Αποχαιρετισμός στα Όπλα(1932)

(A Farewell to Arms) | Πρώτη προβολή: 25-03-1937

Μια αξεπέραστη περιγραφή του πολέμου, εμπνευσμένου από τις εμπειρίες του ίδιου του Χέμινγουέι. Αναδεικνύει το φόβο, το χάος, τη φιλία και τη δύναμη με μια ολοκληρωτική καταδίκη του πολέμου και ταυτόχρονα περιγράφει μια ερωτική ιστορία, ένα ατέλειωτο δράμα κι ένα ακατανίκητο πάθος.

Η πρώτη και καλύτερη μεταφορά στην οθόνη του αριστουργήματος του Χέμινγουεϊ από έναν σπουδαίο Χολιγουντιανό σκηνοθέτη του μεσοπολέμου.    

Μια όμορφη, συγκινητική, δοσμένη με λιτότητα και ευαισθησία ταινία.    

Η πρώτη και καλύτερη διασκευή του μυθιστορήματος του Ερνεστ Χέμινγουεϊ που μοιάζει και ξεπερασμένη και μοντέρνα, κυρίως λόγω της εποχής της (γυρισμένη πριν τον Κώδικα Χέιζ) αλλά και των σκηνοθετικών επιλογών του Φρανκ Μπορζέιγκι.

Οι ημι-αυτοβιογραφικές μνήμες του Χέμινγουεϊ από την τρέλα και τη ματαιότητα του πολέμου στον οποίο πήρε μέρος ο ίδιος ως εθελοντής, μετουσιώνονται σε μια άρτια και συγκινητική ερωτική ιστορία που παρότι δείχνει κάπως ξεπερασμένη σήμερα (λογικό είναι αυτό μετά από σχεδόν ένα αιώνα ζωής) προσφέρει όλο το ελκυστικό πακέτο μιας δυνατής, ψυχαγωγικής ταινίας που γνώρισε τεράστια επιτυχία στην εποχή της.    

Πρώτη διασκευή του ομώνυμου βιβλίου του Χέμινγουεϊ, βραβευμένη με δύο Όσκαρ, με δύο εξαιρετικές ερμηνείες από την Έλεν Χέις και τον Γκάρι Κούπερ, δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη ρομαντική πλευρά της ιστορίας, ενισχύοντάς την με μελοδραματικά στοιχεία και αφήνοντας στην άκρη τις πιο ουσιαστικές πλευρές του βιβλίου.

Μουσειακής κυρίως αξίας, αυτή η πρώτη μεταφορά του κλασικού μυθιστορήματος του Ερνεστ Χέμινγουεϊ σκηνοθετήθηκε με ακαδημαϊκή συνέπεια από τον Φρανκ Μπροζέιγκ με τον Γκάρι Κούπερ στον σπαρακτικό ρόλο του στρατιώτη και την Ελεν Χέιζ στο πλευρό του.

Στιβαρή και χολιγουντιανά ορθή μεταφορά του διάσημου μυθιστορήματος του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, η οποία τιμήθηκε με δυο Όσκαρ (φωτογραφίας και ήχου).

Η σκηνοθεσία χειρίζεται σωστά το σενάριο και δίνει τόσο ανάλαφρες όσο και δραματικές στιγμές, σύμφωνα πάντα με το χολυγουντιανό πρότυπο. Που, ευτυχώς για μας, πολύ συχνά τα καταφέρνει άπταιστα να ξεφύγει τη μετριότητα μιας ακόμη τετριμμένης συνταγής.