Η Χαμένη Σκηνή(2020)
(One Second) | Πρώτη προβολή: 07-07-2022
Άγγελος Πολύδωρος
2022-07-20
Ωδή στη μαγεία, αλλά και στην επίδραση του σινεμά από τον Ζαν Γιμού, αφιερωμένη, όπως και το «Σινεμά ο Παράδεισος» του Τορνατόρε, στους λάτρεις του σελιλόιντ.
Γιάννης Φραγκούλης
Η ταινία αποκτά επικές διαστάσεις. Το έπος είναι το πάθος για την αγάπη, την οικογένεια. Έτσι μπορεί, στο ιδεατό, να ολοκληρωθεί η δομή της κοινωνίας. Ο Zhang Yimou κάνει μία μεγάλη ταινία που νομίζω θα μείνει στην παγκόσμια ιστορία του κινηματογράφου, όπως και άλλες που έχει σκηνοθετήσει.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Αγάπη για το σινεμά αλλά κι ενός διαφορετικού τρόπου με τον οποίο βλέπουμε και απολαμβάνουμε τις ταινίες – με το 35άρι φιλμ, τις μπομπίνες και το κοινό με το οποίο ο Ζανγκ μοιράζεται και απολαμβάνει την προβολή. Αλλά και ένα σχόλιο πάνω στον ατέλειωτο, βασανιστικό αγώνα του απλού ανθρώπου να επιστρέψει σε μια ζωή που του αφαίρεσαν βίαια, χωρίς τη συγκατάθεση του.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Ο Γιμού είναι μαέστρος πολυπρόσωπων κονσέρτων. Με την «Χαμένη Σκηνή» αποτίνει φόρο τιμής στον εμπορικό κινεζικό κινηματογράφο αλλά και τις γενιές που μεγάλωσαν με αυτόν, χωρίς στιγμή να αποφεύγει την κριτική του πολιτεύματος ή της λογοκρισίας.
Μισέλ Δημόπουλος
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2022-07-18
Οι σκηνές της προβολής είναι μαγικές και κομμάτι ανθολογίας, σημειολογική και η τοποθετηση της ιστορίας σε μια υπαρξιακή έρημο, την ίδια στιγμή που το καθεστώς παρουσιάζεται αδιάφορο, όταν δεν είναι τιμωρητικό. Είναι οι άνθρωποι αυτοί που κάνουν τη διαφορά.
Παύλος Γκουγιάννος
2022-07-16
Πίσω από το σινεμά διαφαίνεται η κινέζικη κοινωνία, με όλα τα χρώματα: πολύχρωμα και μαύρα-σκοτεινά. Ακόμα και αν έχει λογοκριθεί, η πραγματικότητα είναι ορατή και το σχόλιο του Yimou διακριτικό μεν, αλλά ευδιάκριτο.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Θα έχει αξία να δούμε κάποια στιγμή το director's cut τούτης της ταινίας. Όμως, όπως και να έχει, τούτο το γεγονός δεν είναι παρά minor detail που λένε κι εδώ στα ξένα και δεν μπορεί να χαλάσει τη γενικότερη εικόνα.
Στράτος Κερσανίδης
Ένα συγκινητικό δράμα που μας φέρνει σε επαφή, εκτός από την ίδια την εποχή, ιδιαίτερα με τα κινηματογραφικά έθιμα της Κίνας της δεκαετίας του 1970. Μια ταινία για τη μαγική δύναμη του σινεμά και ταυτόχρονα μια πολύ προσωπική ταινία του Ζανγκ Γιμού.
Τάσος Ντερτιλής
Μια γλυκόπικρη ωδή στη μαγεία της μεγάλης οθόνης με φόντο μια σκοτεινή περίοδο της σύγχρονης Κινέζικης Ιστορίας.
Βαρβάρα Κοντονή
Όπως λέει και ο «κύριος Σινεμά» κάποια στιγμή, αναφερόμενος στο κοινό του χωριού: «Αυτοί εδώ θα κάτσουν να δουν ό,τι τους βάλεις. Είναι ικανοί να κάτσουν εδώ όλο το βράδυ...». Εσύ μην κάτσεις να δεις ό,τι σου βάλουν, όμως, αξίζει να κάτσεις και να δεις τον καινούργιο Γιμού.
Αγγελική Καρυστινού
Ένα συγκινητικό δράμα, στον δρόμο που χάραξε ο Ιταλός συνάδερφός του Τζουζέπε Τορνατόρε με το «Σινεμά ο παράδεισος», συνδυάζοντας το χιούμορ με μια γλυκόπικρη μελαγχολία, σαν αυτή που αφήνει πάντα μια καλή ταινία στο φινάλε της.
Χρήστος Μήτσης
Γλυκόπικρο δράμα που με τρυφερό χιούμορ και φόντο μια ταραγμένη εποχή της σύγχρονης ιστορίας αποτίνει φόρο τιμής στη βαθιά λαϊκότητα.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-07-14
Ο Ζανγκ Γιμού αφήνει εδώ στην άκρη τις επικές ιστορίες, τα εντυπωσιακά κοστούμια και τα προσεκτικά μελετημένα κάδρα και απευθύνεται με ειλικρίνεια, απλότητα και ταπεινότητα στους απανταχού λάτρεις της μεγάλης οθόνης.
Δημήτρης Μπαμπούλης
2022-07-12
Σίγουρα υπάρχουν ατέλειες όπως η κάπως βιαστική ανάπτυξη των χαρακτήρων που προσπαθεί να εισβάλλει στην κεντρική ροή και το κάπως βιαστικό κλείσιμο που δεν ταιριάζει με τον ρυθμό στην υπόλοιπη ταινία. Ωστόσο, στο σύνολο είναι μια όμορφη δουλειά, κυρίως οπτικά, η οποία πετυχαίνει το μεγαλύτερο μέρος των στόχων της.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-07-04
Είναι δύσκολο να μείνει ανεπηρέαστος ο λάτρης του κινηματογράφου μπροστά στην δυναμική ενός φιλμ που παρά την παλιομοδίτικη αφήγηση του και τον όψιμο κυνισμό του, πετυχαίνει να γίνει ένας αστραφτερός φόρος τιμής στη σαγήνη του σινεμά.
Λήδα Γαλανού
2022-07-08
Μια ταινία με ξακάθαρο ανθρωπισμό, τρυφερότητα και δείγματα πολιτικού λόγου, μπερδεμένη και καλυμμένη, της οποίας πολύ θα θέλαμε, κάποτε, να δούμε το director's cut.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-07-10
Υπάρχει κάτι το βαθιά συγκινητικό και πολύ τρυφερό στην ταινία του Ζανγκ Γιμού...
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-07-06
Από την καταδίωξη στις αμμοθίνες μέχρι τη θερμά κινηματογραφημένη τρίτη πράξη αυτής της «αγαπησιάρικης» επιστολής στην ενωτική δύναμη της έβδομης τέχνης, ακόμα και όταν η τέχνη σκλαβώνεται στην υπηρεσία της μεγάλης ιδέας, ο κορυφαίος Κινέζος σκηνοθέτης χάνει ατμό στη μακριά διαδρομή με ενδιάμεσες στάσεις συγκίνησης και παρατήρησης των χαρακτήρων και του ειδικού τους καθήκοντος.
Ηλίας Δημόπουλος
Η πολύκροτη ταινία με τα «τεχνικά προβλήματα» στο φεστιβάλ του Βερολίνου του 2020, βγαίνει επιτέλους αποκαλύπτοντας έναν εύπεπτο, ασαφή Γιμού, μακριά από τις μεγάλες στιγμές του. Είναι όμως «δική του» πια η ταινία;
Χάρης Αναγνωστάκης
Για μια ακόμη φορά το φιλμ του Γιμού, πατάει πάνω σε ένα αδύναμο σενάριο, που δεν μπορεί να καλύψει ούτε τα 100 λεπτά της διάρκειάς του, παρά την καλή αρχική ιδέα.
Δημήτρης Δανίκας
2022-07-02
Η τελευταία αιρετική σκηνοθεσία του Ζανγκ Γίμου με το βλέμμα στο καταστροφικό παρελθόν του Μάο και της «πολιτιστικής επανάστασης», αλλά «σύντροφε» το αποτέλεσμα κουραστικό και βαρετό!
