Πρόσωπο με Πρόσωπο(1976)

(Ansikte mot Ansikte / Face to Face) | Πρώτη προβολή: 10-09-2020

Από τις καλές του Μπέργκμαν

Ο Μπέργκμαν έχει δημιουργήσει ένα ψυχολογικό δράμα για τους λάτρεις του είδους και για τους φαν της Λιβ Ούλμαν, αυτής της όμορφης και αισθησιακής ηθοποιού που άφησε εποχή. Αξίζει να δείτε την ταινία για το μοναδικό αυτό χαρακτήρα του σεναρίου, που μας δείχνει ότι αξίζει κάποιος να νοιάζεται, να σκέφτεται συνεχώς, να έχει ανησυχίες, να είναι χαρούμενος που ζει και ταυτόχρονα να είναι συμφιλιωμένος με το αναπόφευκτο.

Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν δείχνει να την υποβάλει σε συνεχή τεστ, δοκιμάζει την οχυρωμένη λογική της με εσωτερικούς δαίμονες και συμβολικά φαντάσματα, αλλά η Ούλμαν, δυναμική και εύστροφη, μια σπουδαία καλλιτέχνις, θέτει τους δικούς της όρους και κερδίζει ένα δύσκολο στοίχημα με τον σκηνοθέτη/ψυχαναλυτή της.

Πρόκειται για έναν κινηματογραφικό ανεμοστρόβιλο που απειλεί να βάλει φωτιά σε όσα αποκαλούμε με σθένος «ζωή μας». Έναν ανεμοστρόβιλο που διστάζει όμως να κατακάψει τα πάντα στο πέρασμα του, λόγω της ίδιας της φύσης των επανερχόμενων εμμονών του σκηνοθέτη.

Ο σπουδαίος σκηνοθέτης προβαίνει σε μια υψηλή δραματική σύνθεση για το τέλος του έρωτα και τις αρχές της ψυχολογίας, όπως δεν επιχείρησε κανείς δημιουργός μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Μόνο που ο Μπέργκμαν καταφέρνει να τα μεταφέρει, με έμπνευση και εκπληκτική μαεστρία στο σελιλόιντ, αφήνοντας την Ούλμαν να τα αντιμετωπίσει τις αμφιβολίες, τους φόβους και τις φαντασιώσεις της με μια δύναμη και ένα πάθος που σε συγκλονίζουν.

Η πραγματικότητα και η (συχνά εφιαλτική), φαντασία μπερδεύονται μέσα στο μυαλό της ηρωίδας, από τη μεριά της οποίας ο σκηνοθέτης ξεδιπλώνει την αφήγηση, κάποιες φορές σαν ενός είδους δικής της, εξωσωματικής εμπειρίας. Η Λιβ Ούλμαν δίνει μιαν συγκλονιστική δραματική ερμηνεία που την έθεσε υποψήφια για τα ανάλογα βραβεία Οσκαρ, Χρυσής Σφαίρας & BAFTA τη χρονιά του 1977.

Παρά τα εμφανή σημάδια κόπωσης στη σκηνοθεσία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, η συγκλονιστική απεικόνιση του υπαρξιακού άγχους σε συνδυασμό με την «υπερηχητική» ερμηνεία της Λιβ Ούλμαν, καλύπτουν τις όποιες αδυναμίες.

Μια από τις λιγότερο γνωστές ταινίες του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, που φυσικά αξίζει να ανακαλύψουμε ή να ξαναδούμε, είναι το «Πρόσωπο με πρόσωπο» (« Ansikte mot ansikte», Σουηδία, 1976) όπου όλες οι γνωστές θεματικές του σκηνοθέτη συμπυκνώνονται στο πρόσωπο μιας εκ των μουσών του, της εκπληκτικής Λιβ Ούλμαν.

Μπέργκμαν που υπολείπεται των, σχεδόν συστηματικών, αριστουργημάτων του, όμως και Μπέργκμαν που με την συνδρομή μιας ασύλληπτης Λιβ Ούλμαν σχηματίζει μια ακόμα συνθλιπτική παρουσίαση της ψυχικής αγωνίας σ' ένα συναρπαστικό, ελαττωματικό, opus.

Η Λιβ Ούλμαν κυριαρχεί σε μια από τις λιγότερο καλά διατηρημένες στο χρόνο ταινίες του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, που γνώρισε τεράστια επιτυχία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού κερδίζοντας τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξένης Ταινίας και δύο υποψηφιότητές για Οσκαρ.

Ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν τριγυρίζει στο μυαλό του ζευγαριού, βρίσκοντας ιδανικό έδαφος να αναπτύξει τις δικές του εμμονές για τον έρωτα, τη ζωή και τον θάνατο.