Wishbone(2024)
Πρώτη προβολή: 20-03-2025
Γιάννης Φραγκούλης
Μια εκπληκτική ταινία από μια δημιουργό που δεν μας έχει απογοητεύσει ποτέ.
Άγγελος Πολύδωρος
Η σκηνοθεσία είναι δεμένη και γρήγορη, οι ερμηνείες αρκετά καλές με τον Καράμπαμπα να ξεχωρίζει, η φωτογραφία με τις πνιγηρές αποχρώσεις, απεικονίζει τον ασφυκτικό κόσμο που περιτριγυρίζει τους χαρακτήρες και η μουσική υποβάλλει περισσότερο την ατμόσφαιρα.
Παυλίνα Αγαλιανού
2025-03-20
Θα μπορούσε να είναι σινεμά του Λόουτς και των Νταρντέν, αλλά είναι δικό μας, και αυτό είναι ακριβοθώρητο στις μέρες μας, γι' αυτό και πολύτιμο. Το καστ είναι όλο εξαιρετικό, αλλά ο Γιάννης Καράμπαμπας ξεχωρίζει και μας κάνει να περιμένουμε πολλά από εκείνον.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ο νεορεαλισμός της Παναγιωτοπούλου (σε κάποια σημεία θυμίζει έντονα το σινεμά του Κεν Λόουτς) λειτουργεί και δεν φαίνεται επιτηδευμένος, και έτσι το μελόδραμα στα χέρια της μετατρέπεται σε μια ισορροπημένη και μετρημένη ταινία.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2025-03-18
Η εκπληκτική ερμηνεία του πρωταγωνιστή Γιάννη Καράμπαμπα, αλλά και η ευαίσθητη προσέγγιση της Παναγιωτοπούλου και των συνεργατών της, έχουν σαν αποτέλεσμα, άλλη μία από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες της σεζόν που διανύουμε.
Αιμίλιος Χαρμπής
Στα ατού του, η έλλειψη μελοδραματισμού και η στιβαρή ερμηνεία του πρωταγωνιστή, Γιάννη Καράμπαμπα.
Στράτος Κερσανίδης
Η ανθρωποκεντρική ματιά της Παναγιωτοπούλου, που "ανοίγει" και γίνεται κοινωνική, εμπεριέχει όλη την απαραίτητη ευαισθησία και νηφαλιότητα για να πετύχει το στόχο της.
Αγγελική Καρυστινού
Το σύστημα υγείας που υπολειτουργεί βρίσκονται στο στόχαστρο της σκηνοθέτιδας, η οποία χρησιμοποιώντας από τη μια την κοινωνική κριτική και από την άλλη το ισορροπημένο μελόδραμα, καταφέρνει να δημιουργήσει στιγμές γνήσιας συγκίνησης.
Λήδα Γαλανού
Η Πέννυ Παναγιωτοπούλου στρέφεται στο ανδρικό πρότυπο, τη φυλακή που δημιουργεί και τα μεγάλα ηθικά διλήμματα της ζωής, σε μια ταινία μεγάλη, από πολλές απόψεις.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μπορεί η ταινία να ήθελε ένα μικρό μάζεμα στη διάρκειά της, αλλά τελικά αυτό που μένει αδιαμφισβήτητα είναι η αγάπη για τον άνθρωπο και βεβαίως για το σινεμά, το οποίο τιμά για μία ακόμη φορά τόσο η Παναγιωτοπούλου όσο και η ερμηνεία του Καράμπαμπα.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
2025-03-16
Η Παναγιωτοπούλου μας αφηγείται μια βατή και στακάτη ιστορία από την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα εστιασμένη στον χώρο του συστήματος υγείας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2025-03-14
Ατόφιος ρεαλισμός, ζωντανοί χαρακτήρες, ισορροπία στην διαχείριση του δράματος και ευαισθησία στην αφήγηση χαρακτηρίζουν τη νέα δουλειά της Παναγιωτοπούλου.
Βαγγέλης Βίτσικας
Το «Wishbone» είναι μια καθ' όλα αξιόλογη προσπάθεια, τα ελαττώματα της οποίας περισσότερο βαραίνουν την ελληνική κινηματογραφία εν γένει, παρά την ίδια τη δημιουργό.
Χρήστος Μήτσης
2025-03-12
Ευαίσθητη και διεισδυτική περιγραφή οικείων χώρων και αναγνωρίσιμων χαρακτήρων παγιδευμένων σε καθημερινά δράματα· ειλικρινή, μα υπερβολικά στρογγυλεμένα και χαμηλότονα.
Ηλίας Δημόπουλος
2025-03-10
Έντιμο δράμα χαρακτήρα και νεοελληνικής πραγματικότητας με ουμανιστικές σημασίες και κινηματογραφικές αδυναμίες.
Πάρις Μνηματίδης
2025-03-08
Πρόκειται για ένα φιλμ «μικρών» διαστάσεων, αλλά με μια αξιοπρεπή σε όλα της «κοψιά».
Άκης Καπράνος
Η σκηνοθετική δεινότητα της Παναγιωτοπούλου είναι διαρκώς παρούσα. Όμως η μελοδραματική κορύφωση αφήνει ξεκρέμαστο το ειδικό βάρος της ιστορίας.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2025-03-06
Κοινωνικό σινεμά με γερές δόσεις ηθικής εξερεύνησης. Τιμιότατο, με πλούσιο σύμπαν, αλλά ερμηνευτικά περιορισμένο και σε σημεία σχηματικό.
Γιάννης Βασιλείου
Η κατασκευή είναι προσεγμένη, μα, δυστυχώς, το σενάριο επαναλαμβάνεται και πελαγοδρομεί –όπως ο κεντρικός ήρωας, αν θέλουμε να δούμε το ποτήρι μισογεμάτο– με την πικρή κατάληξη να έρχεται πάνω που η ταινία αρχίζει να αποκτά εξωτερικό δραματικό ενδιαφέρον.
Κώστας Ζαλίγκας
Μόνος εναντίον όλων αλλά και η καθαρότητα της συνείδησης είναι τα ζητήματα που θίγει η Πέννυ Παναγιωτοπούλου σε αυτή τη low budget απόπειρα να μιλήσει για το πώς αντιδράμε όταν βαλλόμαστε από παντού.
Ηλίας Φραγκούλης
Είναι αρκετά πιο αξιοπρεπής ως ταινία από άλλες πρόσφατες δουλειές παρόμοιας θεματικής, για να μην προσθέσω από δίπλα και τις «φεστιβαλικές» δηθενιές.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-03-04
Παρά την άνευρη παρουσία του Καράμπαμπα (το ύφος του παραμένει το ίδιο από την πρώτη μέχρι την τελευταία σεκάνς), όλα τα παραπάνω η σκηνοθέτις τα υπηρετεί με θαυμαστή ακρίβεια και πολύ συναίσθημα. Όπως θα όφειλε να κάνει έχοντας αποφασίσει να σκηνοθετήσει μια κηδεία.
