Castlevania: Lords of Shadow 2(2014)

Δίχως καμία υπερβολή, ο τίτλος κατατάσσεται στις δυνατές κυκλοφορίες της χρονιάς και παρόλο που ορισμένες λεπτομέρειες θα τις εκτιμήσουν μόνο οι φανατικοί οπαδοί της σειράς, η νέα αυτή πρόταση κρίνεται ως ολοκληρωμένη, εθιστική και προκλητική.

Σίγουρα απογοητεύει από λίγο πολύ ως sequel του αριστουργηματικού LoS, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό που ορίζει ο οποιοσδήποτε ως παιχνίδι του «5». Εμείς που δίνουμε βαρύτητα στην ιστορία, την ατμόσφαιρα, τις μάχες και τα bosses θεωρούμε ότι το παιχνίδι αξίζει πολύ περισσότερα κι ας έκανε λάθη.

Το Lords of Shadow 2 χαρακτηρίζεται από τρεις λέξεις: σκοτάδι, δράση και αίμα.

Υπάρχουν πράγματα που θα σας "χαλάσουν" και άλλα που θα σας κάνουν να αναφωνήσετε "γουάου" και -ας είμαστε ρεαλιστές- μετά από τόσα αριστουργήματα δεν περιμένουμε την επαναδημιουργία της σειράς αλλά συνέχειες που κρατάνε την στάθμη ψηλά και το LoS2 το καταφέρνει.

Κατώτερο από τον προκάτοχό του, αλλά παραμένει μια αξιόλογη πρόταση για τους πολυπληθείς φίλους της σειράς Castlevania.

Δεν είναι απαραίτητα καλύτερο ή χειρότερο από τον προκάτοχό του: είναι διαφορετικό. Οι τρόποι με τους οποίους διαφέρει δεν λειτουργούν πάντα προς όφελός του και οι υψηλές προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί δεν εκπληρώνονται στο βαθμό που θα θέλαμε, όμως το προσωπικό ταξίδι του Δράκουλα προς την εξιλέωση και τη λύτρωση είναι μία αξιομνημόνευτη εμπειρία που σίγουρα αξίζει να βιώσει κανείς.

Σαφώς είχε όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε κάτι ακόμη μεγαλύτερο, κάτι ακόμη πιο εκθαμβωτικό. Η κακή συνοχή όμως όλων αυτών των στοιχείων που προσπάθησε να βάλει η MercurySteam σε μια χύτρα και να φτιάξει μια γευστική συνταγή απέτυχε.

Αφήνοντας πίσω την «κακή» εικόνα του Stealth, το Lords of Shadow είναι διασκεδαστικό και σε γενικές γραμμές ικανοποιεί απλά δε βρίσκω το κίνητρο να το ξαναπαίξω για δεύτερη φορά...

Τι μου άρεσε: η αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία, οι χαρακτήρες, οι ανατροπές στο τέλος, οι φωνές των πρωταγωνιστών. Τι δε μου άρεσε: η κάμερα, το μοντέρνο σκηνικό, κάποια προβλήματα στις μάχες, τα βαρετά σούρτα φέρτα στις ίδιες περιοχές.

Δείχνει πως αποτελεί ένα προϊόν υπερβολικής σκέψης των developer, στην προσπάθειά τους να φτιάξουν κάτι διαφορετικό.

Το Castlevania: Lords of Shadow 2 δεν είναι κακό παιχνίδι, απλά αποτυγχάνει να φανεί αντάξιο των μεγάλων προσδοκιών που δημιούργησε ο προκάτοχός του.

Έχουμε να κάνουμε με έναν τίτλο που χάνεται μέσα στις αντιθέσεις του, που πασχίζει μάταια να παντρέψει στοιχεία ασύμβατα μεταξύ τους (ανοιχτός κόσμος – απόλυτα γραμμικός, έλλειψη εναλλακτικών λύσεων στα τμήματα όπου το στελθ επιβάλλεται κ.τ.λ.), που πέραν της ποικιλίας, δεν εξυπηρετούν κανέναν άλλο σκοπό.