Ελίζα και Μαρσέλα(2019)

(Elisa y Marcela) | Πρώτη προβολή: 07-06-2019

Η ταινία συνιστά έναν ύμνο προς την αληθινή αγάπη και ταυτόχρονα ένα δριμύ κατηγορώ για την βία, σωματική και ψυχολογική που τόσοι και τόσοι άνθρωποι, και φυσικά γυναίκες, βρέθηκαν να αντιμετωπίζουν, εξαιτίας της διαφορετικότητάς τους.

Το πραγματικά πρόβλημα στο «Elisa & Marcela» είναι το άτολμο και επίπεδο σενάριο της Coixet. Παρά την εξωπραγματική ιστορία που έχει στα χέρια της, τον πρώτο καταγεγραμμένο γάμο ατόμων του ίδιου φύλου στην Ισπανία, δεν καταφέρνει να παραδώσει ένα φιλμ εξίσου τολμηρό με τη θεματολογία της και παραδίδεται αμαχητί στις συμβάσεις ενός ρομάντζου εποχής, το οποίο δεν καταφέρνει να περάσει ηχηρό το μήνυμα υπέρ των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγαριών, δικαιώματα που είναι ανύπαρκτα ή τίθενται ακόμα υπό αμφισβήτηση σε πολλές σύγχρονες κοινωνίες.

Ανεξάρτητα από το όποιο μήνυμα ή τις καλές προθέσεις, το «Elisa & Marcela» στερείται ψυχής, αδυνατώντας να ξεφύγει από την απολύτως αρχετυπική αποτύπωση μιας ιστορίας αγάπης που αναζητά εναγωνίως διέξοδο σε άλλους τόπους (συγκεκριμένα στην Πορτογαλία και την Αργεντινή), επειδή έρχεται κόντρα με την κοινωνική πραγματικότητα της εποχής του.

Μόνο όταν η κατάσταση σοβαρεύει με τις δύο γυναίκες να βρίσκονται αντιμέτωπες με την δικαιοσύνη, η ταινία της Coixet θα αρχίσει να έχει ενδιαφέρον, με την αισθητική και το σενάριο ωστόσο να εξακολουθούν να είναι επιπέδου σαπουνόπερας.

Η Ιζαμπέλ Κοσέτ μετατρέπει μια τολμηρή αληθινή ερωτική ιστορία δύο γυναικών στις αρχές του 20ου αιώνα σε ένα κλασικό εικονογραφημένο χωρίς ίχνος πάθους, επιβεβαιώνοντας ξανά πως πρόκειται για μια από τις πιο υπερεκτιμημένες δημιουργούς.