Αφήνοντας το Λας Βέγκας(1995)
(Leaving Las Vegas) | Πρώτη προβολή: 08-03-1996
Ηλίας Φραγκούλης
2022-06-20
Κερνάει πόνο ο Μάικ Φίγκις στην καλύτερη δουλειά μιας εντελώς άνισης καριέρας, μέσα στο παρακμιακά λαμπερό και «αμαρτωλό» σκηνικό του Λας Βέγκας, παίρνοντας ένα θέμα που πολλές φορές έθιξε το σινεμά, μα σπάνια τόλμησε να τ' οδηγήσει έως το σημείο απ' το οποίο ο ήρωάς του εγκαταλείπει τα εγκόσμια.
Πάρις Μνηματίδης
Πρόκειται για ένα αξέχαστο φιλμ, που μέσα από την παρακμή οδηγεί σ' έναν απρόσμενο δρόμο προς την κάθαρση, ο οποίος για να γίνει βατός προϋποθέτει να κοιτάξει κανείς την άβυσσο στα μάτια σύμφωνα και με τη γνωστή ρήση.
Γιάννης Σμοΐλης
2022-06-18
Εδώ και 23 χρόνια "αφήνουμε το Λας Βέγκας", αλλά αυτό δεν λέει να μας αφήσει. Έτσι συμβαίνει με τις πολύ μεγάλες ταινίες.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πρόκειται για μια ωδή στους 'απροσάρμοστους' της ζωής, που επιλέγουν να ζήσουν και να φύγουν ελεύθερα, από έναν κόσμο που δεν τους 'χωράει', καθώς μοιάζει να τους σπρώχνει [Πηγή: www.doctv.gr]
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το πεσιμιστικό, λυρικό αριστούργημα του Φίγκις βασίζεται ελεύθερα στην αυτοβιογραφική νουβέλα του Τζιμ Ο' Μπράιεν και χάρισε στον Νίκολας Κέιτζ τον κορυφαίο ρόλο στην καριέρα του, που τον οδήγησε μέχρι το Όσκαρ.
Αχιλλέας Βασιλείου
Μία από τις καλύτερες και πιο αυθεντικές ταινίες της δεκαετίας του '90, επιτομή του στυλ και του ταλέντου από έναν άνθρωπο του κινηματογράφου, που συνδύασε επιτυχημένα και μέχρι θανάτου το δράμα και την παρακμή με την πολυτέλεια της εικόνας αλλά και των συναισθημάτων.
Γιώργος Ξανθάκης
Ο Figgis ευφυώς αποφεύγει τα φτηνά Χολιγουντιανά στερεότυπα του μισάνθρωπου αλκοολικού και της πόρνης με τη χρυσή καρδιά. Οι έξοχοι Cage και Shue μεταμορφώνουν τους χαρακτήρες σε ανθρώπους με σάρκα και αίμα που αλλάζουν ρόλους στην αφηγηματική διαδρομή : εραστές, φίλοι ή μια νοσοκόμα που καταπραΰνει τον ετοιμοθάνατο ασθενή της.
Γιάννης Βασιλείου
2022-06-06
Ο Μάικ Φίγκις τραγουδά μια νυχτερινή κινηματογραφική μπαλάντα για δυο χαμένες ψυχές που, τριγυρνώντας την ώρα που οι περισσότεροι κοιμόμαστε, συναντήθηκαν, αγαπήθηκαν, αποδεχόμενοι ο ένας τον άλλον γι' αυτό που είναι, δίχως να περιμένουν ή να απαιτούν να αλλάξει, και πέρασαν μαζί τον χρόνο που τους είχε απομείνει.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-06-14
Ένα βρώµικο και ταυτοχρόνως τρυφερό (σχεδόν αθώο) love story, καρδιά του οποίου είναι η αφηνιασµένη, ανελέητη κατάδυση στην ψυχή ενός ταλαιπωρηµένου ανθρώπου εξαρτηµένου σε τέτοιον βαθµό από το αλκοόλ που έχει γίνει αναπόσπαστο στοιχείο του, η φυσική πλέον µυρωδιά του, το µοναδικό σηµείο επαφής του µε τον κόσµο.
Χρήστος Μήτσης
2022-06-16
Μία από τις πιο ειλικρινείς, βαθιά ρομαντικές και αδυσώπητα σκληρές «βόλτες στη σκοτεινή πλευρά» του αμερικανικού ονείρου, η οποία χάρισε Όσκαρ ερμηνείας στον Νίκολας Κέιτζ.
Γιάννης Δεληολάνης
2022-06-12
Κορυφαία στιγμή ενός ασυνήθιστου κινηματογραφιστή, το «Αφήνοντας το Λας Βέγκας» βρίσκει τους κατάλληλους ανθρώπους στην κατάλληλη στιγμή τους: ο σκηνοθέτης/ σεναριογράφος / μουσικός Μάικ Φίγκις, με την ενθουσιώδη βοήθεια του Νίκολας Κέιτζ και της Ελίζαμπεθ Σου, συνθέτει τα πιο ακραία και αντιφατικά συναισθήματα στο διάστημα μιας ταινίας...
Λήδα Γαλανού
2022-06-10
Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Τζον Ο'Μπράιεν, μια αξεπέραστα γενναία, συγκινητική, συναρπαστική ταινία που όχι απλώς χάρισε στον Νίκολας Κέιτζ Οσκαρ, αλλά και σ' εμάς μια από τις πιο μαγικές ερμηνείες στην ιστορία του σινεμά.
Πόλυ Λυκούργου
2022-06-08
Κατάμαυρο, νιχιλιστικό, τρυφερό, σπαρακτικό, ατμοσφαιρικό, τo φιλμ του Μάικ Φίγκις που χάρισε επάξια στον Νίκολας Κέιτζ το Οσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου θα σας (ξανα)ραγίσει την καρδιά.
Δημήτρης Κολιοδήμος
Οι εκπληκτικές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών (ο Νίκολας Κέιτζ και η Ελίζαμπεθ Σου), είναι ένα μεγάλο προτέρημα της ταινίας. Ένα δεύτερο είναι η αισθητική της: ένας θρίαμβος της μπαρόκ σκηνοθετικής αντίληψης του Φίγκις.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-06-04
Το ιδιαίτερο love story του Μάικ Φίγκις καλύπτεται από το σκοτεινό και αυτοκαταστροφικό μανδύα του ήρωά του και μένει στην ιστορία για την ειλικρίνεια και την αυθεντικότητα των προθέσεών του.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ένα αστείο, τολμηρό, νηφάλιο φιλμ από τον Mike Figgis, ίσως υπερβολικά ικανοποιημένο με την έντεχνη θλίψη του, αλλά απ' τις πιο ανυπόκριτες ταινίες μπροστά στον εθισμό. Ο Cage και η Shue μετατρέπουν δύο κλισέ σε αξέχαστους ρόλους.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Ο Μάικ Φίγκις σκηνοθετεί όχι την καλύτερη ταινία του (το Miss Julie όπως και το Timecode σε ειδικές συνθήκες προβολής, είναι κλάσεις ανώτερα), αλλά σίγουρα την πιο εμπορική του, χαρίζοντας στον Νίκολας Κέιτζ μια οσκαρική ερμηνεία και στην Ελίζαμπεθ Σου μερικές από τις πιο εσωτερικές ερμηνείες της καριέρας της.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-06-02
Φιλμ άβολα γερασμένο όσο κι η καριέρα του σκηνοθέτη του, παραμένει χαρακτηριστικό δείγμα της mid-'90s συνάντησης του ανεξάρτητου arthouse με το οσκαρικό mainstream, διαθέτει δύο σπουδαίες κεντρικές ερμηνείες και μερικές αφηγηματικές εκλάμψεις, όμως τελικά είναι οι παθογένειές του που επικρατούν κατά τη διάρκεια μιας θέασης σχεδόν 3 δεκαετίες μετά.
