Playtime(1967)
Πρώτη προβολή: 03-10-1969
Στράτος Κερσανίδης
Μέσα από διάφορα μικροσυμβάντα, τα οποία δεν συνθέτουν μια ολόκληρη ιστορία, αλλά θραύσματα γεγονότων ενός 24ώρου, ο Τατί παρουσιάζει ένα κινηματογραφικό κομψοτέχνημα. Ένα φιλμ το οποίο αποθεώνει τη σημασία της στιγμής, των μικρών πραγμάτων, εκείνων που έρχονται, συμβαίνουν και γίνονται παρελθόν.
Χρήστος Μήτσης
2022-09-20
Η σύγχρονη αστική αλλοτρίωση μεταμφιέζεται σε μια αριστοτεχνικά γεωμετρημένη και πρωτοποριακή, απόλυτα κινηματογραφική κωμωδία με υποδόριο χιούμορ. Σκηνοθετικά μεγαλοφυής, παραμένει ένα μνημείο της μοντερνιτέ των 60s.
Ρεγγίνα Ζερβού
Ο Κύριος Ιλό, ο Ζακ Τατί, σε όλες τις ταινίες του και ειδικά στο Playtime, ασκεί μια δριμεία κριτική στην αστική τάξη και τα πεπραγμένα της με τόση ευφυΐα και ειρωνεία που μόνο στα αριστουργήματα του Μεγάλου Μπουνιουέλ μπορούμε να βρούμε.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η αριστουργηματική κωμωδία (1964) του ιδιοφυούς Γάλλου σκηνοθέτη και ηθοποιού Ζακ Τατί, που τον έστειλε στη χρεοκοπία, καθώς προπορευόταν της εποχής του.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Η παράλογη αριστουργηματική κωμωδία του Ζακ Τατί ξανά στους κινηματογράφους σε νέα επεξεργασμένη μορφή.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-09-08
Μια από τις εντυπωσιακότερα κατασκευασμένες ταινίες όλων των εποχών, ένα αριστούργημα σλάπστικ, γεωμετρίας αλλά και σάτιρας της σύγχρονης καταναλωτικής ζωής καθώς το αστικό τοπίο σταδιακά καταβροχθίζεται από απρόσωπες δομές.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-09-10
Απλά, ασύγκριτο αριστούργημα, που οφείλει ν' απολαύσει κανείς στη μεγάλη οθόνη, εάν σέβεται την 7η Τέχνη.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-09-18
Μονίμως έκπληκτος ,θαρρείς φοβισμένος, ο κύριος Υλό περισσότερο χορεύει αντί να περπατά, σκοντάφτει, γλιστρά, κάνει επιτόπιες στροφές, λυγίζει μπροστά σαν να χάνει την ισορροπία του, μουρμουρίζει αντί να μιλά και αφήνει την εντύπωση ότι βρίσκεται τυχαία ανάμεσά μας.
Αγγελική Καρυστινού
2022-09-16
Ο Τατί με αυτή την περιήγηση σ' ένα φουτουριστικό Παρίσι, που συντίθεται από ευθείες γραμμές και πολυόροφα κτίρια από γυαλί κι ατσάλι, φαρδιές λεωφόρους και ψυχρούς, τεχνητούς εσωτερικούς χώρους, σατιρίζει και στοχάζεται πάνω στην έννοια του «μοντέρνου» με ένα κρυπτογραφημένο χιούμορ, που καλείται ο θεατής να ανακαλύψει.
Κωνσταντίνος Σαμαράς
2022-09-14
Ο Κος Ιλό περιπλανιέται στο Παρίσι και ο Ζακ Τατί παραδίδει μια από τις σπουδαιότερες κωμικές ταινίες που έχουν γίνει ποτέ
Πόλυ Λυκούργου
2022-09-12
Μία absurd κωμωδία για τον μοντέρνο άνθρωπο και τις φουτουριστικές μητροπόλεις του. Μια βωβή σάτιρα με ηχηρό μήνυμα. Η πιο φιλόδοξη ταινία του Ζακ Τατί, καινοτόμος και πρωτοποριακή, το φιλμ που τον χρεοκόπησε, το απόλυτο αριστούργημά του.
vandimir
Μεγάλη ταινία, που γνωρίζω καλά ότι θα κουράσει τους περισσότερους. Ερεθίζει όμως τόσο τη σκέψη (είμαι σίγουρος ότι μπορεί κάλλιστα να σκεφτείτε άλλα τόσα απ' τα ήδη πολλά που έγραψα παραπάνω), που νομίζω ότι αξίζει τον κόπο. Σε μεγάλη οθόνη αν είναι δυνατόν για να παρατηρείτε τις λεπτομέρειες.
Γιάννης Βασιλείου
2022-09-06
Σήμερα ο Τατί θεωρείται οραματιστής και το Playtime μια δημιουργία μπροστά στην οποία στεκόμαστε προσοχή, έστω κι αν αγαπάμε περισσότερο τoν Θείο ή τις Διακοπές.
Σοφία Γουργουλιάνη
2022-09-02
Ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό ταξίδι που θα σας οδηγήσει είτε σε λαβυρίνθους χασμουρητών, είτε στην είσοδο σας σε ένα πολύμορφο κινηματογραφικό σύμπαν και την έξοδο σας -στο σήμερα- ανάμεσα σε γέλια και σε κλάματα.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Το Playtime είναι μια καλοκουρδισμένη ηχητική κακοφωνία, μια ταινία που δεν είναι ούτε βωβή ούτε ομιλούσα, αλλά μια ταινία με διακοπτόμενες συζητήσεις, συνεχές βουητό, ακαθόριστους ηλεκτρονικούς ήχους, κουδουνίσματα, τριξίματα και χτύπους.
