Το Χρυσάφι του Ρήνου(2022)
(Rheingold) | Πρώτη προβολή: 12-01-2023
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2023-01-20
Και για να μη χαθεί ο θεατής σε μια γκανγκστερική πλοκή που ελίσσεται σαν παζλ και αλλάζει πόστα, το ζητούμενο του χαμένου (ή καλά κρυμμένου) θησαυρού παραμένει μέχρι τη φευγάτη αυλαία μιας ταινίας που ακόμη και για τα συνήθη μαξιμαλιστικά δεδομένα του Ακίν είναι ανεξάντλητη σε επινοήσεις και μετατοπίσεις, λαϊκή και αποτελεσματική στη φλέβα του δραματικού προβληματισμού του για την ιδεολογική σύγχυση και την κοινωνική αδικία στη σύγχρονη Ευρώπη.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Σκληρό τόσο όσο, διασκεδαστικό και με το παραπάνω, θα άξιζε να γυριστεί και μόνο για τη σκηνή με τα μπουκάλια που σπάζουν καταστρέφοντας τον Τζιγουάρ ή εκείνη με το ιδιαίτερο δώρο που προσφέρει στην αγαπημένη του. Αυτό λοιπόν είναι ένα φιλμ που δεν μπορεί παρά να αγαπηθεί.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Τη φορά αυτή, ο σκηνοθέτης αντλεί το μέγιστο τόσο από τη γλώσσα του κινηματογράφου όσο και από τις ταινίες του (από τον Χίτσκοκ των «Πουλιών» μέχρι εκείνες του Μάικλ Ρίτσι), δημιουργώντας τις κατάλληλες καταστάσεις, με ωραία στημένα πλάνα και εξαιρετική μουσική υπόκρουση (ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος).
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η ταινία κερδίζει από ατμόσφαιρα, επαναλαμβάνω για τη Βόννη, για τη φωτογραφία και πως προβάλει την τότε γερμανική πρωτεύουσα, δυτικο-γερμανική για την ακρίβεια, κι η συνεργασία με τον υπεύθυνο σκηνογραφίας και τον διευθυντή φωτογραφίας είναι άψογη, δημιουργική.
Μίλτος Τόσκας
Μία βιογραφία με έντονα ντοκιμαντεριστικά στοιχεία που δένει άριστα με την μυθοπλασία και με την τελευταία της σκηνή αγγίζει το μυθικό και το σινεμά του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο.
Τάσος Ντερτιλής
Η κεφάτη επιστροφή του Φατίχ Ακίν με την απίστευτη αλλά αληθινή βιογραφία του Γερμανοκούρδου ράπερ Xatar.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Πειραματίζεται μεν με τη φόρμα και την αφήγηση, αλλά επιλέγει το ασφαλές μονοπάτι, αυτό της αμεσότητας που παρά τη βία της ταρακουνά σινεφίλ και μη θεατές του καναπέ. Δεν υποβιβάζω τη δημιουργία του με το παραπάνω σχόλιο· ένδειξη θαυμασμού είναι, καθώς υπογραμμίζω πως το να μιλάς στις μάζες της led οθόνης, όταν κυρίως απευθύνεσαι σε κινηματογραφόφιλους, είναι επίτευγμα.
Κώστας Ζαλίγκας
Στη φούρια του να τα χωρέσει όλα μέσα, ο Φατίχ Ακίν παραδίδει μια ελαφρώς «ξεχειλωμένη» ταινία, στην οποία ξεχνάει να μας κάνει να ενδιαφερθούμε πραγματικά για τον ήρωά του και τις περιπέτειές του.
Χρίστος Δημητρίου
Ακόμη κι αν η ταινία δεν πρόκειται να γράψει ιστορία, το αποτέλεσμα δεν είναι βαρετό ούτε για ένα δευτερόλεπτο, κάνοντας το Rheingold μια συναρπαστική ματιά στις πιο σκοτεινές γωνιές της σύγχρονης Ευρασίας.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
«Το χρυσάφι του Ρήνου» είναι ένα φιλμ που αντιστέκεται γιατί είναι δυνατόν να του αποδοθούν πολλοί χαρακτηρισμοί : Ράθυμο, ευχάριστο, ψυχαγωγικό με πλατυασμούς, ενώ βασικά ο Ακίν πραγματοποιεί μια cool διαδρομή στον υπόκοσμο με τρόπο πειστικό, υπόγειο, ειλικρινή, καθαρά σινεματζίδικο. Ο Χατάρ είναι το άλλοθι του, ο «χρησιμοποιούμενος» χαρακτήρας, γιαυτό το προσωπικό ταξίδι του σκηνοθέτη στην απόλαυση!...
Αγγελική Καρυστινού
Η αναμφίβολη αφηγηματική δεινότητα του Ακίν και ο πολιτικός του στοχασμός είναι πάντα εκεί, ακόμα κι όταν λόγω των πολλών γεγονότων που έχει να διαχειριστεί, δεν προλαβαίνει να εμβαθύνει πάντα.
vandimir
Το είδα ευχάριστα και το θεωρώ ενδιαφέρουσα ταινία, όχι όμως και αριστούργημα. Χαίρομαι πάντως που ο Ακίν πάντα έχει κάτι ενδιαφέρον να μας πει.
Ηλίας Δημόπουλος
2023-01-16
Biopic αλα Φατίχ Ακίν του Xatar, του πετυχημένου Γερμανού ράπερ κουρδικής καταγωγής. Σκορσεζικοί απόηχοι περασμένοι από το φίλτρο του αγαπημένου και στο ελληνικό κοινό δημιουργού, για ένα αποτέλεσμα όχι εντελώς ισορροπημένο, όχι ακριβώς πρωτότυπο, μα γεμάτο από το αφηγηματικό ταλέντο του Τουρκογερμανού σκηνοθέτη.
Ανδρομάχη Σδούκου
2023-01-14
Ο Akin επιστρατεύει το χιούμορ και γνωρίζει καλά πώς να ενισχύσει με ρυθμό και μουσική μια ιστορία που πάλλεται από μόνη της, δημιουργώντας ένα αρκετά διασκεδαστικό και γεμάτο θέαμα.
Χρήστος Μήτσης
2023-01-18
Σε μεγάλη φόρμα, ο Φατίχ Ακίν μετατρέπει με κέφι, ευρηματικότητα και απενοχοποιημένη κινηματογραφοφιλία μια... απίστευτη αληθινή ιστορία σε διασκεδαστικότατη γκανγκστερική περιπέτεια.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Περιδιαβαίνοντας με άνεση και μπρίο τα κινηματογραφικά είδη, o Φατίχ παιχνιδίζει κάπου ανάμεσα στην ταινία ενηλικίωσης, το γκάνγκστερ φιλμ, τον κοινωνικό ρεαλισμό, την κωμωδία, και τη heist movie, σε σημείο που σχεδόν ξεχνάς πως παρακολουθείς το biopic ενός καταξιωμένου μουσικού.
Στράτος Κερσανίδης
Η ταινία, ακόμη κι αν φαντάζει κάπως παραφορτωμένη, δεν χάνει τη γοητεία της αφήγησης αντίθετα δημιουργεί εντάσεις και εσωτερικούς κραδασμούς, φορτίζει συναισθηματικά. Και, φυσικά, υπενθυμίζει πως ο άνθρωπος αποτελείται από εύπλαστα υλικά, ακόμη κι όταν εξωτερικά μοιάζει σκληρός σαν πέτρα.
Λήδα Γαλανού
2023-01-12
Αφήνοντας πίσω του, ευτυχώς, το ανεκδιήγητο, ηδονοβλεπτικό, χειριστικό «Το χρυσό γάντι», ο δικαίως αγαπητός στο διεθνές κι ελληνικό κοινό, Φατίχ Ακίν, επιστρέφει με άλλη μια ταινία εξωραϊσμού της βίας, έντονα... φιγουρατζίδικη, αλλά με διαφορετικές προθέσεις, μια κινηματογραφική βιογραφία που σημείωσε και τεράστια εμπορική επιτυχία στη Γερμανία.
Μανώλης Κρανάκης
2023-01-08
Μια απίστευτα αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου και του roller coaster που ήταν η ζωή του σε μια από τις μεγαλύτερες εμπορκές επιτυχίες στη Γερμανία για τον Φατίχ Ακίν.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Φατίχ Ακίν, ακολουθεί φρενήρη ρυθμό, τον οποίο χρειαζόταν σε κάποια του σημεία να χαλιναγωγήσει, όπως και τις μπερδεμένες εναλλαγές από πόλη σε πόλη, από χώρα σε χώρα αλλά και την πληθώρα των δευτεροπρωταγωνιστών του, να περιορίσει.
Ναταλία Πετρίτη
Όχι ακριβώς κακός, αλλά σίγουρα όχι ο Fatih Akin που έχουμε αγαπήσει.
Φίλιππος Χατζίκος
2023-01-10
Συνολικά, στο Χρυσάφι του Ρήνου συναντάμε έναν κεφάτο Φατίχ Ακίν που απολαμβάνει την ιστορία που μας παρουσιάζει, αλλά στέκει μακριά από την αιχμηρότητα της συνήθους κινηματογραφικής γραφής του. Αρκείται στο διασκεδαστικό στοιχείο της ταινίας του και αποφεύγει τα βαθύτερα νερά που θα έκαναν πυκνότερο το φιλμικό κείμενο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ειδικά στο τελευταίο μέρος η τάση του Ακίν να γίνει... Γκάι Ρίτσι, αποδυναμώνει αισθητά το φιλμ που μοιάζει σαν κακέκτυπο του «Δύο καπνισμένες κάνες».
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2023-01-06
Το μόνο πραγματικά ενδιαφέρον στοιχείο στο φιλόδοξο αλλά γραφικό βιογραφικό έπος που γύρισε ο Φατίχ Ακίν για τον διάσημο, Κούρδο ράπερ της Γερμανίας Xatar, είναι ότι αυτός ο τόσο επικίνδυνος, ενίοτε αδίστακτος αλλά κυρίως, απερίσκεπτος άνθρωπος, κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες της μουσικής βιομηχανίας (και όχι μόνο).
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Όχι πως δεν βλέπεται ευχάριστα η ταινία ως μια δίχως μέτρο κοινωνική περιπέτεια, αλλά η απουσία ελέγχου του Ακίν πάνω στο ενδιαφέρον υλικό του, είναι σχεδόν εντυπωσιακή.
Νίκος Παλάτος
2023-01-04
Όχι ο χειρότερος Φατίχ Ακίν (για το καλό όλων μας, εύχομαι το «Χρυσό Γάντι» να μείνει... αξεπέραστο), ούτε όμως και κάποια επιστροφή σε άριστη φόρμα.
Δημήτρης Δανίκας
2023-01-02
Μπορεί αληθινό, αλλά η αφήγηση φλύαρη και χαοτική!
Παυλίνα Αγαλιανού
Πλανάται λοιπόν η απορία για το τι μήνυμα θέλει να περάσει επιλέγοντας τόσο τον Ξατάρ στο «Χρυσάφι του Ρήνου», όσο και τον «δράκο του Αμβούργου» στο «Χρυσό γάντι»... Ποιος είναι ο λόγος να «καθαγιάσει» τους εγκληματίες και να δείξει τη «συναρπαστική» ζωή τους; Μήπως στην προκειμένη περίπτωση διάλεξε έναν ράπερ που «πουλάει», για να «πουλήσει» και ο ίδιος θέαμα; Καμιά αντίρρηση.
