Στη Σκιά της Αμφιβολίας / Το Χέρι που Σκοτώνει(1943)
(Shadow of a Doubt) | Πρώτη προβολή: 20-09-2012
Ηλίας Φραγκούλης
2021-04-20
Μην κάνετε το λάθος και συνεχίζετε να παραγνωρίζετε την αξία του.
Χάρης Αναγνωστάκης
Αριστοτεχνική η σκηνοθεσία, που διατηρεί την ένταση και το μυστήριο από το πρώτο πλάνο, ενώ το σαρκαστικό φινάλε είναι αποκαλυπτικό για τις προθέσεις του σκηνοθέτη.
Λουκάς Τζούρος
Δεν υπάρχει καμία "Σκιά Αμφιβολίας" για αυτή την ταινία: είναι σίγουρα από τα καλύτερα αστυνομικά θρίλερ που έχουν βγει στην ιστορία του κινηματογράφου από τον μετρ του είδους, Alfred Hitchcock. Μην το χάσετε!
Λήδα Γαλανού
2021-04-18
H κατά τον Χίτσκοκ αγαπημένη του ταινία, κατά πολλούς η καλύτερή του, ένα φιλμ τόσο τέλειο στιλιστικά, έξυπνο σεναριακά και σύνθετο στο παιχνίδι του κοινωνικού σχολιασμού που επιβιώνει θαυμάσια, 70 χρόνια μετά τη δημιουργία του.
Γιάννης Βασιλείου
Το επιμύθιο του έργου, στα μάτια μας τουλάχιστον, είναι σαφές: αν δεν είμαστε σε επιφυλακή, αν δεν υπάρξει αναγνώριση, επισήμανση και κατανόηση των σκοτεινότερων στοιχείων γύρω μας και αν συνεχιστεί η εθελοτυφλία, θα προκύπτουν διαρκώς περισσότεροι «θείοι Τσάρλι». Και ίσως μια μέρα γίνουμε κι εμείς τέτοιοι, δίχως να το καταλάβουμε.
Μαριλένα Ιωάννου
Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε όλους όσους ψάχνουν να βρουν μια παλιά, καλή, κλασική ταινία ή σε όσους θέλουν μια καλή ταινία μυστηρίου.
Ιωάννα Παπαγεωργίου
Μια ταινία του Μετρ του σασπένς, διττή όπως και οι ήρωες της, δεν μπορεί παρά να αποτελεί και καθαρόαιμη διασκέδαση – έξοδο κινδύνου από την πραγματικότητα. Της οποίας, ωστόσο, αποτελεί είδωλο...
Ανδρέας Κύρκος
Αριστοτεχνική διαχείριση του κλιμακούμενου σασπένς, σαρδόνιο ταξικό σχόλιο και ένα υπόγειο παιχνίδι ρόλων, οδηγούν σε ένα αδιανόητο φόνο στο φινάλε - μια σκηνή εφάμιλλης ιμπρεσιονιστικής δεξιοτεχνίας και υποβολής με τη σφαγή στο ντους του «Ψυχώ» κι ας μην έχει τοποθετηθεί τόσο ψηλά στο βάθρο τής ποπ κουλτούρας.
Γιώργος Ξανθάκης
Μέσα στο καθησυχαστικό τοπίο της αμερικανικής υπαίθρου, η «Σκιά της Αμφιβολίας» είναι μια ιστορία ανατριχιαστική και σεξουαλική, που αφηγείται τη χειραφέτηση ενός νεαρού κοριτσιού που θα απελευθερωθεί από τη μέγγενη του θείου της και θα γίνει γυναίκα προκαλώντας θάνατο, όπως εκείνος.
Δημήτρης Δανίκας
2021-04-14
Τα φαινόμενα απατούν. Η γνωστή, κλαστική συνταγή του Αλφρεντ Χίτσκοκ πάνω στην οποία δομήθηκαν οι περισσότερες και καλύτερες κινηματογραφικές «στιγμές» του.
Χρήστος Μήτσης
2021-04-16
Πάνω σε ένα οιδιπόδειο σύμπλεγμα, ο Χίτσκοκ βάζει μπρος ένα περίτεχνο και αγωνιώδες παιχνίδι διχασμένων προσωπικοτήτων, εμπλουτισμένο με έντονα στοιχεία κοινωνικής κριτικής.
Παυλίνα Αγαλιανού
2021-04-12
Από τις ωραιότερες ταινίες του μετρ, με υποδειγματικό σενάριο, κοινωνικό προβληματισμό και εξαιρετική ατμόσφαιρα, που χτίζεται μέχρι και το τελευταίο πλάνο.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
2021-04-10
Υποψήφιο για Όσκαρ σεναρίου με τον Χίτσκοκ να τελειοποιεί τη δόμηση του σασπένς στην ασπρόμαυρη δημιουργία του.
Άγγελος Πολύδωρος
2021-04-04
Πρόκειται για μια ταινία ψυχογράφημα, τόσο στην εμβάθυνση του χαρακτήρα που υποδύεται ο γοητευτικός Τζόζεφ Κότεν (ο μόνος που θα μπορούσε να υποδυθεί εκείνη την εποχή τον πρωταγωνιστικό ρόλο), όσο και στη σχέση του με την ανιψιά του, η οποία είναι σχεδόν ερωτευμένη μαζί του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-04-06
Σχετικά παραγνωρισμένος, αλλά κλασικός Χίτσκοκ των '40s, με το βρετανικό πνεύμα της διαβολικής υπόγειας ευγένειας να προσχωρεί έξυπνα στα αμερικανικά χαρακτηριστικά της ψυχολογικής αντάρας.
Χάρης Καλογερόπουλος
2021-04-08
Από τις πρώτες ώριμες δουλειές του Χίτσκοκ στην Αμερική, το «Χέρι που Σκοτώνει» μπορεί να μην έχει την ίδια επίδραση πάνω μας πια ως σασπένς, αλλά αποτελεί πρωτοπορία για την εποχή του και, ακόμη και τώρα, είναι όπως είπαμε υπόδειγμα ψυχολογικής ανάλυσης, όπως και καταγραφής μιας μικροαστικής κουλτούρας σε κατάσταση νιρβάνας.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-04-02
Βαθύτατα ψυχαναλυτική ταινία στην οποία ο Χίτσκοκ με έναν αρμονικό τρόπο φέρνει σε αντιπαράθεση την αγάπη, την κατανόηση και την τάξη με την απόλυτη παράνοια.
Κωστής Μπίτσιος
Σοφά ο Hitchcock καθιστά μοναδικούς γνώστες της πραγματικότητας μόνο τους θεατές. Την παράσταση κλέβει η Teresa Wright (1918-2005), υποδυόμενη την ανηψιά Charlie, η οποία στη μέση του έργου ενημερώνεται για τη σκοτεινή πτυχή της ανθρώπινης φύσης του αγαπημένου της συγγενή.
Κώστας Ζαλίγκας
Αν και πρόκειται για την αγαπημένη ταινία του Χίτσκοκ, σύμφωνα με τον ίδιο, οι λάτρεις της φιλμογραφίας του θα πρέπει να περιμένουν έως το φινάλε για να απολαύσουν το αντάξιο της φήμης του κλείσιμο της ιστορίας που αφηγείται.
