Drive my Car(2021)
(Doraibu Mai Kâ) | Πρώτη προβολή: 13-10-2022
Φοίβος Κρομμύδας
2022-10-20
Το Drive My Car ξεχειλίζει από ομορφιά, και κλείνει με ένα άλεκτο, συγκλονιστικό φινάλε.
Σωτήρης Ζήκος
Είναι σαν να βλέπεις σε μια ταινία περίπου τρίωρης διάρκειας όχι μια αφήγηση ξεχειλωμένη αλλά αντίθετα μια αφήγηση εννιάωρης διάρκειας συμπυκνωμένη που ρέει σαν να περνάς από τη μια σκηνή στην άλλη "ομαλά" και "ανάλαφρα" θαρρείς και κάποιος σε οδηγεί με το δικό σου αυτοκίνητο.
Νίκος Καλαργυρός
Αριστούργημα, σίγουρα οι τρεις ώρες ίσως αποτρέψουν κάποιον να τη δει, όμως η σπιντάτη σκηνοθεσία και η εξαιρετική θεματική για το θάνατο και την παραδοχή του υφαίνουν ένα νήμα που τελειώνει κάπου μέσα στην καρδιά όλων μας.
Χρήστος Μήτσης
2022-10-18
Όσκαρ διεθνούς ταινίας και βραβείο σεναρίου στις Κάννες για ένα τσεχοφικό κομψοτέχνημα απαράμιλλης ευαισθησίας πάνω στην απώλεια, την ανθρώπινη επιθυμία, τη μνήμη και τη σχέση ζωής και τέχνης.
Άκης Καπράνος
Το «Drive my car» δείχνει πανέμορφο, αλλά δεν είναι ποτέ αυτάρεσκο. Στα δε εσωτερικά πλάνα του αυτοκινήτου, ο Χαμαγκούτσι κατακερματίζει φιλμικά αυτόν τον χώρο με μια «αόρατη» μαεστρία. Τόσο αόρατη που μοιάζει να «απολυμάνει» αυτόν τον φιλμικό χώρο από τον ναρκισσισμό, ούτως ώστε να αναδειχθεί κάτι αληθινό.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Ριουσούκε Χαμαγκούτσι σκηνοθετεί ανεπιτήδευτα, με τρόπο φυσικό και ανθρωποκεντρικό. Με λιτότητα και οικονομία μέσων απελευθερώνει έναν πλούτο συναισθημάτων. Το «Drive my car» είναι μια ταινία που μοιάζει με χάδι και κοιτάζει βαθιά μέσα στα μάτια τους θεατές.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-10-14
Όπως οι μεγάλοι σκηνοθέτες, ο Χαμαγκούτσι συνθέτει εικαστικά δηλωτικές συνθέσεις (τα κάδρα του είναι άψογα, τα χρώματα συμπληρωματικά του τόπου και των διαθέσεων) χωρίς να τις επιβάλλει, και αφήνει χώρο και χρόνο να συναισθανθεί ο θεατής τις διεκδικήσεις των πρωταγωνιστών, κυρίως από τις λεπτομέρειες, αντί να τις προκαταβάλει.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Τα όμορφα, σα δραματοποιημένη ποίηση, πλάνα, η απαλή μουσική και οι βαθυστόχαστοι, φιλοσοφικοί διάλογοι για τις σχέσεις, τον άνθρωπο και την απώλεια, γοητεύουν και συνεπαίρνουν όσους από το κοινό απολαμβάνουν τα δημιουργήματα που σε καλούν σε περαιτέρω αναζήτηση νοημάτων. Άλλωστε, η τετραπλή οσκαρική υποψηφιότητα που έλαβε το φιλμ, μεταξύ άλλων και στην κατηγορία καλύτερης ταινίας, δεν είναι, ασφαλώς, τυχαία. Στηρίζεται σε ισχυρά θεμέλια.
Αγγελική Καρυστινού
Με μια κινηματογραφική γλώσσα που πλέον σπανίζει, ο Χαμαγκούτσι δεν φοβάται να επιμένει στον άνθρωπο και να τον βλέπει στην ολότητά του, χωρίς να έχει ανάγκη από σκηνοθετικούς εντυπωσιασμούς, και μέσα σε περίπου τρεις ώρες καταφέρνει να μας παρασύρει σε μια αποκαλυπτική κατάδυση, που τελικά γίνεται παρηγορητική και θεραπευτική.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Αν δώσετε μια ευκαιρία στον εαυτό σας να μπει σε αυτό το ανθρωποκεντρικό σύμπαν που χτίζει ο Hamaguchi, ίσως να νιώσετε ικανοποίηση σε παραπάνω από ένα επίπεδα. Όσο απλή, λιτή και απέριττη φαίνεται η ταινία εκ πρώτης όψεως τόσο υπέροχα περίπλοκη, βαθιά και πλούσια είναι. Στοχάζεται πάνω στην Τέχνη. Εντάσσει τον Τσέχωφ και τον «Θείο Βάνια» αρμονικά μέσα στη δραματουργία της, λειτουργώντας ως αντανάκλαση εν πολλοίς.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Συνολικά, μια τρυφερή, δοσμένη με λεπτότητα και ξεχωριστή ομορφιά, ταινία.
Πόλυ Λυκούργου
2022-10-16
Ένα διήγημα 24 σελίδων του Χαρούκι Μουρακάμι βάζει βενζίνη σε μία ταινία δρόμου 180 λεπτών, όπου ο Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι μάς προσκαλεί να κοιτάμε από το παράθυρο και μέσα μας. Εκεί όπου κρύβεται το τραύμα που κουβαλάμε και στο δικό μας πορτ μπαγκάζ.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ένα τρίωρο φιλμ που έχει την υπομονή να σκαλίσει τις συγκρατημένες πίκρες του ensemble της, εξερευνώντας τα διασταυρούμενα ρεύματα μεταξύ τέχνης και ζωής, και το πώς αυτά συγκοινωνούν. Μία τέτοια, μη αγγλόφωνη ταινία δεν χωρούσε ποτέ στα Όσκαρ ως τώρα στο εύρος που χώρεσε το Drive My Car.
Σοφία Γουργουλιάνη
Ίσως να μην υπάρξει ποτέ κάποια καθολική ετυμηγορία για το εάν ο σκοπός της τέχνης είναι τελικά η κοινωνική αλλαγή ή η -όχι και τόσο απλή- ομορφιά. Ο Χαμαγκούτσι όμως μοιάζει να εξελίσσεται στον δημιουργό του σινεμά της απόλυτης ανθρωπιάς. Ενός κινηματογράφου ικανού να βουτήξει στα συναισθήματα, να τα αρπάξει και να τα μετατρέψει σε κινηματογραφική μαγεία κι απόλυτη ομορφιά.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Κινηματογραφικό διαμάντι μεν, πολύ τακτοποιημένο και προσεκτικό από την άλλη. Σίγουρα, μία από τις σημαντικότερες ταινίες της σεζόν που διανύουμε.
Μαίρη Βανδώρου
Αν και μεγάλης διάρκειας, τρεις ώρες, η ταινία κυλάει και δεν κουράζει τον σινεφίλ θεατή. Όλοι έχουν να διηγηθούν μια ιστορία, όσο σπουδαίοι ή ταπεινοί μπορεί να θεωρούνται. Η διήγηση ίσως φέρει την κατανόηση, την αποδοχή και στο φινάλε θα έρθει και η ίαση. Κι όλα αυτά υπό το βλέμμα του θείου Βάνια, ενός κειμένου που αφορά τα παραιτημένα όνειρα και την ανθρώπινη επιμονή και υπομονή απέναντι στη ζωή.
vandimir
Γενικά θα πω ότι παρά τη μεγάλη διάρκεια η ταινία δεν με κούρασε καθόλου. Αντίθετα τη βρήκα εξαιρετική. Σίγουρα στις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.
Μάνος Θηραίος
Μυστικιστικής απλότητας και θεατρικής ευθύτητας κινηματογράφος υψηλής αισθητικής, το "Drive my car" είναι ένα εσωτερικής έντασης ταξίδι λύτρωσης μέσα από την τέχνη και μαζί η αιώνια αναζήτηση της αυτογνωσίας μέσα από τη δημιουργία.
Δημήτρης Μπάμπας
Οι διαφορετικοί λόγοι των προσώπων σιγά –σιγά χάνονται και σβήνουν και ό,τι έρχεται στην επιφάνεια είναι αυτή κρυφή ενδοχώρα του πένθους και των ενοχών. Ενός πένθους ατομικού, που συναντά και συνδιαλέγεται με το πένθος του Άλλου: η συνάντηση των δυο συναισθηματικών κόσμων, η αποδοχή του τραύματος, η αποδοχή των ενοχών, είναι ό,τι ελαφρύνει τη ψυχή από τα βάρη της...
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Επίκληση σε μια θεατρική διαδρομή προς την αλήθεια, μέσα από ακροάσεις μαγνητοφωνημένων θεατρικών κειμένων και προβών, που προφητικά προδίδουν ένα εσωτερικό ταξίδι στην αλήθεια. Τρείς ώρες που δεν καταλαβαίνεις πως περνάνε.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Είναι έργο με μεγάλα ψυχολογικά βάθη κι ενώ είναι 3ωρο και βαρύ, καταφέρνει και κατακτά το θεατή σε όλη τη διάρκεια, επειδή οι άνθρωποι του ολοένα ξεγυμνώνονται κι αποκαλύπτονται.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Σταδιακά, όλα τα κομμάτια του παζλ θα προσγειωθούν στη θέση τους. Το κατακόκκινο Saab θα διασχίσει το πάλευκο τοπίο και ο Γιουσούκε θα αντιληφθεί πως όσο και να περιπλανηθούμε, η σύγκρουση με τον εαυτό μας είναι αναπόφευκτη, όσο και αναγκαία. «Θα ζήσουμε, θείε Βάνια», μονολογεί στωικά και μελαγχολικά η Σόνια στο σπαρακτικό φινάλε και τα λόγια της μοιάζουν με εντολή και παρηγοριά μαζί.
Λουκάς Κατσίκας
2022-10-10
Ανεπιτήδευτη κινηματογραφική γλώσσα, απλότητα που δίνει σταδιακά τη θέση της σε κάτι βαθύτερο και πιο σύνθετο, υπόκλιση στην παντοδυναμία του σεναρίου, σκηνοθεσία που ξέρει να εκτιμά τις στάσεις και τις σιωπές (χαμένες αρετές του μοντέρνου σινεμά), με τρίωρη διάρκεια που δεν θα ξενίσει τους ανυπόμονους θεατές, το «Drive my Car» είναι ένα σχεδόν ελεγειακό φιλμ. Μιλά χαμηλόφωνα και θεραπευτικά.
Ανδρομάχη Σδούκου
Με όχημα μια σύντομη ιστορία του Χαρούκι Μουρακάμι, ο Ιάπωνας σκηνοθέτης δημιούργησε μια σπουδαία ταινία, που τολμά να εξερευνήσει, με απλότητα και χωρίς ίχνος αυταρέσκειας, γι' αυτό και μας γοητεύει ανεπιτήδευτα, μεγαλύτερα ή μικρότερα ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-10-12
Όπως όλες οι ταινίες του Χαμαγκούτσι, έτσι και το «Drive my car», μακράν η καλύτερή του, δίνει χώρο στον θεατή να την εξετάσει ως ένα μικρό αλλά υπέροχο ψυχολογικό case study και είναι βέβαιο ότι κάπως έτσι θα ένιωθαν και οι αναγνώστες του ομότιτλου διηγήματος του Χαρούκι Μουρακάμι το οποίο ο Χαμαγκούτσι μετέτρεψε σε ταινία διάρκειας τριών ωρών!
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-10-06
Ένα ελεγειακό πορτρέτο θλίψης πάνω στο πώς το παρελθόν είναι πάντοτε παρόν και ταυτόχρονα μια ανεκτίμητη εμπειρία αίθουσας, που βυθίζει τον θεατή.
Γιάννης Τσιτσίμης
Αληθινό μάθημα οικονομίας εικόνας για σπουδαστές κινηματογράφου. Με όχημα τον «Θείο Βάνια», μάς παραδίδει ένα 3ωρο έπος για το συναίσθημα, την αγάπη, τον θάνατο και -πάνω απ' όλα- τη συγχώρεση, τη δύναμη της συγχώρεσης.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-10-08
Με ένα σενάριο που τηρεί ευλαβικά τις αφηγηματική συνοχή του διηγήματος του Χαρούκι Μουρακάμι, η χαμηλότονη και ανεπιτήδευτη γραφή του σκηνοθέτη προσφέρει ένα συγκινητικό ρεαλισμό που είναι σφιχτοδεμένος με την εύθραυστη ψυχολογία των βασικών πρωταγωνιστών.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Χαμαγκούτσι, αφήνει ελεύθερη τη φαντασία και δημιουργεί μια ταινία με βάθος σε όλα τα επιμέρους θέματα , δύσκολη στη σύλληψη και δυσκολότερη στην εκτέλεση, αλλά άκρως ισορροπημένη.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-10-04
Ο Χαμαγκούτσι μεταφέρει το ομώνυμο διήγημα του Μουρακάμι και υπογράφει ένα έντονα διαλογικό έργο για τον έρωτα, την απώλεια και τη διαχείρισή της κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον μας παρά τη σχεδόν τρίωρη διάρκεια της ταινίας και την απλότητα της κινηματογράφησης.
Νίκος Δρίβας
To Drive My Car είναι μια προσεγμένη και απλή παραγωγή και γενικότερα υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει στο σύνολο της και προσεγγίζει κάποια θέματα η ταινία, ενώ παρά τα κάποια "τραβηγμένα" κομμάτια της, όσο περνάει η ώρα εξελίσσεται πολύ δυνατά.
Αιμίλιος Χαρμπής
Οι ρυθμοί είναι αργοί και οι σιωπές έχουν σημασία ίση με τα λεγόμενα, η δε κινηματογράφηση παραμένει ανεπιτήδευτη, παρεμβάλλοντας μερικές στιγμές σχεδόν ποιητικές.
Λήδα Γαλανού
2022-10-02
Οσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας και υψηλές θέσεις στα best of των κριτικών διεθνώς), απαιτεί την υπομονή και τη δέσμευση του θεατή ότι θα κάνει ολόκληρο το ταξίδι: η αποζημίωση της ολοκλήρωσης έρχεται στο φινάλε, αλλά κι αυτή κοπιωδώς, κάνοντάς σε ν' αναρωτιέσαι αν τόσο στοιχειώδη, θεμελιώδη ζητήματα χρειάζονται την πολυπλοκότητα του Χαμαγκούτσι για να διατυπωθούν. Αλλά η συμμετοχή σ' αυτή τη συζήτηση είναι από μόνη της ένα δώρο ιαπωνικής διακριτικότητας.
Old Boy
Ως μια πολύ ενδιαφέρουσα προσπάθεια κι ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα, παρά τα αρκετά τρωτά του σημεία, μπορώ να έρθω πολύ πιο εύκολα κοντά του και να πω χωρίς καμία αναστολή ότι αξίζει και με το παραπάνω να το δει κανείς και ότι μπορεί κάλλιστα και να συντονιστεί μαζί του και να τον αγγίξει. Ως το μαγικό κόλπο όμως ενός καλλιτέχνη που μίλησε με τον ιδανικό κινηματογραφικά τρόπο για ιδιαίτερα βαθιά θέματα, παραδίδοντάς μας ένα αριστούργημα του καιρού μας, όχι.
Ηλίας Φραγκούλης
Δήθεν μπεργκμανικό κλίμα ψυχοδράματος, σε ασιατικό (πιο) slow-mo tempo (κοιμάσαι σε χρόνο ρεκόρ), που χαϊδεύει τις μονομανίες των θεατρόφιλων περισσότερο παρά τους φίλους της 7ης Τέχνης.
