Το Λυσάρι της Ζωής(2023)
(Le Livre des Solutions / The Book of Solutions) | Πρώτη προβολή: 23-05-2024
Άγγελος Πολύδωρος
Ο δημιουργός της ταινίας «Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού», επιστρέφει με μία αυτοβιογραφική κωμωδία για έναν ταλαντούχο και εκκεντρικό σκηνοθέτη που παρασύρεται από το δημιουργικό του χάος.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Αυτό το «Λυσάρι της Ζωής», μοιάζει διαγώνισμα προβιβασμού στην παραπάνω τάξη, και ευτυχώς, δεν μένει κανείς μετεξεταστέος.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-05-20
Το φιλμ του Γκοντρί δεν θα αποτελέσει τη δευτέρα παρουσία του αλλά συμπεριλαμβάνει όλη την ψυχή, το χρώμα, την εφευρετικότητα, αλλά και τα υπαρξιακά αδιέξοδα ενός δημιουργού που βλέπει την πολύχρωμη τέχνη ως έκφραση των μεγαλύτερων αγωνιών του πάνω στον θάνατο – και στο φόβο πως μια μέρα, πολύ απλά, δε θα έχουμε άλλα πράγματα να εκφράσουμε.
Χρήστος Μπακατσέλος
2024-05-14
Αν κοιτάξεις για πολλή ώρα την άβυσσο, στο τέλος και η άβυσσος θα κοιτάξει εσένα είχε πει ο Νίτσε και ο Γκοντρί κοιτάζει κατάματα τους τους δαίμονές του και τους ασπάζεται με αυτή εδώ την ταινία. Μόνο που μοιάζει που πολλές φορές μοιάζει να είναι γεμάτη από κατακερματισμένες ιδέες παρά ως μια πραγματική ζεστή λιακάδα ενός υπέροχου και καθαρού μυαλού.
Ανδρέας Κύρκος
2024-05-18
Μια υπερβολικά συμβατική ταινία για το ταλέντο και το μέγεθος του Γκοντρί.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-05-16
Μια ικανοποιητική κωμωδία με φόντο τον τόσο γοητευτικά και τόσο τρελά απρόβλεπτο κόσμο του κινηματογράφου.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Γκοντρι επιστρέφει και πάλι δίνοντας ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον και καταφέρνει να παραδώσει μία διασκεδαστική, με αρκετά συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, κομεντί, έχοντας έναν ιδιαιτέρως ζωντανό κεντρικό χαρακτήρα, τον ταλαντούχο Πιέρ Νινέ και ένα αξιόλογο καστ δεύτερων ρόλων.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Κάποια ευρήματα είναι όντως απολαυστικά, όμως η αυτοαναφορικότητα μεγάλου μέρους της ταινίας την κάνουν δυσανάγνωστη για όσους δεν γνωρίζουν τις διαδικασίες που αφορούν την τεχνική επεξεργασία του post-production μιας κινηματογραφικής παραγωγής, πριν φτάσει τελικά στις αίθουσες.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Εμμένοντας πάντα σε έναν κινηματογράφο που μοιάζει απλός, με μια ρετρό αισθητική και μια DIY προσέγγιση, ο Γκοντρί δεν εκπλήσσει, δεν συναρπάζει το κοινό του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-05-08
Παρά το φευγάτο κωμικό ύφος και τη συγκινητική δραματική τροπή που παίρνουν αρκετές σκηνές, δεν καταφέρνει να γίνει τόσο αποτελεσματικό όσο φιλοδοξεί ή υπόσχεται.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2024-05-12
Διασκεδαστικά ορμητικό, σινεφιλικά ρομαντικό, αλλά και άνισο αφηγηματικά feelgood δράμα που παρασύρεται από την πληθωρικότητα του κόσμου του.
Γιάννης Βασιλείου
2024-05-10
Με την εξαίρεση της ειδικής περίπτωσης του «Green Hornet», αυτή είναι μάλλον η πιο συμβατική δουλειά του σκηνοθέτη. Οι χειροτεχνίες, η (υπερ)κινητικότητα και ο παιδικός ενθουσιασμός έρχονται με φειδώ κι αυτό, σε συνδυασμό με την πεισματική εσωστρέφεια του θεάματος, καταλήγει σε βάρος του αποτελέσματος.
Δημήτρης Δανίκας
Στην αρχή βαριέσαι «μα τι βλέπω;» ρωτάς, στη συνέχεια από καιρού εις καιρόν χαμογελάς!
Αγγελική Καρυστινού
Η πρόθεση του Γάλλου δημιουργού, όσο χαριτωμένη κι αν είναι, δυστυχώς δεν εξελίσσεται και τελικά «Το λυσάρι της ζωής» μοιάζει με ένα ημερολόγιο, που αφού καταλάβεις τι έχει συμβεί, δεν έχεις ιδιαίτερο ενδιαφέρον να το φτάσεις έως το τέλος.
Βαρβάρα Κοντονή
2024-05-06
Ο Γκοντρί θέλει με τούτη την ταινία να βγάλει τα εσώψυχά του, να δει αποστασιοποιημένα το σινεματικό alter ego του και να ξορκίσει παλαιούς δαίμονες, δεν είναι όμως όλες οι παλαβές ιδέες το ίδιο κατάλληλες για κινηματογραφικό υλικό.
Παυλίνα Αγαλιανού
Τέτοιες τραγελαφικές καταστάσεις που μας δείχνει ο σκηνοθέτης τραβηγμένες από τα μαλλιά δεν θα μπορούσαμε να τις φανταστούμε.
Βαγγέλης Βίτσικας
2024-05-04
Όχι μόνο η ταινία του μοιάζει να αναμασά ιδέες παρμένες από χίλιες δυο άλλες, καλύτερες ταινίες με θέμα το ίδιο το σινεμά, αλλά και η πλοκή που έχει σκαρφιστεί, με εξαίρεση μια - δυο ευρηματικές σκηνές (π.χ. η σύνθεση της μουσικής υπόκρουσης της υποτιθέμενης ταινίας), είναι εντελώς αδιάφορη, αν όχι ενοχλητική.
Αχιλλέας Βασιλείου
Η εμμονή του σκηνοθέτη με τις ψυχολογικές αστάθειες, οδηγεί σε μία ανέμπνευστη ταινία που όχι μόνο δεν αφορά κανέναν αλλά λειτουργεί και αποτρεπτικά. Μισέλ...τα χάπια σου!
Ηλίας Φραγκούλης
2024-05-02
Μόνο για ανθρώπους που ασχολούνται με την κινηματογραφία. Έχει fun για μερικά λεπτά, αλλά καταλήγει να είναι απλά ανυπόφορο και διόλου δημιουργικό, όπως μας είχε συνηθίσει στο παρελθόν ο Μισέλ Γκοντρί.
