Πέθανε Αγάπη μου(2025)
(Die My Love) | Πρώτη προβολή: 27-11-2025
Δημήτρης Δανίκας
2025-11-20
Εξαιρετικό για όσες και όσους το καταλάβουν.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με τα ξεθωριασμένα χρώματα της φωτογραφίας του Σιάμους ΜακΓκάρβεϊ, η Ράμσεϊ συνδυάζει αρμονικά το παρόν με το παρελθόν, ανάμεικτα με το φανταστικό, μέσα από μια σειρά φλάσμπακ...
Ιωσηφίνα Γριβέα
Μία ασυμβίβαστη, υπνωτική ταινία, ακόμα και όταν η θεατρικότητα και η κατακερματισμένη δομή της διαβρώνουν κάθε συναισθηματικό βάρος.
Κωνσταντίνα Αχείλα, Matt Donato
Μια ωμή, αν και διάσπαρτη απεικόνιση μιας εσωτερικά ασφυκτιούσας μητέρας, με μια εξαιρετική ερμηνεία από την Jennifer Lawrence.
Αγγελική Αντωνίου
Mια έντονη αλλά αμφιλεγόμενη ματιά στην ψυχολογική αποσύνθεση της μητρότητας.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Εξαιρετικά σκοτεινή, πάρα πολύ δυσάρεστη αλλά εν τέλει θαυμαστά ανυποχώρητη σε συμβάσεις μεταφορά ενός πολύ δύσκολου σε όλα του βιβλίου.
Άκης Καπράνος
2025-11-18
Το σενάριο είναι υπερβολικά σχηματικό και ανά φάσεις μοιάζει να ακολουθεί τα πιο τυπικά μονοπάτια ενός ψυχολογικού δράματος. Αλλά υπάρχει η πάντα ευφάνταστη (και καμωμένη πάνω στην ουσία του δράματος, και όχι στην επιφάνεια) σκηνοθεσία της Λιν Ράμσεϊ, είτε συμφωνείς με τις σημάνσεις της, είτε όχι.
Απόστολος Κίτσος
2025-11-16
Η ταινία είναι αναμφισβήτητα ισχυρή στη σκηνοθεσία της Ράμσεϊ, παραβολική, υπερβολική, αλλά συναισθηματικά ανελέητη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2025-11-14
Άφοβη ερμηνεία από την Τζένιφερ Λόρενς σε ένα εσωτερικό, έντονα αλληγορικό δράμα τολμηρής αφήγησης και αιχμηρής πατριαρχικής αποσύνθεσης, που όμως καταλήγει οριακά ανυπόφορο μέσα από την επαναληπτικότητα και την ασυδοσία του.
Χυτούλα Παπάζογλου
Μία ταινία που, παρά τις επιμέρους αρετές της, θα ξεχαστεί γρήγορα στην κινηματογραφική μνήμη.
Δημήτρης Φωτιάδης
Μια ταινία έντονα συναισθηματική, αλλά και εξαιρετικά κουραστική, που δοκιμάζει τις αντοχές του θεατή περισσότερο απ’ όσο ίσως χρειάζεται.
Ανδρέας Κύρκος
Η Ράμσεϊ προσεγγίζει αμήχανα το υλικό της, έχοντας για μπούσουλα από τη μια το ελλειπτικό μοντάζ με το οποίο ο Μάλικ ιχνογραφεί τις αναζητήσεις στη φύση και από την άλλη τον μηχανισμό του ρεαλιστικού σοκ
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η ταινία «Πέθανε Αγάπη Μου» κουβαλά την πρόθεση μιας κατάβασης στον ψυχικό λαβύρινθο, αλλά συχνά σκοντάφτει στο ίδιο της το στυλιζάρισμα.
Αχιλλέας Βασιλείου
Μία περίεργη ταινία που σε γεμίζει αμφιβολίες και ερωτήματα, δίχως να δίνει απαντήσεις. Ότι ακριβώς δηλαδή βιώνει και ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας, Πολύ σκοτάδι…τεχνικά αλλά και φιλοσοφικά.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ως σύνολο, έχει περιθώρια ανεύρεσης στοιχείων ελκυστικών, εχει όμως και περιθώρια απόρριψης. Ειδικά, αν ακολουθήσουμε τις σεναριακές…. συντεταγμένες.
Νίκος Τσαγκαράκης
Η οικογενειακή ζωή ως συνθήκη καταπίεσης της γυναικείας σεξουαλικότητας: ιδέα η οποία εξαρχής δεν είναι ιδιαιτέρως πρωτότυπη, εδώ αποδίδεται με πολύ ισχυρές ερμηνείες από όλους, αλλά με μια πλατειασμένη και συγκεχυμένη πλοκή.
Κώστας Ζαλίγκας
Δύσκολο και σύνθετο το θέμα που επέλεξε να αναδείξει η Λιν Ράμσεϊ σε αυτήν την ταινία, αλλά η ίδια φαίνεται ότι αποφάσισε να το τραβήξει στα άκρα.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Η ομολογουμένως επιβλητική ατμόσφαιρα και το εξαιρετικό μοντάζ δεν αξιοποιούνται σεναριακά και σταδιακά η ταινία αποκτά μια μελοδραματική τροπή, με μίξη σκηνών θρίλερ και μια ασύνδετη αφήγηση που δεν καταλήγει κάπου.
Ιάκωβος Γωγάκης
2025-11-08
Η απομόνωση, το δημιουργικό μπλοκάρισμα, ο εγκλωβισμός στο σπίτι και η θολή γραμμή πραγματικότητας–παραισθήσεων είναι καίρια θέματα της εποχής, αλλά χάνονται μέσα σε μια φαντεζί σκηνοθεσία που δεν αποκτά δραματική συνοχή.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-11-12
Αυτή η τελευταία λέξη (παράνοια) λέει αρκετά για το φιλμ της Ράμσεϊ, η οποία ξεκινά με ωραίες ιδέες, ποντάροντας ορθώς στη χημεία των πρωταγωνιστών της, ωστόσο στη συνέχεια παρασύρεται σε έναν κυκεώνα υπερβολών και επιδεικτικά αναπάντεχων επιλογών.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η πιο τολμηρή ερμηνεία της Τζένιφερ Λόρενς πάει σχεδόν στράφι σε ένα στυλιζαρισμένο και άνισο ψυχολογικό δράμα.
Αγγελική Καρυστινού
2025-11-10
Παρά τις δυνατές στιγμές, η ταινία δυσκολεύεται να κρατήσει έως το τέλος το ενδιαφέρον του θεατή.
Θοδωρής Καραμανώλης
2025-11-06
Μία από τις μεγάλες απογοητεύσεις της χρονιάς.
Πόλυ Λυκούργου
2025-11-04
Μία ταινία για την πολυπλοκότητα της αγάπης και το πώς το ταραγμένο περιβάλλον και οι εύθραυστες σχέσεις μπορούν να οδηγήσουν στην ψυχική κατάρρευση, αλλά παραδίδεται σε μία ναρκισσιστική, ακατάσχετη υστερία.
Νίκος Δρίβας
Στο πιο κρίσιμο σημείο η ταινία χάνει εντελώς τον προσανατολισμό της και παρόλο που έχει ενδιαφέρον, μένει αρκετά στάσιμη. H εξέλιξη της ταινίας αποδεικνύεται χλιαρή και απογοητευτική, μην μπορώντας να αξιοποιήσει την ιδέα της καθώς δεν έχει καμία συνοχή.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μια ιντριγκαδόρικη κεντρική ιδέα που θα εξυπηρετούνταν θαυμάσια στη μορφή μιας μικρού μήκους ταινίας ξεχειλώνει διαρκώς, παραφορτώνεται με παιδαριώδη σύμβολα και αλληγορίες προκειμένου να φανεί ακόμα πιο ευφυής και εν τέλει εγκλωβίζεται σε λούπα.
Χρήστος Μήτσης
Μπεργκμανικό ψυχογράφημα που καταγγέλλει μέσα από μια εκκωφαντικά προφανή, επαναλαμβανόμενη και φλασάτη μανιέρα τα πατριαρχικά στερεότυπα και τον μεσοαστικό κομφορμισμό.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Πάντα ικανή για μετωπική εκφραστικότητα του συναισθήματος, η Λόρενς πέφτει ερήμην της στην παγίδα του overacting, φαινόμενο ενδημικό σε ασθενή σενάρια, που τεντώνουν και εκθέτουν χαρακτήρες πέρα από τη δομή της πλοκής – ίσως ο Μάρλον Μπράντο ως Κερτς στο Αποκάλυψη Τώρα να αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η Ράμσεϊ δυστυχώς δεν καταφέρνει να εμβαθύνει σε κανένα επίπεδο, τα έδωσε όλα στη φόρμα και ξέχασε το περιεχόμενο!
Χάρης Αναγνωστάκης
Η Ράμσεϊ, αντί να ψηλαφίσει διεξοδικά το λεπτό θέμα της μητρότητας και των ταμπού που το συνοδεύουν, θα προτιμήσει μια παραληρηματική - και φλύαρη - κατάβαση στα πολυσύνθετα σκοτάδια της ψυχής, αφήνοντας απροστάτευτους τους γενναίους πρωταγωνιστές της και παραδίδοντας τελικά ένα φιλμ στα όρια της υστερίας και που πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο απ’ αυτό που στόχευε.
Ηλίας Φραγκούλης
2025-11-02
Δεν πίστευα το χάλι που έβλεπα! Δεν περνούσε η ώρα με τίποτα!
