.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Τι Γουέστ κατάφερε να φτιάξει ένα είδος διασκεδαστικού, ευπρόσδεκτου «Σχιζοφρενή πορνοδολοφόνου με το πριόνι».
Κώστας Ζαλίγκας
Ολα αυτά δοσμένα, όμως, με εξαιρετικά αργά πλάνα, πολλές φορές πολύ πιο αργά από ό,τι χρειάζεται.
Γιάννης Βασιλείου
2022-04-02
Οι υποσχέσεις που έδωσε ο Τάι Γουέστ με το «House of the Devil» παραμένουν ανεκπλήρωτες, αλλά για τους φαν του slasher το «Χ» κάνει τη δουλειά και με το παραπάνω.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ταινία τρόμου, για την ακρίβεια ένα σπλάτερ από το γνωστό ανεξάρτητο στούντιο Α24, που έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να ενταχθεί με τη μία στις καλτ ταινίες του είδους, καθώς διαθέτει ψυχοπαθείς δολοφόνους, φρικιαστικές εικόνες, πολύ αίμα, παρακμιακή ατμόσφαιρα αλλά και μαύρο χιούμορ, ειδικά στις σκηνές «πορνό», όπως υπονοεί και ο τίτλος.
Νίκος Τσαγκαράκης
Με τον τρόπο που εκτελούνται οι διακυμάνσεις της από την ευθεία σοβαρότητα στο σπλάτερ, δεν είμαι σίγουρος για το πόσο είναι σκόπιμες ή τουλάχιστον πόσο λειτουργικές κι ωφέλιμες είναι για τους -μεταξύ άλλων και προοδευτικά πολιτικούς-στόχους της.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Δεν είναι ολότελα αποτυχημένη. Η πρώτη ώρα - που οι νεότεροι και πιο 'ευλύγιστοι' φαν του είδους πιθανόν να βρουν αργή και λιγότερο θεαματική - είναι 'όλα τα λεφτά'. Τη συνέχεια την έχουμε ξαναδεί και μάλλον θα την ξαναδούμε πολλές φορές ακόμα μέχρι το τέλος του κόσμου (sic).
