Πιο Πολύ από Ποτέ(2022)
(Plus que Jamais / More Than Ever) | Πρώτη προβολή: 08-12-2022
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-12-20
Ένα λυτρωτικά συγκινητικό, ανθρώπινο δράμα πάνω στη θνητότητα, το σώμα μας και το πώς οι χώροι οδηγούν και σχηματίζουν τους εαυτούς μας.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ένα λυτρωτικά συγκινητικό, ανθρώπινο δράμα πάνω στη θνητότητα, το σώμα μας και το πώς οι χώροι οδηγούν και σχηματίζουν τους εαυτούς μας.
Ανδρομάχη Σδούκου
2022-12-18
Αν και συχνά απορροφάται μέσα στις σκέψεις του, εις βάρος ίσως της όποιας πλοκής, το «Πιο Πολύ από Ποτέ» μας παρασύρει αναπόδραστα, μεταμορφώνοντας άηχα την δυσκολία του σε μια γενναία περισυλλογή και τελικά επιλογή, επάνω στο σώμα, τον χρόνο, την ζωή, σε μια συνθήκη όπου οι επιλογές μοιάζουν αδύνατες, ανοίκειες ή προδιαγεγραμμένες.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η ταινία της Εμιλί Ατέφ δεν λειτουργεί σαν παραμύθι, όπου άξαφνα, μπορεί να εμφανιστεί μια αχτίδα φωτός. Η Γερμαγογαλλίδα με ιρανικές ρίζες σκηνοθέτις, φιλμάρει βήμα προς βήμα, τα στάδια μιας προδιαγεγραμμένης πορείας, ως αποτέλεσμα της άρνησης της Χέλεν, να αναζητήσει το θαύμα. αλλά και της αταλάντευτης στήριξης του Μάθιου προς τη σύντροφό του.
Φίλιππος Χατζίκος
Ερμηνευμένο στην εντέλεια, νηφάλιο και ψυχωμένο, κοιτάζει κατάματα την αγωνία δύο ανθρώπων απέναντι για χρόνο που τελειώνει βίαια και την αγανάκτησή τους για την άδικη στέρηση μιας κοινής ευτυχίας. Είναι ένα δράμα που δεν λυγίζει υπό το βάρος της ιστορίας του, πράγμα καθόλου αυτονόητο σε ταινίες παρόμοιας θεματικής.
Αγγελική Καρυστινού
Η ιδέα της θνητότητας και η αγάπη ως τελικός προορισμός σε μια ζωή καταδικασμένη να τελειώσει, είναι ο άξονας της Εμιλί Ατέφ, που καταφέρνει τον επικείμενο θάνατο μιας νεαρής γυναίκας να τον μετουσιώσει σε στοχαστική ελεγεία πάνω στην ίδια μας την ύπαρξη.
Χάρης Αναγνωστάκης
Αργόσυρτο δράμα, που παρά το βαρύ του στόρι και τη μεγάλη του - ως ένα σημείο δικαιολογημένη - διάρκεια, ξεφεύγει από τα ανάλογα φιλμ με ανίατες αρρώστιες, αναδεικνύει την ανθρώπινη ανάγκη για ενδοσκόπηση και την αναζήτηση βαθύτερων νοημάτων πέρα από την επιφάνεια και τα καθημερινά.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η Ατέφ, παράλληλα με την ιστορία ενός δυνατού έρωτα, εφτιαξε, με βάση ένα εξαίρετο, δοσμένο με λεπτότητα, σενάριο, και μια ταινία γύρω από τον αγώνα και την αγωνία μιας γυναίκας, που αισθάνεται τη ζωή της να τελειώνει και που προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τον εαυτό της και με τον άντρα που δεν έπαψε να αγαπά.
Μαίρη Βανδώρου
Η ταινία της Emily Alef πραγματεύεται πολλά θέματα όσον αφορά τις αλλαγές που φέρνει τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά μια ασθένεια, ανεξάρτητα με το όνομά της. Την ανησυχία, τον φόβο της απώλειας, ακόμη και την απογοήτευση ή το αίσθημα της ανικανότητα να στηρίξεις κάποιον δικό σου άνθρωπο.
Στράτος Κερσανίδης
Δύσκολη ταινία, δύσκολο θέμα και φυσικά καθόλου εύκολη η διαχείρισή του. Πάντως η Εμιλί Ατέφ φαίνεται πως τα καταφέρνει καθώς αποφεύγει την έντονη δραματοποίηση της ιστορίας της η οποία από μόνη της είναι αρκούντως δραματική.
Γιάννης Βασιλείου
Ίσως η σεναριακή επιστράτευση ενός τρίτου χαρακτήρα να μην ήταν απολύτως απαραίτητη, μα δεν στέκει και ως ανάχωμα στο χτίσιμο μιας συγκινητική κορύφωσης που θα έρθει λίγο μετά την πιο ποιητική ερωτική σκηνή που έχουμε δει στο σινεμά εδώ και καιρό.
Χρήστος Μήτσης
Προσωπικές επιλογές και ευθύνες συγκρούονται υπόκωφα στο εσωτερικό μιας βραδύκαυστης, χαμηλόφωνης ταινίας που, μέσα από το θάνατο και τα μάτια της υπέροχης Βίκι Κριπς, κοιτάει τη ζωή κατάματα.
Πόλυ Λυκούργου
2022-12-12
H Βίκι Κριπς («Αόρατη Κλωστή», «Κορσάζ») και ο Γκασπάρ Ουλιέλ (στον τελευταίο ρόλο της ζωής του) σε μια ψιθυριστή, βραδυφλεγή ταινία για τις επιλογές μας - στη ζωή και στο θάνατο.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-12-14
Αποφεύγοντας τις δυσβάσταχτες (και κλισέ) σκηνές νοσοκομείων, η Ατέφ μας καλεί ως συνοδοιπόρους στο ταξίδι αυτογνωσίας που η ηρωίδα κάνει στο ειδυλλιακό θέρετρο όπου δέχεται να την φιλοξενήσει ένας άλλος, μεγαλύτερος σε ηλικία καρκινοπαθής.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
2022-12-16
Αργόρυθμο, «βαρύ» μελόδραμα με εξωτικά στοιχεία, υποδειγματικούς ρόλους και καλές κατασκευαστικές αξίες. Αξίζει, γιατί διαφοροποιείται πλήρως σε σχέση με το ανάλογο φιλμ όπου οι ήρωες πάσχουν από ανίατα νοσήματα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-12-10
Dράμα μεγατόνων που περιγράφει εύστοχα και αφοπλιστικά την εσωτερική πάλη που δίνει κάτω από αντίξοες συνθήκες η εύθραυστη ηρωίδα.
Θοδωρής Καραμανώλης
2022-12-08
Αν το 2022 είχε πρωταγωνίστρια αυτή θα ήταν μάλλον η Βίκι Κριπς, που επιβεβαιώνει το στάτους της σαν μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες Ευρωπαίες ερμηνεύτριες σε ένα άνισο αλλά κι αυθεντικά συγκινητικό δράμα για τη ζωή παρά το θάνατο.
Λήδα Γαλανού
2022-12-06
Η Βίκι Κριπς, διάφανη και δυνατή, δίνει μια αξιομνημόνευτη ερμηνεία, η παρουσία του Γκασπάρ Ουλιέλ, που έφυγε τόσο πρόωρα στην αρχή αυτής εδώ της χρονιάς, δίνει στο φιλμ μια συγκινητική αίσθηση του φευγαλέου της ζωής, όμως η Ατέφ ντύνει μια έτσι κι αλλιώς δύσκολα διαχειρίσιμη ιδέα με μια σοβαροφάνεια και μια επιμονή στο συναίσθημα, σχεδόν χειριστική και σίγουρα εξαντλητική.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Η επίσημη συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών, ήταν μάλλον περισσότερο ένα au revoir (δηλαδή ένα adieu για να ακριβολογούμε) στον πολυτάλαντο νέο ηθοποιό, παρά μια δίκαιη πράξη.
Νίκος Παλάτος
2022-12-02
Το σκηνικό είναι ομολογουμένως πανέμορφο, οι προθέσεις ευγενείς και νηφάλιες, όμως, το αποτέλεσμα σκοντάφτει στη μονίμως ανίατη σεναριακή ασθένεια του σύγχρονου art-house. Όχι ακριβώς πληκτικό, αλλά περισσότερο αδιάφορο, ως η οπτικοποιημένη ανάγνωση του ημερολογίου ενός άγνωστού σου ανθρώπου.
