Πλάνο 75(2022)
(Plan 75) | Πρώτη προβολή: 01-02-2024
Δημήτρης Δανίκας
Η μεγάλη ανατριχίλα σκηνοθετημένη με φυσικότητα σα να μη συμβαίνει τίποτα, το μέλλον σκέτος εφιάλτης—ισοδύναμος του Λάνθιμου.
Χάρης Αναγνωστάκης
Με μία πρωτοφανή ωριμότητα, η Χαγιακάουα, χωρίς να υψώσει τη φωνή, κρατώντας ψυχρούς τόνους, θα αποφύγει τις εύκολες συγκινησιακές εξάρσεις και θα αφήσει να μιλήσει η ιστορία της, οι συγκλονιστικές εικόνες απ' τις οποίες απουσιάζουν τα γενικά πλάνα, ενώ πολλές φορές οι σκηνές έχουν τους ηθοποιούς πλάτη ή ως μακρινές φιγούρες, προσδίδοντας μία συστολή για τα όσα περιγράφει η ταινία.
Στράτος Κερσανίδης
Είναι συγκλονιστικός ο τρόπος με τον οποίο η Τσίε Χαγιακάουα σκηνοθετεί. Με ψυχρότητα, ευγένεια, κομψότητα και απουσία η γιαπωνέζα σκηνοθέτρια περιγράφει τη δυστοπία ως ακόμη πιο τρομακτική.
Παυλίνα Αγαλιανού
2024-02-20
Ένα κομψοτέχνημα φτιαγμένο με χειρουργικό νυστέρι ακριβείας για τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-02-18
Μια σημαντική ταινία, που στην ουσία λέει ότι τελικά, με λίγο νιάσιμο και λίγη αγάπη παραπάνω, ίσως όλοι θα μπορούσαν να έχουν μια θέση στον κόσμο, χωρίς να νιώθουν ούτε παραμελημένοι, ούτε άχρηστοι.
Μανώλης Κρανάκης
2024-02-16
H μικρού μήκους της Τσι Χαγιακάουα γίνεται ένα από τα πιο υπόκωφα εντυπωσιακά ντεμπούτα των τελευταίων χρόνων.
Άκης Καπράνος
H ταινία της Χαγιακάουα επενδύει σε έναν υπόκωφο ρυθμό, ο οποίος προσωπικά μου θύμιζε πολύ το σινεμά του Γιασουχίρο Όζου, «έπιασα» δηλαδή αυτές τις συχνότητες στην αραχνοΰφαντη αφήγηση του φιλμ που ναι, φλερτάρει με το δυστοπικό sci-fi, έτσι όπως αντλεί τις πιο συγκινητικές ιδέες του από τους χειρότερους σύγχρονους φόβους μας, δηλαδή την ολισθηρή πορεία προς το φασισμό.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Με την επίκληση της δυστυχίας σε ισορροπημένη διαχείριση, στο πλαίσιο της καθημερινής κανονικότητας, χωρίς ίχνος νοσηρότητάς ή δυστοπίας, ο Hayakawa σχολιάζει με ευθύτητα την εργασιακή ρουτίνα και την αναγκαία υποταγή στις κρατικές προτροπές που υποτίθεται προάγουν την προβεβλημένη στο μέλλον δικαιοσύνη.
Βασίλης Μάλτας
Η γνωστή ανθρωπιά του Ιαπωνικού κινηματογράφου, η μεγαλειώδης εσωτερική ερμηνεία της Τσιέκο Μπάισο στον ρόλο της Μίτσι και οι προβληματισμοί που δεν ξεπέφτουν σε εύκολη καταγγελτικότητα, συμβάλλουν στη δημιουργία μιας ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας ταινίας.
Ανδρέας Κύρκος
Η ταινία της Τσι Χαγιακάουα είναι απόλυτα ρεαλιστική και το σκηνοθετικό της ύφος είναι τόσο αποστασιοποιημένο όσο χρειάζεται για να προκαλέσει ανησυχία και προβληματισμό για το πού μπορεί να οδηγήσει η έλλειψη μέριμνας για τα γηραιότερα μέλη του πληθυσμού όταν δεν υπάρχουν Κράτος Δικαίου, αλληλεγγύη και κοινωνικές δομές.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια άλλη εικόνα δυστοπικής κοινωνίας μας παρουσιάζει στην όμορφη, σπαρακτική, δοσμένη με ανθρωπιά, βουτηγμένη σε μια μελαγχολική ατμόσφαιρα, πρώτου μήκους ταινία της, «Πλάνο 75» (Βραβείο Μνείας Χρυσής Κάμερας στο φεστιβάλ των Καννών, 2022), η Γιαπωνέζα Τσίε Χαγιακάβα, μέσα από την πορεία τριών προσώπων.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η Χαγιαγκάουα αποτυπώνει την εφιαλτική εικόνα μιας μουδιασμένης κοινωνίας, ανίκανης να αντιδράσει στον απροκάλυπτο απανθρωπισμό της με συναισθηματική απόσταση, με όλα τα "αποκρουστικά" να συμβαίνουν εκτός πλάνου.
Αγγελική Καρυστινού
Παρόλο που η νεαρή δημιουργός στηρίζεται στην ιδιοσυγκρασία του γιαπωνέζικου λαού, που αποδέχεται την ιδέα της αυτοθυσίας στο όνομα του κοινού καλού, τελικά η ταινία της με τη λυρική μελαγχολία που τη διακατέχει γίνεται ένα χαμηλό τον οικουμενικό σχόλιο για το σήμερα και το αύριο, που φωνάζει δυνατά μέσα από τις υπόκωφες σιωπές της.
Χρήστος Μήτσης
Χαμηλών τόνων και αργών ρυθμών μελαγχολικό δράμα πάνω στην αξία της ζωής, της ανθρώπινης επαφής και της κοινωνικής ενσυναίσθησης σε μια αλλοτριωμένη καπιταλιστική κοινωνία.
Παύλος Γκουγιάννος
2024-02-10
Ένα χαϊκού πόνου και λύτρωσης με την ζωή και τον θάνατο να συναντιούνται και να συζητάνε τελικά αν αξίζει περισσότερο ένας αξιοπρεπής θάνατος από μια αναξιοπρεπή ζωή αναγκασμένη να νιώθεις ντροπή και τύψεις που υπάρχεις ή μήπως θα πρέπει να διεκδικήσεις μια αξιοπρεπή ζωή.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-02-12
Το «Πλάνο '75» είναι ένα αισθαντικό δράμα, με απρόσμενη ανθρωπιά και συγκίνηση, που σκιτσάρει μια εφιαλτική εικόνα από το μέλλον.
Ηλίας Δημόπουλος
2024-02-14
Η συνάντηση των εποχών στο «Plan 75», εποχών κινηματογραφικής αισθητικής αλλά περισσότερο ανθρώπινης έγνοιας, είναι συγκινητική
Γιάννης Βασιλείου
Αν και μέρος της δραματουργίας στηρίζεται στη γιαπωνέζικη ιδιοσυγκρασία και στη μακρά ιστορία αυτοθυσίας του γιαπωνέζικου λαού στο όνομα μιας ανώτερης εξουσίας, η ταινία παρουσιάζει καθολικό ενδιαφέρον, καθώς μπορεί να μην έχει καταρτιστεί ακόμα αντίστοιχο σχέδιο δράσης στον ανεπτυγμένο κόσμο, αλλά, όπως καλά γνωρίζουμε, πράξη μπορεί να συνιστά και η αδράνεια.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-02-08
Τρυφερά υπαρξιακή ταινία από την Ιαπωνία, ορμώμενη σε κάποιο βαθμό σε αληθινή ιστορία αυτοδικίας, ενός άντρα που πίστευε πως τα γηραιότερα μέλη της κοινωνίας απλά βαραίνουν τους υπόλοιπους.
Νίκος Δρίβας
H ταινία Plan 75 κυλάει άλλοτε αργά και άλλοτε γρήγορα, προσφέρει ένταση, σίγουρα έχει σε μερικά σημεία που μπορούσαν να κάνουν την διαφορά και δεν αξιοποιούνται, ωστόσο αποτελεί μια ενδιαφέρουσα και στιβαρή προσπάθεια.
Ιάκωβος Γωγάκης
2024-02-06
Η Τσι Χαγιακάουα χωρίς επιδεικτικά να το βροντοφωνάζει, στηριζόμενη σε μυθοπλαστικό γεγονός -Πλάνο 75- και γνωρίζοντας ότι στο εγγύς μέλλον μπορεί ένα τέτοιο πρόγραμμα να πάρει σάρκα και οστά, διοχετεύει το αιχμηρό κοινωνικό-πολιτικό της σχόλιο, για την υποκρισία και τη χαμένη ευαισθησία των δυτικών κοινωνιών... ίσως τους ανοίγει και τα μάτια;
Κώστας Ζαλίγκας
2024-02-04
Η προσέγγισή της είναι μια δόση παραπάνω υπαινικτική και διστακτική (;) από όσο χρειάζεται, με αποτέλεσμα η ταινία να κινδυνεύει να μην αφήσει ίχνος πίσω της, αν εξαιρέσει κανείς βέβαια τη διακριτική ερμηνεία της 82χρονης Τσιέκο Μπάισο που σε έναν άλλο κόσμο θα έφτανε ως τα Οσκαρ.
Φίλιππος Χατζίκος
Μπορεί να μην χαρακτηρίζεται από αφηγηματική οικονομία και να χάνει το μέτρο των επαναλήψεων στην πλοκή της, διαθέτει όμως στιβαρή αισθητική, αξιοσημείωτη φωτογραφία και, κυρίως, τη σπάνια ικανότητα να μιλάει τη γλώσσα του ανθρωπισμού χωρίς να παρεκκλίνει σε μελοδραματισμούς.
zerVo
Αποσπώντας την βασική ιδέα από την αριστουργηματική Μπαλάντα του Ναραγιάμα, η σκηνοθέτις Chie Hayakawa, πραγματοποιεί ένα ελπιδοφόρο ντεμπούτο, σκιτσάροντας ένα δυστοπικό δράμα, όπου στο τραπέζι της συζήτησης πέφτουν τα υπέρ και τα κατά, στο ενδεχόμενο που η ευθανασία, τουλάχιστον για τα γερόντια, γίνει νόμος του κράτους.
Νίκος Παλάτος
2024-02-02
Η κεντρική ιδέα του «Πλάνου 75» μπορεί να παραπέμπει σε μονοπάτια sci-fi δυστοπίας, η εκτέλεση της, όμως, κινείται στους δρόμους του τυπικού, σύγχρονου art-house. Οι φίλοι του φανταστικού που ενδεχομένως τσιμπήσουν, θα ξηλώνουν καθίσματα! Οι φεστιβαλικοί θα νιώσουν σαν στο σπίτι τους. Το ευρύ κοινό θα το βρει δυσπρόσιτο.
