Μεσσίας : Season 1(2020)

(Messiah : Season 1) | 

Η σκηνοθεσία είναι τόσο σφιχτή, που μπορεί κάποιος να παρασυρθεί και να το δει σε μια ημέρα (εγώ σε δυο).

Η σειρά, βλέπεται μονορούφι, αν έχεις μάλιστα και κανένα ρεπό, ή την πετύχεις σε ελεύθερο σαββατοκύριακο σου, την τελειώνεις σε μια μέρα. Είναι καλογυρισμένη προφανώς κι εκτυλίσσονται παράλληλα, διάφορες ιστορίες κρατώντας το σασπένς σε παραπάνω του ικανοποιητικού επίπεδα.

Το μόνο σίγουρο είναι πως πρόκειται για μια εξαιρετική σειρά που θα σε βάλει σε σκέψεις για τα πάντα γύρω σου. Για πράγματα που αφορούν την ύπαρξη, την συνύπαρξη και την επικοινωνία.

Σίγουρα οι προσωπικές πεποιθήσεις σας θα παίξουν μεγάλο ρολό για το πως θα ερμηνεύσετε τα γεγονότα της σειράς. Όπως ανέφερα και νωρίτερα, αυτό που μου έλειψε από την σειρά είναι η ταύτιση με έναν από τους χαρακτήρες.

Με μία χλιαρή εξέλιξη, φτάνει σε ένα φινάλε που είναι εντελώς απροσδόκητα και αφοπλιστικά σοκαριστικό, που πιάνει τον θεατή στον ύπνο, αφήνοντας τον να καταλάβει όταν είναι πλέον αργά, ότι έπεσε και αυτός στην παγίδα, εκτεθειμένος τώρα στη πιο απελπισμένη τελικά εκδοχή της ιστορίας της, στην ωμή πραγματικότητα.

Σαφέστατα και δεν είναι μια σειρά που περνά απαρατήρητη, αλλά η αξία της συμπιέζεται δυστυχώς στα επιμέρους στοιχεία της.

Τα μόνα πράγματα που κρατάνε κάπως τη σειρά είναι οι σκηνές που δεν υπάρχουν λόγια και όσες δεν επικεντρώνονται στο θεϊκό στοιχείο.

Σίγουρα δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πρόκειται για προϊόν μυθοπλασίας, κουραστικό μεν αλλά αποτέλεσμα κάποιας μπερδεμένης και φιλόδοξης φαντασίας. Δεν ζητάμε ρεαλισμό ούτε απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα. Απλά μάλλον θα προτιμούσαμε Μεσσίες- σούπερ ήρωες.