Αθηνά(2022)
(Athena) | Πρώτη προβολή: 23-09-2022
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Πρόκειται μια ταινία χάρμα οφθαλμών με τις αδυναμίες να παρατηρούνται στο δεύτερο μισό μέρος (με την αναμέτρηση των τριών αδελφών και την εντελώς αχρείαστη τελική σκηνή). Δεν παύει ωστόσο να είναι μία πολύ καλή ταινία που μας καλεί να είμαστε σε εγρήγορση, γιατί ζούμε στους κόλπους ενός συστήματος που τρέφει τις αδικίες και ο κύκλος της βίας στον οποίο καταλήγουμε συνήθως όχι μόνο είναι φαύλος αλλά και οδυνηρός.
Παναγιώυης Τιμογιαννάκης
Η κάμερα κάνει θαύματα, είναι αυτή η οποία μεθά στην ταινία και παρασύρει στο δικό της μεθύσι όσους ευφράνθηκαν από το ποτό της κι όλο το κοινωνικό, όλο το αγωνιώδες, όλη η ένταση, όλα όσα εκπροσωπούν οι χαρακτήρες και που το σενάριο τους τα επισημαίνει, χωρίς να τους τα αναλύει με πολλά λόγια, όμως δίνει τόσα για τον καθένα, όσα χρειαζόμαστε...Ε, λοιπόν αυτά έχουν γίνει για την κάμερα.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2022-09-20
Πιστός στην δύναμη της εικόνας και διατηρώντας την φόρα της ορμής και της οπτικής του ευρεσιτεχνίας, ο Ρομέν Γαρβάς του «Αθηνά» στήνει εντυπωσιακά μια σύγχρονη τραγωδία που δεν μειώνει στιγμή την έντασή και την ταχύτητά της.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Το Athena περιλαμβάνει πράγματι ένα απελευθερωτικό δυναμικό, το οποίο κατά τόπους συνθλίβεται από μια σειρά ατυχών κινηματογραφικών επιλογών. Όπου εκρήγνυται, όμως, μας δείχνει έναν σύγχρονο δρόμο για το πολιτικό σινεμά. Όχι ξεδοντιασμένο, δασκαλίστικο, καταγγελτικό, χλιαρό και μετριοπαθή, αλλά έντονο και εκρηκτικό, ικανό να εμπνεύσει μέσα από την ανατρεπτική ομορφιά των εικόνων που τα μάτια μας δεν έχουν αντικρύσει ακόμα.
Γεωργία Οικονόμου
2022-09-16
Μία σύγχρονη τραγωδία οικογενειακή, φυλετική, αλλά και εθνική, που αποδεικνύει πως το τραγικό ξεκινά από τους ίδιους μας τους εαυτούς και τον μικρόκοσμό μας, την οικογένεια. Μία τραγωδία που δίνει άλλες διαστάσεις και στην έννοια του εμφυλίου πολέμου.
Άγγελος Πολύδωρος
2022-09-18
Τολμηρό, βίαιο, δραματικό και πολιτικό φιλμ του Ρομέν Γαβρά, πάνω στην ανισότητα, το ρατσισμό και την αστυνομική βία με φόντο μια φανταστική περιφερειακή γειτονιά του Παρισιού με την ονομασία «Αθηνά».
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ο Γαβράς κινηματογραφεί, λοιπόν, με όρους συμβόλων και με όρους νεύρου και εντυπωσιασμού και η αμεσότητα αυτή των εικόνων του έχει μεγάλη αξία και κάτι το αληθινά σύγχρονο. Έστω κι αν, κατά παραδοχή του, «εγώ δεν μπορώ να βγάλω νόημα».
Μάνος Θηραίος
Πάντως, πέραν των όποιων αδυναμιών του, το "Athena" είναι ένα μεγάλο εγχείρημα, τρομακτικό στη σύλληψη και στην εκτέλεση, που φέρνει στην οθόνη εικόνες ανείπωτης ομορφιάς και τραγικότητας που υπερκαλύπτουν τις σεναριακές ανισότητες στη διαχείριση των χαρακτήρων.
Αντιγόνη Πάντα-Χαρβά
2022-09-12
Μιάμιση ώρα καταιγιστικών εικόνων και εξελίξεων που παρακολουθείς με κομμένη την ανάσα και ένα τέλος λίγων δευτερολέπτων που αφήνει το κοινό διχασμένο.
Ανδρέας Συμιακάκης
2022-09-14
Αν έπρεπε να περιγράψω με μία λέξη την ταινία Athena, αυτή θα ήταν ΕΝΤΑΣΗ. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία σκηνή, υπήρχε μία σχεδόν ασταμάτητη κίνηση της κάμερας. Διαρκεί 1 ώρα και 37 λεπτά.
Κωστής Μπίτσιος
2022-09-10
Η κάμερα του Romain Gavras καταφέρνει να αποδώσει τη μετατροπή της συνοικίας σε εμπόλεμη ζώνη και της γειτονιάς σε απαγορευμένη περιοχή.
Αχιλλέας Βασιλείου
Αυτό που καταφέρνει ο Γκαβράς με το επιτελείο του είναι να μετατρέπει την εμπειρία του από τις βιντεοκλίπ δουλειές του σε σινεμά. Με απόλυτη καθοδήγηση και πρόβες ημερών προκειμένου να αποτυπωθεί κινηματογραφικά το χάος, η ταινία προκαλεί θαυμασμό (ο οποίος μπορεί να καταλαγιάζει κάποια στιγμή) και γίνεται μία οπτική εμπειρία.
John Burgundy
Φωτισμένη υπέροχα, με ελάχιστη αίσθηση κινδύνου (οι εξεγερμένοι πετούν πυροτεχνήματα προς τα ΜΑΤ), ένα... παρκούρ έντασης που δεν καταγγέλει ουσιαστικά τη βία, απλά την κινηματογραφεί ως κάτι αυτονόητο. Οχι ασχημο, αλλά πανέμορφο στο μάτι. Δεν είναι η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά.
Νίκος Ρέντζος
2022-09-08
Έχουμε να κάνουμε με έναν δημιουργό που θέλει και μπορεί να αφηγείται μέσα από την εικόνα. Ας του δώσουμε μια ευκαιρία ακόμα.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-09-04
Μια ταινία που σου πετάει κανονική βόμβα molotov κατακέφαλα για περίπου 89 λεπτά, μέχρι να φτάσει σ' ένα φινάλε που μπορεί να σε καθησυχάσει ή να σε κάνει... «ρουκέτα» από τα νεύρα!
Στέφανος Κ. Αρταβάνης
Το Athena είναι απλούστατα μια αυτό-εκπληρούμενη προφητεία. Ο Romain Gavras φτάνει μια κορυφή σκηνοθετικής τέχνης που πολλοί λίγοι άγγιξαν αλλά στην πρώτη του ευκαιρία να κάνει πολιτική τέχνη πέφτει στην παγίδα του κυρίαρχου αφηγήματος όπου θα έπεφταν οι περισσότεροι.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2022-09-06
Όπως όμως και μια ομάδα ποδοσφαίρου μπαίνει με όλη της τη δύναμη στο πρώτο ημίχρονο για να σκοράρει, αλλά στη συνέχεια κρατά δυνάμεις αμυνόμενη, έτσι και η σκηνοθεσία του Γαβρά αναγκάζεται να ξαποστάσει μετά την πρώτη πράξη και εκεί ξεκινούν τα προβλήματα της ταινίας.
Νίκος Δρίβας
Για να συνοψίσουμε πρόκειται για μια ταινία που απλά περνάει η ώρα, αλλά αναμφίβολα λείπουν κομμάτια (και ένα καλύτερο φινάλε) τα οποία θα μπορούσαν να την κάνουν ακόμα καλύτερη. Και η συγκεκριμένη είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέρουσα για αυτά που θέλει να δώσει, αλλά έχει δυστυχώς το... ταβάνι της.
Φίλιππος Κατσώνης
Όταν κάνεις πολιτικό σινεμά οφείλεις (και πρέπει) να παίρνεις ξεκάθαρη θέση, όχι να χαϊδεύεις αυτιά, καθώς τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και αυτές οι σεναριακές εκδοχές είναι άτοπες και, κυρίως, προκλητικές. Και για αυτό μόνο τον λόγο, Γαβρά με έχασες.
Old Boy
Δεν εννοώ ότι το "Athena" δεν είναι σινεμά, δεν εννοώ ότι δεν είναι δυνατό σινεμά. Είναι όμως τόσο μπερδεμένο σινεμά που δεν κατόρθωσε η συνολική του πρόταση, η συνολική του ματιά, το συνολικό του σώμα, να πάρει τις ενίοτε βιντεοκλιπίστικες και διαφημιστικές εικόνες του και να τις βάλει να υπηρετήσουν την ιστορία που προσπαθεί να διηγηθεί.
Σάντρα Δημητρέλου
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Athena θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι ένα συναρπαστικό, μακροσκελές video clip.
Δημήτρης Πολιτάκης
2022-09-02
Παρότι όμως η ταινία δεν καταδέχεται να κατεβάσει ένταση και στροφές σε κανένα σχεδόν σημείο, η συνέχεια περιφέρει μια αγκύλωση και μια ματαιότητα και μια άρνηση να πάει βαθιά, που είναι σα να υπονομεύει τις φιλοδοξίες των δημιουργών της.
Νίκος Τσαγκαράκης
Σε μια ακούσια αυτοαναφορική τροπή, η ταινία καταλήγει να μοιάζει μ' ένα από τα βασικότερα σκηνοθετικά στοιχεία της, το πυροτέχνημα.
Ναταλία Πετρίτη
Το μόνο που καταφέρνει ο Romain Gavras στο Athena είναι να εξελίξει την κινηματογραφική του βιρτουοζιτέ, παρουσιάζοντας ένα στυλιζαρισμένο video clip μεγάλου μήκους και υποβιβάζοντας μια ιστορία με περιθώρια να μετατραπεί στο νέο La Haine σε ένα αφελές riot porn, που ουδεμία σχέση έχει με αρχαιοελληνική τραγωδία.
