Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα(1975)

(Three Days of the Condor) | Πρώτη προβολή: 22-04-1976

Μαζί με την αξεπέραστη Συνομιλία του Κόπολα και την Υπόθεση Πάραλαξ του Πάκουλα, οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα (και αυτή σε σενάριο του Λορέντσο Σέμπλε) του Σίντνεϊ Πόλακ αποτελούν την αγία τριάδα των κατασκοπικών θρίλερ γύρω από την καυτή περίοδο του Watergate, καταφέρνοντας να απεικονίσουν τη σκοτεινή ψυχή μιας κοινωνίας σε πολιτική τρικυμία.

Αντιπροσωπευτικό του ζηλευτού αμερικανικού σινεμά του '70, με χρυσούς, εμφανισιακά και ερμηνευτικά, πρωταγωνιστές και με αμείωτο σασπένς, παρά τα 43 του χρόνια κι ένα διαφορετικό και μαζί όμοιο πολιτικό πλαίσιο.

Ενδιαφέρουσα διαχρονική ιστορία, πολύ καλές ερμηνείες και φυσικά μια σφιχτοδεμένη σκηνοθεσία από τον Σίντνεϊ Πόλακ.

Από το 1975 μέχρι σήμερα, ταινία είδους που βάζει τα γυαλιά χωρίς να την προδίδει ο χρόνος. Πόλακ στη σκηνοθεσία, Ρέντφορντ και Ντάναγουεϊ στην οθόνη.

Πολιτικό θρίλερ, γυρισμένο την ίδια περίοδο με την αποκάλυψη του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, δοσμένο με ωραία πλοκή, σασπένς και εξαιρετικές ερμηνείες, τόσο από τον Ρέντφορντ στο ρόλο του αθώου υπαλλήλου όσο και από τον Μαξ φον Σίντοβ στο ρόλο του εκτελεστή δολοφόνου.

Παλιομοδίτικο, σε στιγμές λυρικό, και τεχνολογικά ξεπερασμένο, το πολιτικό θρίλερ συνωμοσίας του Σίντνεϊ Πόλακ με πρωταγωνιστές τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ και τη Φέι Ντάναγουεϊ, παραμένει 50 χρόνια μετά συναρπαστικό, αγέραστο και σοκαριστικά επίκαιρο. Απολαύστε το σε επανέκδοση με νέες ψηφιακές κόπιες.

Η ταινία μπορεί να μοιάζει ελαφρώς ξεπερασμένη κυρίως λόγω της '70s αισθητικής της -που όπως και να το κάνεις, είναι καταδικαστική-, αλλά στέκεται ακόμη στο ύψος της αξιοπρεπέστατα, σαν ένα από τα καλύτερα θρίλερ για σκεπτόμενους θεατές, που θέλουν και λίγη πολιτική κοντά στη δράση.

Στην ποιότητα του αποτελέσματος συμβάλλει φυσικά και ο ίδιος ο Pollack, σκηνοθετώντας με μια φινέτσα και μια αυτοπεποίθηση στους χειρισμούς των κανόνων του μέσου, δίνοντας ευρύχωρο περιθώριο στους ηθοποιούς στα κάδρα του όπως άλλωστε υπαγόρευε η τεχνοτροπία της εποχής, που φέρει καθαρά τη δική του υπογραφή και που θα επαναλαμβανόταν ακόμη και σε εντελώς διαφορετικές σε ύφος δουλειές του, όπως για παράδειγμα το εμπορικά υπερπετυχημένο «Τούτσι»».

Για το είδος της, ταινία-σταθμός και αγέραστη στον χρόνο.

Ένα ικανοποιητικό κατασκοπικό θρίλερ με σκηνοθετική οξυδέρκεια, αλλά άνιση διαχείριση της έντασης και πρόδηλες πολιτικές προεκτάσεις, οι οποίες μοιάζουν και σήμερα το ίδιο επίκαιρες.

Ονομαστό θρίλερ της πολιτικά ταραγμένης εποχής μετά το Watergate από τον μετρ του είδους Σίντνεϊ Πόλακ.

Από τα δημοφιλέστερα κατασκοπικά θρίλερ της δεκαετίας του '70 με τη σφραγίδα του Σίντνεϊ Πόλακ και πρωταγωνιστές ένα από τα πιο γοητευτικά ζευγάρια της εποχής.

Ο Κόνδορας έχει μια καλή ιστορία, πρωταγωνιστή έναν αληθινό σταρ, ένα ωραίο σάουντρακ, και ακόμα βλέπεται ευχάριστα. Στην εποχή του Φρανκ Άντεργουντ, ακόμη και αυτό λέει κάτι για μια ταινία του 1975.

Αμέτρητες φορές μετά, μπορώ να ομολογήσω πως οι «Τρεις Μέρες του Κόνδορα», παρά την κεντρική τους σημασία στο φιλελεύθερο, (ορθά) συνομωσιακό σινεμά του '70, παρά το απαστράπτον ζευγάρι των πρωταγωνιστών και τις στιγμές εύγλωττης σκηνοθεσίας του Σίντνεϊ Πόλακ, παρά και τη γοητεία που μου ασκεί προσωπικά η ιδιοσυγκρασία αυτών των ταινιών, δεν βρίσκω να έχουν ηλικιωθεί καλά.