Συνήθεις Ύποπτοι(1995)

(The Usual Suspects) | Πρώτη προβολή: 24-11-1995

Ο Singer δημιουργεί ένα αριστοτεχνικό, προκλητικό μυστήριο που είναι ευχάριστα παλιομοδίτικο -τα σκηνικά, οι χαρακτήρες και η αυθάδης διάθεση θυμίζουν Raymond Chandler- αλλά και απόλυτα νεωτερικό, σε ένα πανούργο παιχνίδι με μύθους και μεθόδους αφήγησης.

Μία εικαστικά θεσπέσια και στυλιζαρισμένη αφηγηματική σπαζοκεφαλιά χιτσκοκικής παραπλάνησης με ευφυές σενάριο, ατμοσφαιρικά ντεκόρ και φωτογραφία, εξαίρετη διανομή ρόλων και προσεγμένη συνοδευτική ορχηστρική μουσική.

Πρόκειται για μια σπουδαία ψυχαγωγική και ενδιαφέρουσα αστυνομική ταινία με έντονα στοιχεία μαύρης κωμωδίας και σίγουρα μια ταινία που σηματοδότησε τα 90's και είναι δεδομένο, πως όποιος την παρακολουθήσει θα θελήσει να την ξαναδεί ακόμα μια φορά.

Ένα νεονουάρ που σε στέλνει στο κατώφλι της κόλασης σε τραβά πίσω και σε ξαναστέλνει και σε ξανατραβά, μέχρι που λες «στο διάολο, καλύτερα να πεθάνω».

Ταινία του Μπράιαν Σίνγκερ που άφησε εποχή, έχει να κάνει με την μπλόφα και την υποκειμενική άποψη των πραγμάτων, από τη σκοπιά αυτού που αφηγείται, που σε παρασύρει ως τάχα αντικειμενική, ενώ το τέλος επιφυλάσσει αποκαλύψεις -υπάρχει μια αντιπαράθεση με εναλλαγές ψυχολογικού κλίματος μεταξύ του αστυνομικού και ενός κακοποιού σε μια ανάκριση.