Ο Πύργος του Downton : Seasons 1-6(2010-2015)

(Downton Abbey : Seasons 1-6) | 

Εξαίσια σκηνοθεσία, τρομερή έμφαση στη λεπτομέρεια (κοστούμια, σκηνικά, προφορά, ιστορικό μπαγκράουντ κ.λ.π.) και ένα σενάριο που σε τραβάει από το μανίκι και σε κάμει φαν με το καλημέρα σας. Σε όλα, δέκα με τόνο!        

Μια σειρά εποχής, χωρίς εφέ και εντυπωσιασμούς, με καλοδουλεμένους χαρακτήρες που μαθαίνεις να εθίζεσαι.    

Εάν η πρώτη σεζόν του «Downton Abbey» ήταν η γνωριμία και η δεύτερη το ρομάντζο, η τρίτη είναι ο γάμος. Οχι μόνο από την άποψη της πλοκής. Είναι η σεζόν όπου η σειρά σταθεροποιείται, έχει κερδίσει παγκόσμια αποδοχή (δηλαδή και στην Αμερική) και ξέρει με άνεση να κεφαλαιοποιεί τα ατού της.    

Οι φιγούρες είναι επιβλητικές. Δαιμονικά κατάλληλες για να ταυτιστείς μαζί τους παρ' όλο που οι συνθήκες της εποχής είναι τόσο διαφορετικές από τις σημερινές.        

Είναι σπάνιο να βλέπεις σειρά μιας ώρας και να πιστεύεις τελειώνοντας ότι έχεις δει μια ταινία 2,5 ωρών. Και αυτό όχι επειδή βαριέσαι, αλλά επειδή έχεις δει δύο ώρες πλήρους περιεχομένου, έχεις παρακολουθήσει διαφορετικούς χαρακτήρες και όλοι έχουν να διηγηθούν μια ενδιαφέρουσα ιστορία.        

Βρετανική λίρα 100.    

Μυθοπλαστικά συγγενεύει με σαπουνόπερα – οι δραματικές κορυφώσεις δίνουν την ατμόσφαιρα – αλλά η πλοκή υποτάσσεται σε μια αυστηρά ανατρεπτική λογική και μια γρήγορη ταχύτητα, που ξενίζει ευχάριστα σε δράμα εποχής.    

Θα μπορούσε να είναι συνδυασμός του Atonement του McEwan με το Sopranos του David Chase, αλλά αυτό που κυρίως κάνει είναι να αναπαράγει στερεότυπα που αρέσουν στους συντηρητικούς και κάπως μεγαλύτερους σε ηλικία θεατές του ITV.