Απόφαση Φυγής(2022)
(Heojil Kyolshim / Decision to Leave) | Πρώτη προβολή: 20-10-2022
Νίκος Καλαργυρός
Ποτέ ο κινηματογράφος δεν ήταν τόσο αφηγηματικά οπτικός, ο Park Chan-wook διαθέτει όλα τα στοιχεία για να δημιουργήσει ένα Χιτσκοκικό θρίλερ μυστηρίου, όμως κάτω από αυτό εκθειάζει τον έρωτα της στιγμής δίνοντας φόρο τιμής στο ρομαντισμό του Wong Kar-Wai.
Φίλιππος Χατζίκος
2022-10-20
Κάπου ανάμεσα στα όρια της σαρκαστικής κωμωδίας αποδόμησης, του ρομαντικού δράματος και του αγωνιώδους αστυνομικού θρίλερ, η Απόφαση Φυγής είναι μια αληθινά μοναδική ταινία, που χάρη στην απίθανη επιμέλεια του δημιουργού της, καταφέρνει να δουλέψει στην εντέλεια. Γοητευτικά εγκεφαλική και αφοπλιστικά συναισθηματική, μια άξια προσθήκη στον κανόνα της φιλμογραφίας του Παρκ.
Αγγελική Καρυστινού
Μέσα σε μια νουάρ απόκοσμη ατμόσφαιρα, δεν φοβάται το μελοδραματικό στοιχείο, αλλά με μια ραφινάτη υπαινικτικότητα που δεν της λείπει η ένταση και οι κορυφώσεις, ισοπεδώνει κάθε αντίσταση, προκαλώντας γνήσια συγκίνηση, αυτή που μόνο ο έρωτας και η τέχνη μπορούν να προσφέρουν.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Δεν υπάρχει τίποτα επιφανειακό ή περιττό στο στυλ του εδώ: είναι όλα στην υπηρεσία του αποπροσανατολιστικού μείγματος εγκλήματος και πάθους της ταινίας.
Flix Team
Αστυνομικό θρίλερ, με νουάρ ατμόσφαιρα, σκληρά αρσενικά και femmes fatales. Αλλά μόνο ως πρόφαση. Η καρδιά του είναι μία ερωτική ιστορία με ρετρό αναφορές στο ψυχαναλυτικό σινεμά του Χίτσκοκ, την αισθητική ανεκπλήρωτου πόθου του Γουόνγκ Καρ-γουάι, τη μελό συγκίνηση του Πέδρο Αλμοδόβαρ.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-10-18
Το μπαρόκ κυνηγητό που συνθέτει με κλασικά «αστυνομικά» υλικά, μια αινιγματική γυναίκα, ένα πτώμα που φωτογραφίζει θολά τον ένοχο και έναν ερωτοχτυπημένο διώκτη του εγκλήματος, μεταμορφώνει την επίμονη αναζήτηση του «γιατί» ενός ακόμη detective story σε λαβύρινθο των παθών, πλημμυρισμένο με ζωηρή κινηματογραφική φαντασία και εικόνες εικαστικής ομορφιάς και συναισθηματικής συντριβής.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Ο ταλαντούχος Νοτιοκορεάτης δημιουργός της τριλογίας του Vengeance, ενορχηστρώνει ένα βραδυφλεγές σε ένταση δράμα στο οποίο ο υφέρπων ερωτισμός κλέβει την παράσταση, με το στοιχείο της ίντριγκας να παίρνει τον ρόλο δευτεραγωνιστή συμπληρώνοντας αρμονικά ένα θέαμα καλογυρισμένο και αισθητικά όμορφο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πρόκειται για ένα πολύ χαρακτηριστικά ασιατικού ύφους μελόδραμα, δοσμένου μέσα από μια απόλυτα μελετημένη, αλλά καθόλου άψυχη ή ψυχρή κινηματογραφόφιλη ματιά ενός ανήσυχου δημιουργού, ο οποίος δεν παύει ποτέ να μας εκπλήσσει, όπως και ολόκληρο το - αρκετά υποτιμημένο στη χώρα μας - ασιατικό σινεμά στην ολότητά του.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-10-12
Πάνω σε μια βάση παραδοσιακού φιλμ νουάρ με χιτσκοκικές νότες εμμονής και αντιγράφων, στήνει ένα συναισθηματικά σαρωτικό ρομαντικό δράμα, σμιλευμένο με θραύσματα εικόνων, ήχων και αναμνήσεων. Από τις πιο ουσιωδώς εντυπωσιακά σκηνοθετημένες ταινίες των τελευταίων χρόνων.
Χρυσαυγή Πατσάκη
2022-10-14
Ο Παρκ Τσαν-γουκ κρατάει τα βασικά στοιχεία που αποτελούν τον σκελετό κάθε noir ιστορίας που σέβεται τον εαυτό της και παίζει μαζί τους, τιμώντας και αποδομώντας τα ταυτόχρονα μέσα από ένα σενάριο σκέτο κέντημα, όπου τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν μένει ανεκμετάλλευτο ή στη μέση.
Μάνος Θηραίος
Με σκηνές που παραπέμπουν άλλοτε σε πίνακες ζωγραφικής ή πλάνα από video-clip μιας δυσοίωνης μελωδίας, ο Παρκ Τσαν-γουκ επιτυγχάνει στο κλίμα και τον τόνο της ταινίας, έχοντας για μπροστάρισσα μια εξαιρετική πρωταγωνίστρια που αναδεικνύει τη μοιραία παρουσία της με ερμηνεία διακριτικών διακυμάνσεων.
Στράτος Κερσανίδης
Μια ταινία σαγηνευτική μια πραγματική εμπειρία από έναν σκηνοθέτη ο οποίος, αν μη τι άλλο, ξέρει καλά το σινεμά και τους κανόνες του, έχει πρωτότυπες και φρέσκιες ιδέες και πάνω απ' όλα, αγαπάει αυτό που κάνει.
Ρεγγίνα Ζερβού
Ένα κλασικό νουάρ λοιπόν, αλλά στις αποχρώσεις του μπλε. Και του καφέ. Μια ιστορία που εξελίσσεται σε ευθεία γραμμή στο χρόνο, ξεφεύγοντας συνέχεια από τα ασφυκτικά για τον Παρκ Τσαν-γουκ ρεαλιστικά πλαίσια σε κόσμους ονειρικούς, στο βασίλειο της φαντασίας, που κι αυτή με τη σειρά της υποχρεούται να επιχειρήσει στο ρεαλιστικό πλαίσιο για να προχωρήσει την ιστορία.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Μια ρομαντική ταινία γεμάτη ανατροπές, εξαιρετικά σκηνοθετημένη από τον 59χρονο Παρκ Τσαν-γουκ, εμβληματικό σκηνοθέτη του «Oldboy» (2003).
Ευτυχία Χ. Κοκκίνη
Με ένα σενάριο-δυναμίτη καταφέρνει για ακόμη μία φορά να προσφέρει πολλαπλές εκπλήξεις στον θεατή με τις συνεχείς ανατροπές του, παρόλη τη μεγάλη διάρκεια της ταινίας, η οποία ξεπερνάει τις δύο ώρες.
Δημήτρης Μπάμπας
2022-10-16
Φόρος τιμής σε μια χολιγουντιανή κινηματογραφική παράδοση, σ' αυτή του φιλμ νουάρ, αλλά και ένα σαγηνευτικό και σκοτεινό στην επίγευσή του θρίλερ, η ταινία του κορεάτη δημιουργού είναι παράλληλα μια καταγραφή των υπόγειων διαδρομών που ακολουθεί ο ερωτικός πόθος και των αναστατώσεων που δημιουργεί.
Αθηνά Βγαγκέ
Το Decision to Leave είναι μια ταινία που δίνει έμφαση στα βλέμματα, στα αγγίγματα και σε όσα νιώθουμε χωρίς να τα εκφράζουμε με λέξεις. Η χημεία των Tang Wei και Park Hae-il εναρμονίζεται πλήρως με όσα συμβαίνουν γύρω τους, ενώ η έμφαση που δίνεται στα βλέμματά τους δημιουργεί την αίσθηση πως δεν βλέπεις μια ταινία δράσης, αλλά μια ιστορία που πρέπει να τη δεις και να σε δει και εκείνη.
Αλέξανδρος Πατίτσας
Παρουσιάζοντας μία ενδιαφέρουσα υπόθεση και κάποιους πολύ ενδιαφέροντες χαρακτήρες, το "Decision to Leave" αστοχεί μόνο στην ταχύτητα και την αχρείαστη πολυπλοκότητα της πλοκής του.
Εύη Χουρσανίδη
Ο 60χρονος πλέον Κορεάτης auteur αφήνει στην άκρη τον ηδονισμό της προηγούμενης ταινίας του «Η Υπηρέτρια» και μεταμφιέζει την αδιέξοδη ερωτική επιθυμία σε άλυτη υπόθεση, σε απεχθές έγκλημα που κρατά τους ανθρώπους ξύπνιους τα βράδια, σε παρανοϊκό υπαρξιακό σπιράλ με συχνά ολέθρια έκβαση.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο σκηνοθέτης του κλασικού πλέον «Oldboy», αυτή τη φορά ίσως απογοητεύσει κάποιους φίλους του, δεν παύει όμως να μας εκπλήσσει ευχάριστα κατασκευάζοντας έναν μοναδικό κινηματογραφικό κόσμο με την ανατρεπτική του αφηγηματικότητα, τους συναρπαστικούς χαρακτήρες και τις αισθησιακές εικόνες.
Αχιλλέας Βασιλείου
Ο Παρκ Τσαν-Γουκ, δημιουργεί έναν κινηματογραφικό οδοστρωτήρα τόσο στο σενάριο του όσο και στον τρόπο που βλέπουμε τα πάντα στα 135 λεπτά της ταινίας.
Θοδωρής Καραμανώλης
2022-10-10
Ένα γοητευτικό αλλά συνάμα υπέρκορο διάλυμα νουάρ, ρομάντζου και μελοδράματος.
Νίκος Δρίβας
To Decision To Leave είναι μια προσεγμένη και απλή παραγωγή και γενικότερα υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει στο σύνολο της η ταινία, ενώ όσο περνάει η ώρα εξελίσσεται πολύ δυνατά.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Μπορεί να μην αγγίζει την ιδιοφυία του Oldboy ή το πολιτισμικό υπόβαθρο του Handmaiden, όμως δεν παύει να είναι ένα όμορφο καλλιτεχνικό δημιούργημα του οποίου η πλοκή σε συγκινεί. Πράγματι, τι διαφορετικό θα μπορούσε να αποτελεί την ύψιστη πηγή τέχνης, αν όχι οι διηγήσεις για αγάπες ανεκπλήρωτες που χάθηκαν στη λήθη;
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Είναι το ζήτημα της ερωτικής επιθυμίας που μετατρέπεται σε εμμονή (με ένα απίθανο αλά Γουόνγκ Καρ Γουάι στυλιζάρισμα) και η πεποίθηση του σκηνοθέτη πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται – η βάση της χιτσκοκικής φιλμικής παράδοσης- που κάνουν την συναρπαστική «Απόφαση φυγής» ένα σπάνιο κινηματογραφικό που δικαίως τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες.
Μαίρη Βανδώρου
Η βάση της ιστορίας της ταινίας μπορεί να μην είναι πρωτότυπη, αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον η σκηνοθεσία του νοτιοκορεάτη Παρκ Τσαν-γουκ. Πολλές από τις σκηνές του είναι κοφτές, ενώ αφήνει χώρο στη σκηνοθεσία του και για θεατρικές τεχνικές, επιτρέποντας στις τέχνες του λόγου να συνυπάρχουν.
Λήδα Γαλανού
2022-10-08
Με μια πλεονεξία στον χρόνο, όπως και με μια υπερβολική πολυπλοκότητα στις καλλιγραφικές γραμμές της δράσης, όμως απολαυστική για τα μάτια και συγκινητική για τον υπομονετικό θεατή.
vandimir
Η ταινία είναι αναμφισβήτητα ενδιαφέρουσα, αλλά με κούρασε κάπως η μεγάλη της διάρκεια. Γενικά, αν και σε γενικές γραμμές μου άρεσε, τη θεωρώ κατώτερη από άλλες ταινίες του εξαιρετικού αυτού σκηνοθέτη.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι ν' αντιληφθώ τους αποθεωτικούς διθυράμβους για την ταινία. Ατμοσφαιρική, δεξιοτεχνική, χωρίς όμως να δημιουργεί τον ίδιο αντίκτυπο με προηγούμενους τίτλους του σκηνοθέτη, όπως το «Oldboy» («Oldeuboi», 2003) και την «Υπηρέτρια» («Ah-ga-ssi», 2016), καθώς οι εκπλήξεις της είναι πιο αδύναμες και οι επιλογές των χαρακτήρων λιγότερο πειστικές.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
2022-10-04
Στη συνύφανση και στη σύζευξη των δυο στοιχειών, του μυστηριώδους και του ερωτικού, παρατηρούνται ανισότητες, ανισομέρειες. Το ερωτικό έχει το ενδιαφέρον αλλά έχει και την επαναληπτικότητα. Το αστυνομικό έχει την αφορμή και την παρακίνηση αλλά έχει και την καθυστέρηση. Ωστόσο, παρά τις ανισομέρειες και τις ανισόπεδες διαβάσεις από τις οποίες περνά η σκηνοθεσία, ο Παρκ Τσανγκ Γουκ κατορθώνει στο τέλος να φτιάξει ένα υποβλητικό, σχεδόν μαγευτικό, φινάλε.
Χρήστος Μήτσης
2022-10-06
Βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες για ένα χιτσκοκικό, στιλάτο νεονουάρ το οποίο δοκιμάζει τα όρια του είδους και ένα love story με πικρή επίγευση. Σκηνοθετημένα δεξιοτεχνικά, καρυκευμένα με μαύρο χιούμορ και σινεφίλ αναφορές (από τον «Δεσμώτη του Ιλίγγου» ως το «Βασικό Ένστικτο»).
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Τελικά, στο μεδούλι της, η ιστορία δεν μοιάζει να διαφέρει και τόσο από εκείνη του «Βασικού ενστίκτου» • απλώς είναι πιο στιλάτα «ντυμένη», πιο ποιητική στην ροή της και βεβαίως ενταγμένη πλήρως στην κορεάτικη κουλτούρα που διαφέρει παρασάγγας από την αμερικανική.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Παρκ Τσαν-Γουκ βάζει για ακόμα μια φορά τη σφραγίδα του σε αυτό το νουάρ αστυνομικό θρίλερ που ουσιαστικά είναι μια ερωτική ιστορία. Σφραγίδα που είναι πάντα καλοδεχούμενη και μοναδική, καθώς έχει καταφέρει με τα χρόνια να κατακτήσει τη δική του ξεχωριστή και ευδιάκριτη φωνή στο παγκόσμιο σινεμά.
Βαγγέλης Βίτσικας
2022-10-02
Το «Decision to Leave» επιβεβαιώνει το ταλέντο του Park Chan - Wook στη δημιουργία εντυπωσιακών εικόνων, δραματουργικά όμως είναι μακράν η πιο αδύναμη ταινία που έχει κάνει από την εποχή του ανεκδιήγητου «I'm a Cyborg, but That's OK» (2006).
Ηλίας Φραγκούλης
Τούτο το φιλμ ανήκει στις πιο αδύναμες δουλειές του Τσαν-Γουκ Παρκ (λίγο πιο πάνω από το «I'm a Cyborg, But That's OK», ίσως), ο οποίος παλεύει άνισα με τον εαυτό του για να ανανεώσει το στιλιστικό του ύφος. Τι κρίμα που (εδώ) βάζει το σενάριο σε δεύτερη μοίρα και αποπροσανατολίζεται μέσα σε ... 138 λεπτά χάους. Καλαίσθητου, έστω.
Χάρης Αναγνωστάκης
Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι διαθέτει τη χημεία, τη γοητεία και την υποκριτική ικανότητα, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που πίσω από τον ρομαντισμό, το ερωτικό κάλεσμα, δεν υπάρχει κάτι στέρεο και πως όλα βρίσκονται στον αέρα.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Δυστυχώς για το κατά τα άλλα κομψό νέο-νουάρ καταλήγει μελό και ξεχνιέται, όχι όμως η υπερβολικά μεγάλη διάρκειά του.
