Η Σιωπηλή Καμαριέρα(2023)
(Calladita / The Quiet Maid) | Πρώτη προβολή: 18-07-2024
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2024-07-20
Ο Φάους όμως ξέρει να εκμεταλλεύεται σωστά τις διάφορες καταστάσεις, και να αναπτύσσει το σατιρικό στοιχείο στις κατάλληλες στιγμές, μετατρέποντας σταδιακά, αλλά με σιγουριά, τον αρχικά υπάκουο, δουλοπρεπή χαρακτήρα της Άνα σε μια ενεργή, δυναμική και συνειδητοποιημένη επαναστάτρια, όχι και πολύ μακριά από τον Ντερκ Μπόγκαρντ του Λόουζι.
Λήδα Γαλανού
Ο Φάους καταφέρνει να χτίσει ένα ντεμπούτο που μένει δυνατά στη μνήμη, με εικόνες που αρνούνται να ξεθωριάσουν και με μια πολιτική φωνή ξεκάθαρη και γάργαρη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ως σκηνοθέτης, με παραγωγό τον Αμερικανό Στίβεν Σόντερμπεργκ, ο Φάους δείχνει ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο του θέματός του το οποίο διαχειρίζεται με ακρίβεια αλλά και διαύγεια.
Κώστας Ζαλίγκας
Όμορφα δομημένο φιλμ που μας ξεναγεί στα κατάβαθα των σχέσεων που αναπτύσσονται εντός των τεσσάρων τειχών και αναδεικνύει τις ταξικές διαφορές και τα αγεφύρωτα χάσματα.
Τάσος Ντερτιλής
Δηκτική σάτιρα της Ευρωπαϊκής high society ιντελιγκέντσιας με σεξ, υποδόριο χιούμορ και ταξικές αναμετρήσεις.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μια ταινία που φυσικά έχει το ταξικό ζήτημα πάνω από όλα, αλλά καταφέρνει να αναλύσει με σύνεση και εκφραστικά αφηγηματικά εργαλεία (μαύρο χιούμορ, αισθησιακές εικόνες κλπ) κι άλλα ζητήματα.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2024-07-16
Καταφέρνει βέβαια να συνδυάσει τη σάτιρα με την κοινωνική κριτική και την ψυχογραφία του κεντρικού χαρακτήρα με έναν ικανοποιητικό τρόπο και παρουσιάζει σκηνοθετικές αρετές, αλλά στο σύνολο ο Φάους μένει στάσιμος αφηγηματικά καταφεύγοντας σε επαναλήψεις και αδυνατώντας να αναπτύξει την ιδέα του επαρκώς.
Αιμίλιος Χαρμπής
2024-07-18
Πρόκειται για ένα κομψό φιλμ που κρύβει μέσα του αιχμηρή κριτική πάνω στις ταξικές ανισότητες και στον συγκεκαλυμμένο ρατσισμό.
Νόρα Μαυρίδη
2024-07-14
Όπως ακριβώς κι η ηρωίδα του, αποφεύγει τις αιχμές και προτιμάει να ξεδιπλώσει το υλικό του με διακριτικότητα, με αποτέλεσμα να λείπει κάπως από την ταινία το στοιχείο της έντασης. Έτσι, ποτέ δεν απογειώνεται δραματουργικά αλλά αυτό δεν αναιρεί το ότι μιλάμε για ένα καλαίσθητο κι αξιοπρόσεκτο ντεμπούτο.
Αγγελική Αντωνίου
2024-07-12
Εξερευνά το χάσμα των ταξικών ανισοτήτων, αλλά χάνει από τη λάμψη της λόγω της προβλεψιμότητας και των στερεοτυπικών απεικονίσεων των χαρακτήρων.
Ηλίας Δημόπουλος
Μικρό κι ανώδυνο ταξικό revenge story, συστηματικά καλοφτιαγμένο και σερβιρισμένο από τον Στίβεν Σόντερμπεργκ που συνέβαλε στην χρηματοδότησή του
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Μια ταινία που ως concept θυμίζει φεστιβαλικά δράματα κοινωνικού ρεαλισμού. Ωστόσο, δεν φέρει την αφτιασίδωτη όψη τους και στο φινάλε της μεριμνά να ικανοποιήσει το λαϊκό αίσθημα, εκεί όπου ο μέσος φεστιβαλικός εκπρόσωπος θα επέλεγε την οδό ενός δυσοίωνα ανοιχτού φινάλε.
Αγγελική Καρυστινού
Ακολουθώντας τη λογική του κοινωνικού ρεαλισμού μέσα από στιλιζαρισμένα κάδρα, ο Φάους παρακολουθεί την καθημερινότητα δύο διαφορετικών κόσμων, που μένουν στο ίδιο σπίτι, χωρίς όμως να καταφέρνει πάντα να επεκτείνει το σχόλιο του κι εκτός αυτού.
Νίκος Δρίβας
Γενικά η ταινία The Quiet Maid ήταν μια προσπάθεια με πολλές δυνατότητες να χτιστεί κάτι δυνατό και επιδραστικό, ωστόσο το συνολικό αποτέλεσμα την αδικεί κατάφορα, διότι είναι ημιτελής και μένουν απλά οι ερμηνείες.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2024-07-10
Αβίαστα υποβλητική και απροσδόκητα φορτισμένη ερωτικά απεικόνιση μιας ταξικής πάλης σε τέσσερις τοίχους, από την οποία, όμως, απουσιάζει το στοιχείο που θα έκανε την πλοκή λιγότερο προβλέψιμη.
Άκης Καπράνος
2024-07-06
Κοινωνικό δραματάκι με χιουμοριστικές πινελιές. «Δραματάκι» γιατί τα περισσότερα εδώ πνίγονται στην καλλιέπεια, υπαγορευμένα θαρρείς από κάποιον αλγόριθμο.
Αχιλλέας Βασιλείου
2024-07-08
Στο φινάλε το αποτέλεσμα είναι μία ενδιαφέρουσα ταινία, που φυσικά δεν μας λέει και τίποτα καινούργιο αλλά ούτε και περνάει απαρατήρητο.
Νίκος Παλάτος
Ενίοτε διαθέτει έναν offbeat τόνο «λανθιμικής» σχολής κι έναν άκρως ταιριαστό με την εποχή καλοκαιρινό αέρα και, προφανώς, απευθύνεται στο φεστιβαλικό, art-house κοινό.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-07-04
Η ηρωίδα δεν έχει αληθινή εσωτερικότητα, από τις καταστάσεις απουσιάζει η όποια πολυπλοκότητα και το αποτέλεσμα καταλήγει προβλέψιμο και με κάποιο τρόπο περίεργα κυνικό, παρά την πολύ ενδιαφέρουσα κεντρική σύγκρουση που απεικονίζει.
Παυλίνα Αγαλιανού
2024-07-02
Λίγο από δω και λίγο από κει, κάνουμε μια ταινία με κοινωνική βάση αλλά της αλλάζουμε τα φώτα γιατί το αμιγώς κοινωνικό δεν πουλάει και πολύ, ενώ το περιτύλιγμα κόβει κανένα εισιτήριο παραπάνω. Αμ δε...
