Θάλασσα από Γυαλί(2026)
(Sea of Glass) | Πρώτη προβολή: 12-11-2026
Αχιλλέας Βασιλείου
Δράμα μεγατόνων, ταινία με αρχή μέση και τέλος, περνάει όλα όσα θέλει να πει, χωρίς εντυπωσιασμούς αλλά μόνο με κινηματογραφική γλώσσα, αυτη η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΓΥΑΛΙ κόβει άμα σπάσει αλλά δείχνει και την επιτυχία μίας πολύ ωραίας Ελληνικής ταινίας.
Δήμητρα Κυρίλλου
2026-11-20
Η Θάλασσα από γυαλί βάζει τη σύγχρονη Ελληνική κοινωνία μπροστά σε έναν σκληρό, αλλά όχι άδικο καθρέφτη.
Βαγγέλης Βίτσικας
2026-11-18
Όπως και να ‘χει, απόπειρες σαν το νέο πόνημα του Αλεξίου πρέπει να στηριχθούν, όχι γιατί «πρέπει να στηρίζουμε το ελληνικό σινεμά», αλλά γιατί είναι μια πραγματικά καλή ταινία.
Χρυσούλα Παπαϊωάννου
2026-11-16
Δύο ιστορίες έμφυλης κακοποίησης που καταλήγουν σε μια δυνατή γυναικεία φιλία από έναν στυλίστα του ελληνικού σινεμά με ξεχωριστό βλέμμα, τον Αλέξη Αλεξίου, που εξερευνά (και πάλι) τα κινηματογραφικά είδη.
Άκης Καπράνος
Είναι η αισθητική απόλαυση αυτή που επικρατεί βλέποντας τη νέα αυτή δουλειά ενός σκηνοθέτη που διαθέτει ένα από τα πιο ξεχωριστά βλέμματα στην κινηματογραφία μας.
Βασίλης Κεχαγιάς
Έχοντας στο ενεργητικό του δύο ανάλογα και πολύ καλά φιλμ, στα χνάρια του φιλμ νουάρ (το «Ιστορία 52» και το «Τετάρτη 4.45»), διαθέτει πλέον τη γνώση και την εμπειρία να μετατρέψει μια ιστορία συναισθημάτων σε ταινία με νουάρ στοιχεία.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Αλεξίου κλιμακώνει άρτια την ένταση της ταινίας και κρατά καλά φυλαγμένες τις εκπλήξεις που επιφυλάσσει στον θεατή, παρά το διστακτικό και μάλλον βιαστικό τρίτο μέρος, ενώ ταυτόχρονα μένει προσηλωμένος στη βασική του ιδέα.
Κώστας Ζαλίγκας
Μπορεί το σενάριο να είναι σχετικά αδύναμο και τα γεγονότα να επαναλαμβάνονται κάπου στα μισά της διαδρομής, όμως η «Θάλασσα από γυαλί», με τις κοινωνικές και τις πολιτικές της προεκτάσεις, δεν παύει να είναι μια ταινία που οι συντελεστές της ξέρουν τι θέλουν να πουν και πώς να το μεταφέρουν αυτό στη μεγάλη οθόνη.
Λήδα Γαλανού
2026-11-12
Νεο-γουέστερν, ή νεο-νουάρ στη φόρμα, αλλά τραγωδία στην ουσία, ένα γύρισμα της ιστορίας που ανεβάζει ηρωίδες και θεατές στην κορυφή ενός τεράστιου κύματος για να τις - και μας - συνθλίψει με τη βεβαιότητα του φαύλου κύκλου της πατριαρχίας και των πνιγμένων επαναστάσεων.
Άγγελος Πολύδωρος
Η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη ξεχωρίζει για τη συγκρατημένη, εσωτερική ερμηνεία της, ενώ η Χριστιάνα Ματέλσκα Τόκα αποτελεί επίσης μια ενδιαφέρουσα νέα παρουσία, υποδυόμενες τις δυο γυναίκες που βρίσκονται αντιμέτωπες με το παρελθόν, τα οικογενειακά στερεότυπα και τις ασφυκτικές δομές μιας κλειστής επαρχιακής κοινωνίας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-11-10
Δυνατή ατμόσφαιρα, αμείωτη ένταση, αφήγηση που ρέει – θαυμάσια κάδρα και φωτογραφία- και εξαιρετικές ερμηνείες από τις πρωταγωνίστριες σε ένα κράμα ποίησης και ωμού ρεαλισμού που ολοκληρώνεται με ένα αριστοτεχνικό φινάλε στην τρικυμιώδη θάλασσα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-11-14
Ο Αλεξίου καταθέτει μια «γυναικεία» δραματική περιπέτεια, στην οποία αυτές οι δύο διαφορετικής γενιάς γυναίκες, «γεμίζουν» η μία τα κενά της άλλης σε μια ύστατη μάχη απέναντι στην έμφυλη βία της ανδροκρατουμενης κοινωνίας που τις κάνει να ασφυκτιούν και να υποφέρουν.
Πάρις Μνηματίδης
Το «Θάλασσα από Γυαλί» είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση εγχώριας μυθοπλασίας, έχει πράγματα να δώσει σε καλλιτεχνικό επίπεδο, που όμως χρειαζόταν να αποφύγει και κάποιες παγίδες για να αποτελέσει ένα πραγματικά ξεχωριστό παράδειγμα στην κατηγορία του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-11-04
Ο Αλέξης Αλεξίου, ένας από τους πιο καταρτισμένους τεχνίτες του νέου ελληνικού σινεμά, όπως έχει δείξει με το Ιστορία 52 και το Τετάρτη 4:45, δημιουργεί αξιομνημόνευτες σκηνές και κυρίως μια συμπαγή νουάρ ατμόσφαιρα, μια απειλή σαν το κέντρο μιας καταιγίδας, με την αρωγή του Σίμου Σαρκετζή στην υπέροχη φωτογραφία και τη μουσική υπόκρουση του Λευτέρη Μουμτζή.
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-11-06
Πρόκειται για μια πολύ προσεγμένη παραγωγή με εξαιρετική επιλογή τοποθεσιών και δουλεμένη πλανοθεσία, επιβλητική φωτογραφία από τον Σίμο Σαρκετζή και πολύ καλές ερμηνείες από το πρωταγωνιστικό καστ, με προεξάρχουσα την Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη.
Χρήστος Μήτσης
Ατμοσφαιρικό και σκηνοθετικά στέρεο νεονουάρ, το οποίο ασθμαίνει στην εξέλιξη της πλοκής του, διαχειρίζεται όμως εύστοχα τις ψυχολογικές συγκρούσεις, οι οποίες αντανακλούν τις εκκρεμείς εντάσεις της (επαρχιακής) ελληνικής πραγματικότητας.
Δημήτρης Δανίκας
2026-11-08
Παραλλαγή του «Θέλμα και Λουίζ»--Από τον Αλεξίου περίμενα κάτι καλύτερο. Και είναι ικανός!
Ηλίας Φραγκούλης
2026-11-02
Καλές οι προθέσεις και υπολογίσιμη η εικόνα του φιλμ, όμως, δεν γίνεται να πάρει κανείς στα σοβαρά την εξέλιξη της πλοκής πάνω σε ρεαλιστικές βάσεις. Ένα δυσάρεστο πισωγύρισμα στη φιλμογραφία του Αλέξη Αλεξίου.
