Μπόντκιν : Season 1(2024)

(Bodkin : Season 1) | 

Ανεπιτήδευτο, καλογραμμένο, ευρηματικό, έξυπνο, απενοχοποιημένο και καθόλου κουραστικό το Μπόντκιν είναι το feelgood crime διαμαντάκι που περίμενες καιρό.

Τελικά η σειρά του Netflix έχει πολλά περισσότερα χαρακτηριστικά, πιο ισχυρά από τη μαύρη κωμωδία. Σίγουρα είναι gothic, αλλά αυτό είναι το εύκολο και το προφανές εφόσον μιλάμε για ιρλανδική επαρχία. Εννοείται πως αξίζει πολύ να την δεις.

Η δημιουργία του Τζες Σαρφ είναι μια απόδειξη της δύναμης της αφήγησης, καλώντας τους θεατές να αμφισβητήσουν όχι μόνο την αφήγηση που έχουν μπροστά τους, αλλά και τις ιστορίες που λένε οι ίδιοι.

Νομίζω πως θα ήταν καλύτερα να υπήρχε περισσότερο γέλιο σε αυτή τη σειρά. Γενικά, ο Will Forte που υποδύεται τον Gilbert (ίσως τον ξέρετε από το McGruber) δεν ταίριαξε ιδιαίτερα κατά τη γνώμη μου με την καταπληκτική Siobhan Cullen (η Dove της σειράς). Από κει και πέρα, η υπόθεση είχε ενδιαφέρον ενώ ακόμα είδαμε υπέροχα τοπία.

Είναι σαν κάποιος να ένωσε το Only Murders In the Building με το Banshees of Inisherin.

Ιρλανδέζικο φλέγμα, έξυπνο χιούμορ (δεν θα λέγαμε όχι και σε ακόμα περισσότερο), πλοκή και εξέλιξη που δεν προδίδουν το concept και τις αρετές της σειράς και λίγο weird καρύκευμα όπου χρειάζεται για να κρατηθεί ζωντανό το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος όσο το μυστήριο αποδυναμώνεται.

Όλα λειτουργούν, τελικά. Μέχρι το τρίτο επεισόδιο, το «Bodkin» έχει κατασταλάξει σε έναν αφηγηματικό ρυθμό και το σενάριο διαθέτει αρκετή παραδοξότητα ώστε να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον.

Γρήγορα βλέπεται, γρήγορα ξεχνιέται με χαρακτήρες που δεν μαγνητίζουν το ενδιαφέρον με όλο αυτό που φέρουν από το παρελθόν τους.