Το Διπλανό Δωμάτιο(2024)
(La Habitacion de al Lado / The Room Next Door) | Πρώτη προβολή: 14-11-2024
Γιώργος Παπαδημητρίου
Πάνω απ' όλα ίσως, μία από τις πιο ευφάνταστες και συγκινητικές (μέσα στην απλότητά της) δηλώσεις λατρείας που έχουμε δει για τον ίδιο τον κινηματογράφο. Διότι στον κόσμο του Αλμοδόβαρ, δεν υπάρχει ιδανικότερο κατευόδιο από το να σε βρει το ξημέρωμα με παλιό σινεμά.
Καλλίτσα Βλάχου
Το να κινηματογραφείς τον μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου, τον φόβο μπροστά στο αναπόφευκτο γεγονός του θανάτου, είναι μία πολύ δύσκολη υπόθεση. Ο Πέδρο όμως, ξέρει πολύ καλά μετά από μια καταβύθιση στο τραγικό να αναδύει την κρυμμένη ουσία του, που κάθε άλλο παρά τραγική είναι!
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-11-20
Ύμνος στην συντροφικότητα και την φιλία, μέσω της ευθανασίας.
Μίλτος Τόσκας
Ο Αλμοδόβαρ θέτει με τον δικό του μοναδικό τρόπο υπαρξιακά ερωτήματα σχετικά με τον θάνατο. Τοποθετεί τον όρο αξιοπρέπεια ως βάση και σε ένα άρτιο εικαστικό περιβάλλον εξιστορεί την «οδύσσεια» μίας γυναίκας που στο τέλος της έχει την επιστροφή εκεί που ανήκουμε στο χώμα και το νερό.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Σημασία για τον Almodóvar δεν έχει να αναχθεί η ασθένεια καθ' αυτή ή η θεραπεία της σε κεντρικό άξονα της ταινίας, αλλά να βοηθάμε και να στηρίζουμε εκείνους που αγαπάμε όπως μπορούμε. Να είμαστε μαζί, κόντρα στη μοναξιά.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Το Διπλανό Δωμάτιο εξελίσσεται σε έναν γλυκά ειλικρινή προβληματισμό για τον θάνατο, και το να βρίσκεις χαρά στις πιο απελπιστικές συνθήκες.
Κώστας Ζαλίγκας
Αφήνοντας τον παλιό του εαυτό πίσω, κρατώντας μόνο την προτίμησή του στην παλέτα των έντονων χρωμάτων στη σκηνογραφία, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ υπογράφει την πρώτη αγγλόφωνη, μεγάλου μήκους ταινία του και κερδίζει τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η αποδοχή του θανάτου αλλά και η δύναμη της φιλίας και της χαράς της ζωής είναι τα βασικά θέματα του συγκινητικού δράματος (πρώτης αγγλόφωνης ταινίας) του Πέδρο Αλμοδόβαρ, «Το διπλανό δωμάτιο», που κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι καλύτερης ταινίας το στο φετινό πρόγραμμα του φεστιβάλ της Βενετίας.
Στράτος Κερσανίδης
Σώματα, βλέμματα, σιωπές, αγγίγματα και διαπραγμάτευση τεράστιων υπαρξιακών αλλά και κοινωνικών ζητημάτων με την αφοπλιστική αμεσότητα και απλότητα του Πέδρο Αλμοδόβαρ, ο οποίος αποφεύγει κάθε σοβαροφάνεια, αλλά είναι απλώς ειλικρινής, ευθύς κι ανθρώπινος.
Μαρία Χαρίτου
Ο Αλμοδόβαρ συνεχίζει να αποδεικνύει ότι είναι ένας από τους πιο ευαίσθητους αφηγητές του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-11-14
Δίχως διδακτισμό, κούφιες εξάρσεις και ευκολίες, ο Αλμοδόβαρ χαρίζει μια ολόκληρη ταινία του –και την οπτική του, τα χρώματά του, τις ηθοποιούς του– ολοκληρωτικά σε μια ιδέα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-11-16
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ κινηματογραφεί με αξιοπρέπεια και ενσυναίσθηση την πολιτική επιλογή της ευθανασίας, σαν ελεγειακό αποχαιρετισμό δυο ώριμων γυναικών, και κατακτά τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας.
Λουκάς Κατσίκας
2024-11-18
Ένας ύμνος στη φιλία, ένα ισχυρό επιχείρημα για το δικαίωμα καθενός να ορίζει το πεπρωμένο του και μια δήλωση πίστης στη συντροφικότητα ως ελπίδα σε ένα κόσμο που δείχνει να τη χάνει ολοένα και πιο πολύ.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Ο θάνατος και το πως τον αντιμετωπίζουμε γενικότερα, και η ευθανασία ειδικότερα λοιπόν αποτελούν τη βασική θεματική της ταινίας και ο Almodóvar είναι σοβαρός κι όχι σοβαροφανής, λιτός και ελεγειακός. Συγκρατημένος, με σαφή στόχευση και ενδιαφερόμενος πάρα πολύ για το πως αντιδράμε μπροστά στο Τέλος.
Άκης Καπράνος
Μάλλον η πιο «εσωτερική» ταινία της καριέρας του – και μια από τις καλύτερες αυτής της τελευταίας περιόδου του.
Αγγελική Καρυστινού
Κι ενώ το «Διπλανό Δωμάτιο» είναι μια ταινία που μιλάει για τον θάνατο, παράλληλα αποτελεί με έναν ιδιαίτερο τρόπο κι έναν ύμνο στη ζωή, στην αυτοδιάθεση και στην αγάπη, τη φιλία και την τέχνη, θέματα δηλαδή που έχουν απασχολήσει τον Αλμοδόβαρ σε όλη τη φιλμογρφαία του.
Ορέστης Μαλτέζος
2024-11-10
Το τέλος της ιστορίας φανερώνει περισσότερο έναν αναπόφευκτο ρεαλισμό παρά φαντάζει προφανές, με τον Αλμοδόβαρ να πετυχαίνει πλήρως τον στόχο του: ένα κοινωνικο-πολιτικό μήνυμα με μια αφήγηση που, αν και γνώριμη, παραμένει προσωπική και γι' αυτό τον λόγο ξεχωριστή και επιτυχημένη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ κέρδισε το Χρυσό Λέοντα της Βενετίας χάρη στην πιο ώριμη ταινία της καριέρας του.
Χρήστος Μήτσης
2024-11-12
Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία για έναν ώριμο κι εξομολογητικό Αλμοδόβαρ, ο οποίος θέλει να τα πει (πιο λιανά απ' όσο χρειάζεται) και το κάνει με απίστευτη τρυφερότητα, υπαρξιακή αγωνία και συγκίνηση.
Βαγγέλης Βίτσικας
Ισορροπώντας επιδέξια ανάμεσα στο γλυκόπικρο χιούμορ και το δράμα, η νέα ταινία του Pedro Almodovar δε θα απογοητεύσει το κοινό του.
Γιάννης Γκροσδάνης
Θα έλεγε κανείς ότι κλείνει το μάτι σε πιο κλασικές δημιουργικές, κινηματογραφικές απόψεις και κάπως έτσι δίνει παράλληλα ίσως την πιο κατασταλαγμένη και ώριμη ταινία του εδώ και καιρό χωρίς όμως να έχει φτιάξει ένα καθαρό αριστούργημα.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
Ο Αλμοδόβαρ μας έχει δείξει πως γνωρίζει καλά την γυναικεία ιδιοσυγκρασία και δω μας δίνει δύο χαρακτήρες ολοκληρωμένους και ανεξάρτητους, με τις δικές τους ανάγκες, τις δικές τους ανασφάλειες, τις δικές τους αγωνίες.
vandimir
Δεν μπορεί κανείς να πει ότι δεν πρόκειται για καλή ταινία. Ωστόσο λίγο το δύσκολο και βαρύ θέμα και περισσότερο το ότι δεν μοιάζει με τον Almodovar που ξέρω και αγαπώ, δεν μπορώ να πω ότι είναι από τις καλύτερές μου.
Παυλίνα Αγαλιανού
Είναι θα λέγαμε μια ταινία, φτιαγμένη άψογα, όπως πάντα από τον μετρ μιας μοναδικής αισθητικής, για να προβληματίσει μεν, χωρίς όμως να καταφέρνει να μας κάνει να ταυτιστούμε μαζί της.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Το σενάριο του Πέδρο Αλμοδόβαρ είναι και πάλι εδώ, όμως δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που θα λειτουργούσε στη δική του χώρα, στη δική του γλώσσα, στη δική του κουλτούρα, στη δική του υπογραφή, στο δικό του θίασο.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ο Αλμοδόβαρ μάς θυμίζει ότι ο θάνατος είναι ένα μονοπάτι που όλοι μας θα διαβούμε, μονοπάτι μοναχικό, αλλά εν τω μεταξύ υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας, που έρχονται να μας απαλύνουν τη μοναξιά και να μας κάνουν να συμφιλιωθούμε με το αναπόφευκτο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Καθώς έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις πάνω στο θέμα της ευθανασίας, οι δύο φίλες θα αντιπαρατεθούν με επιχειρήματα, χωρίς τους μελοδραματισμούς και τις εξάρσεις που αποτελούσαν χαρακτηριστικά του αγαπημένου δημιουργού, στην δεύτερη και πιο μακροχρόνια φάση της φιλμογραφίας του.
Μάνος Θηραίος
Αν από το "Διπλανό Δωμάτιο" λείπει το μαδριλένικο ταπεραμέντο, τότε ο Αλμοδοβάρ το αντικαθιστά με το περίσσευμα αγάπης και αμοιβαίας αφοσίωσης των δύο φιλενάδων και τη συγκλονιστική ταύτιση των ηθοποιών του με τη συναισθηματική κατάσταση του ρόλου.
Αιμίλιος Χαρμπής
Δεν πρόκειται φυσικά για κακή ταινία· ιδιαίτερα η χαμηλότονη συγκίνηση που αποπνέει, πιθανώς και κόντρα στο αλμοδοβαρικό ιδίωμα, είναι ευπρόσδεκτη, όμως μοιάζει κάπως «λίγη» για να συγκαταλεχθεί ανάμεσα στα κορυφαία επιτεύγματα ενός τέτοιου βεληνεκούς καλλιτέχνη.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-11-04
Αλμοδόβαρ ώριμος, δίχως υστερίες, με περιεχόμενο για περαιτέρω «ανάγνωση», κλασικά γυναικείος σε προσανατολισμό και ταύτιση.
Αχιλλέας Βασιλείου
2024-11-08
Είναι μία καλή ταινία και επισημαίνει με τον καλύτερο τρόπο και με τον ρόλο της Τίλντα Σουίντον, ένα φλέγον ηθικό ζήτημα.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2024-11-06
Χωρίς μελοδραματισμούς, με απόλυτη εικαστική αρτιότητα, η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ απορρίπτει πολλά από τα γνώριμα τρικ του για να εκφράσει τη θέση της απέναντι σ' ένα ευαίσθητο θέμα.
Ιάκωβος Γωγάκης
Οι ερμηνείες, είναι σε υψηλά επίπεδα. Η Τίλντα Σουίντον και η Τζούλιαν Μουρ αποδίδουν με μοναδικό τρόπο την ψυχολογική ευθραυστότητα και την εσωτερική πάλη των χαρακτήρων τους, καταφέρνοντας να μεταδώσουν την ένταση, την αγάπη και τον πόνο που τους ενώνει.
Γιάννης Κρουσίνσκυ
Σαφώς, παραμένει μια αξιόλογη και επιτυχημένη στιγμή στην καριέρα του ευφυούς Πέδρο Αλμοδόβαρ τούτη η ταινία. Ωστόσο, δεν είναι φυσικά αριστουργηματική.
Νίκος Τσαγκαράκης
Η αυτοδιάθεση και το δικαίωμα στον αξιοπρεπή κι ανώδυνο θάνατο όπως εξασφαλίζεται από την ευθανασία αντιμετωπίζονται χωρίς τραγικότητα ή μελοδραματισμό- αντιθέτως, με ορθολογισμό, νηφαλιότητα, ψυχραιμία, αλλά και με θλίψη φυσικά.
Χρυσαυγή Πατσάκη
2024-11-02
Μια ενδιαφέρουσα προσθήκη στη φιλμογραφία ενός ξεχωριστού δημιουργού, η οποία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σε καμία περίπτωση magnum opus.
Χάρης Αναγνωστάκης
Παρότι έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός δράματος, το οποίο θα μπορούσε να απογειώσει ο Ισπανός σκηνοθέτης, τελικά αρκείται σε χαμηλές πτήσεις, έχοντας ένα αδύναμο, χωρίς αιχμές, περιορισμένης εμβέλειας σενάριο.
Νίκος Γαργαλάκος
«Το Διπλανό Δωμάτιο» («The Room Next Door»), ένα δράμα χαρακτήρων που καταπιάνεται με την ευθανασία και γενικότερα με τη διαχείριση του θανάτου, υπολείπεται αρκετά του μέσου όρου της φιλμογραφίας του αγαπημένου Ισπανού δημιουργού, στερούμενο αλμοδοβαρικής «ψυχής», αλλά και, ενίοτε, στοιχειώδους λογικής.
Old Boy
«Το Διπλανό Δωμάτιο» είναι λοιπόν κατά τη γνώμη μου μια κακή ταινία, ακριβώς επειδή πατά σε ένα εντυπωσιακά κακογραμμένο και κακοδομημένο για Αλμοδόβαρ σενάριο. Κακογραμμένο, κακοδομημένο και με πλήρη έλλειψη κάποιας σπίθας που θα μπορούσε να εξαπλωθεί μετά.
