Πατρίδα(2026)
(Fatherland) | Πρώτη προβολή: 03-09-2026
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-09-20
Ένα έργο που μόλις σε 82 λεπτά μιλά για την αναζήτηση της ταυτότητας, για την απώλεια, την ενοχή, την ματαίωση, για τις εύθραυστες οικογενειακές σχέσεις και για έναν κόσμο που δεν θα διδαχθεί ποτέ από το παρελθόν του.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Για μια ακόμα φορά αποδεικνύει πόσο καλά ξέρει να κάνει σινεμά ο Πάβελ Παβλικόφσκι στο παντοιοτρόπως εξαιρετικό Fatherland, όπου ασπρόμαυρα, στιλιζαρισμένα κι εξαίσια υπαινικτικά ως προς τα νοήματα, τα συγκείμενα και τα ερωτήματα, μας χαρίζει μια απ’ τις καλύτερες ταινίες της φετινής -κι όχι μόνο- χρονιάς με μεγάλη ατμοσφαιρικότητα κι αισθητική γοητεία.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Παβλικόφσκι παραλληλίζει με τη φαινομενικά απλή του αφήγηση τα ψυχολογικά τραύματα της Γερμανίας με τα προσωπικά τραύματα της οικογένειας του Μαν (ο παραμελημένος, ναρκομανής στα τελευταία χρόνια της ζωής του Κλάους), προσφέροντας μας μια ζοφερή, ταυτόχρονα συναρπαστική, δοσμένη μέσα από ανάγλυφες, αξέχαστες εικόνες, ιδιαίτερα επίκαιρη για την εποχή μας, ταινία.
Ηλίας Φραγκούλης
2026-09-18
Σπουδαίο σινεμά. Με δομή δραματουργίας που δίνει τροφή για το μυαλό και τη σκέψη ώρες και μέρες μετά το τέλος της προβολής. Με μια οικονομία στα αφηγηματικά μέσα που κι αυτή με τη σειρά της απαιτεί σκέψη για να εκτιμήσεις το μεγαλείο της καλλιτεχνικής πειθαρχίας του σκηνοθέτη.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ο Pawlikowski έχει παραδώσει έναν πένθιμο στοχασμό πάνω στην εθνική ταυτότητα, την προσωπική και συλλογική τραγωδία, τους κινδύνους της προσπάθειας να παραμείνει κανείς απολιτικός σε εποχές βαθιά πολιτικές, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο ο πολιτιστικός πλούτος μπορεί να προσφέρει μικρές, αλλά πολύτιμες ανάσες παρηγοριάς σε καιρούς που μοιάζουν αποκαλυπτικοί.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ο Παβλικόφσκι επέστρεψε στο σινεμά (του) μετά από 8 χρόνια, πάντα στο τετράγωνο, ασπρόμαυρο φορμάτ που ταιριάζει απόλυτα στην καλλιτεχνική του ευαισθησία, με μια καθηλωτική, δυσβάσταχτη ιστορία.
Αχιλλέας Βασιλείου
Μία συναρπαστική ταινία ομορφιάς και συναισθηματικής εμπλοκής που προορίζεται να επανέρχεται συχνά πυκνά στην μνήμη του θεατή, και αποτελεί την κορυφή του Ευρωπαϊκού σινεμά για την φετινή χρονιά. Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών.
Δημήτρης Δανίκας
Μέσα στις top ταινίες του 2026. Με πολλά βραβεία-σχεδόν αριστούργημα.
Απόστολος Κίτσος
Ο Παβλικόφσκι δημιουργεί ένα ποίημα για την εθνική ταυτότητα, την ιδιωτική και δημόσια τραγωδία, την αδυναμία της πολιτικής ουδετερότητας σε βαθιά πολιτικοποιημένους καιρούς και τη δύναμη του πολιτισμού να προσφέρει, έστω προσωρινά, παρηγοριά μέσα στην Αποκάλυψη.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Παβλικόφσκι, θα στήσει, με μια εξαιρετική αισθητική και γοητευτική ατμόσφαιρα, ένα βιογραφικό, ιστορικό και οικογενειακό δράμα, με πολιτικές και φιλοσοφικές νύξεις, υπαρξιακές αγωνίες και ταυτόχρονα, υπαινικτικά προβάλει τα πολυεπίπεδα νοήματα και τα ερωτήματα που δύσκολα θα βρουν απάντηση.
Χρήστος Μήτσης
Βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες για ένα road movie που θυμίζει τις μπεργκμανικές «Άγριες Φράουλες». Λιτό, καίριο και αριστοτεχνικά σκηνοθετημένο, θέτει πολύπλοκα ηθικά και πολιτικά διλήμματα δεμένα με την ιστορία του 20ου αιώνα.
Γιάννης Βασιλείου
2026-09-12
Το «Fatherland» είναι ακόμα μια μεγάλη στιγμή του Πάβελ Παβλικόφσκι.
Χρυσούλα Παπαϊωάννου
2026-09-14
Ένα ασπρόμαυρο κομψοτέχνημα για την Ιστορία, την οικογένεια και τον Τόμας Μαν.
Λουκάς Κατσίκας
2026-09-16
Ο Πάβελ Παβλικόφσκι αναρωτιέται τι ακριβώς δύναται να προσφέρει ο πολιτισμός σε ένα κόσμο που δεν είναι φτιαγμένος ώστε να τον αξίζει ή να τον σέβεται.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μια στιβαρή ταινία, γυρισμένη σε ασπρόμαυρο από τον πολωνό Πάβελ Παβλικόφσκι («Ida», «Ψυχρός πόλεμος») που συνεχίζει την προβληματική του γύρω από τον… Ψυχρό πόλεμο, ανιχνεύοντας τα πρώτα επεισόδια του στην διχοτομημένη και κατεστραμμένη Γερμανία, μετά από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Λήδα Γαλανού
2026-09-10
Πατριωτισμός και πατρικό βάρος σε μια ταινία για τη διχασμένη Ευρώπη του '49, αλλά και του σήμερα, όπου η Τέχνη δεν θα φέρει τη σωτηρία. Αισθητικά γνώριμο, ζηλευτά εγκεφαλικό αλλά και αποτρεπτικά ψυχρό, το φιλμ που χάρισε στον Παβλικόφσκι το Βραβείο Σκηνοθεσίας στις Κάννες.
Άγγελος Πολύδωρος
Οι αμύητοι θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την προσωπικότητα του Τόμας Μαν και οι φίλοι του Παβλικόφσκι και των εξαίρετων ταινιών του «Ίντα» και «Ψυχρός Πόλεμος» θα ικανοποιηθούν και από αυτή την ταινία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-09-06
Ένα ακόμα βραβείο Σκηνοθεσίας στις Κάννες για τον πάντα εντυπωσιακό (και αφηγηματικά σφιχτό) Πάβελ Παβλικόφσκι του “Ψυχρού Πολέμου”, χωρίς όμως τη δύναμη των προηγούμενων ταινιών του.
Μάντυ Βλασσοπούλου
2026-09-08
Επίκαιρο πλην ασφαλές, το βιογραφικο δράμα απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών, αλλά δεν μας συγκίνησε όσο θα περιμέναμε.
Σπύρος Γάγγας
2026-09-04
Πρόκειται για ένα σινεμά που πασχίζει να παγιώσει μια προσωπική καλλιτεχνική γραφή· το επιτυγχάνει εν μέρει, δίχως όμως να δικαιώνεται στην ιμπρεσιονιστική του δομή και στην εμμονή του με την επιτηδευμένα «όμορφη» φωτογραφία, η οποία τελικά αποψιλώνει το έργο από τις σημαντικές ιδέες του.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η προπαγάνδα στις ταινίες του Παβλικόφσκι είναι συχνά εκλεπτυσμένη, όμως ακόμα κι όταν είναι χοντροκομμένη την ντύνει με ωραίο περιτύλιγμα, ώστε να κάνει τον θεατή να θαυμάσει την καλλιτεχνική αρτιότητα και να «ξεχάσει» το περιεχόμενο.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2026-09-02
Όλα υπερβολικά γνώριμα και τακτοποιημένα για μια ταινία που υποτίθεται μοιρολογεί τους διαρκείς διαχωρισμούς των ευρωπαϊκών λαών, αλλά αδιαφορεί για το τι ήταν αυτό που τις προκάλεσε εξαρχής.
