Άσπρο Πάτο(2020)
(Druk / Another Round) | Πρώτη προβολή: 01-07-2021
Παναγιώτης Πυλαρινός
Παρακολουθήστε το και σηκώστε ένα ποτηράκι στην πολυπλοκότητα και τη φιλία.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2026-08-20
Η ταινία όχι απλά δεν χάνει την πορεία και το ρυθμό της αλλά μετατρέπεται σε ένα ύμνο στη ζωή και τις ωραίες, όμορφες στιγμές της, αποκτημένες συχνά από το ποτό, όπως μας δίνει, με το απολαυστικό, θριαμβικό, με τον Μάρτιν να χορεύει και να τραγουδά, φινάλε της.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Ο Δανός Βίντεμπεργκ ανοίγει την ταινία νηφάλια, βυθισμένη στην μουντή και άχρωμη, σύγχρονη ανθρώπινη πραγματικότητα, σε οδηγεί με σαμανικές διαδικασίες στο ιερό της απελευθέρωσης των μικροαστικών πεποιθήσεων, για να σε εντάξει στο θυσιαστήριο και να σε αποδεσμεύσει διονυσιακά με ένα εκπάγλου ομορφιάς φινάλε, σταθμό στην παγκόσμια κινηματογραφία.
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Ο σπουδαίος Δανός δημιουργός Τόμας Βίντερμπεργκ μας παραδίδει μία ταινία που περιστρέφεται γύρω από το αλκοόλ και το μέτρο. Μέσα από τις ζωές των πρωταγωνιστών, μας λέει το αυτονόητο, ότι δηλαδή ο άνθρωπος πρέπει να ακολουθεί το μέτρο και να γνωρίζει μέχρι πού είναι οι αντοχές του.
Αντώνης Ζαούτσος
Σοβαρό πλην ευχάριστο, διδακτικό αλλά διασκεδαστικό, αποτελεί από τις καλύτερες πρόσφατες δημιουργίες του σκανδιναβικού σινεμά, πηγαίνοντας μάλιστα κόντρα στο ρεύμα που θέλει τις ταινίες από την περιοχή αυτή, σκοτεινές, δραματικές και χωρίς ελαφρότητα και χιούμορ.
Μάνος Θηραίος
Η ταινία μετουσιώνεται απρόσμενα σε μια υπέρλαμπρη γιορτή της ίδιας της ζωής, από τα σκοτάδια της αρχής μέχρι το φωτεινό αυτό φινάλε που θες να κρατήσεις για πάντα δικό σου και να το βλέπεις όποτε νιώθεις πως η ζωή σε παίρνει από κάτω.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Είναι η καλύτερη ταινία του από την εποχή του Κυνηγιού (2012) και ο Μίκελσεν είναι απλά συγκλονιστικός.
Κυριάκος Στεργιάδης
Το "Another Round" όταν τελείωσε ήθελα...άλλη μια γύρα, όπως υπονοεί και ο τίτλος του. Την έκανα όχι μόνο για χάρη του review, αλλά και γιατί το αποζητούσα. Είναι μεθυστικός ο τρόπος που απεικονίζει και μεταφέρει με εικόνες, εκφράσεις και καταστάσεις τα θέματα που θέλει να θίξει.
Γωγώ Νταλλή
Η σκηνοθετική του ματιά είναι άναρχη και κινούμενη, εστιάζοντας στις σπουδαίες ερμηνευτικές δυνατότητες των ηθοποιών του. Ο μοναδικός Μάντς Μίκελσεν,μετά από το επιτυχημένο « Κυνήγι» συνεργάζεται ξανά με τον Βίντερμπεργκ χαρίζοντας μια συγκλονιστική ερμηνεία για παρατεταμένο χειροκρότημα.\
Ειρήνη Μιχοπάνου
Μια αλκοολούχα ταινία του Τόμας Βίντερμπεργκ που μας τη σερβίρει με έναν εξαιρετικό και άκρως συγκινητικό Μάντς Μίκελσεν. Άλλη μια καταπληκτική συνεργασία μεταξύ τους μετά το The Hunt.
Ναταλία Πετρίτη
Καυστικό και ταυτόχρονα γλυκόπικρο χιούμορ και έντονος ρυθμός, που κρατά τον θεατή παρά την σχεδόν δίωρη διάρκειά της.
Κωνσταντίνος Κόντης
Το Another Round πρόκειται για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της χρονιάς που πέρασε αποδεικνύοντας την πάντα φρέσκια και διορατική ματιά του Vinterberg.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-08-16
Η δύναμη της είναι πως αυτό που δείχνει είναι και το πραγματικό της πρόσωπο. Προβληματίζει και στενοχωρεί για την παγίδα της ψεύτικης ευτυχίας, προκαλεί και ψυχαγωγεί με τις ανώριμες συμπεριφορές των τεσσάρων φίλων, μας κάνει να σκεφτούμε, να κλάψουμε και να γελάσουμε με τα παθήματα τους.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ο Τόμας Βίντερμπεργκ εκμεταλλεύεται το στιβαρό σενάριο και χτίζει πάνω στον τεράστιου κινηματογραφικού εύρους πρωταγωνιστή του μια σπουδή χαρακτήρων δίχως να φοβάται τη σωματικότητα της ιστορίας του, συνδέοντας το σώμα με το νου και φτάνοντας στο φινάλε σε μια ήδη κλασική, σκηνή ανθολογίας.
Γιώργος Νυκταράκης
Με ένα προσεγμένο σενάριο σε επίπεδο διαλόγων και σκιαγράφησης των αντρικών χαρακτήρων, φανερώνεται σε κάθε σκηνή συνύπαρξης αυτή η αίσθηση συντροφικότητας και κατανόησης, αυτή η ασφάλεια που νιώθει κάποιος ως μέλος μιας ομάδας, γνωρίζοντας πώς ακόμα και αν σε ατομικό επίπεδο υπάρχουν προσωπικά προβλήματα, υπάρχει πάντα η αδιάσπαστη δύναμη της φιλίας που σου δίνει νόημα, τόσο σε ευχάριστες, όσο κυρίως σε δυσάρεστες στιγμές.
Γιώργος Παπαδημητρίου
2026-08-18
Το Another Round είναι μια ταινία αρσενικού πρόσημου, χωρίς ποτέ να υποκύπτει σε macho αφέλειες ή τσιτάτα βγαλμένα από lifestyle περιοδικά των 90s. Και κατορθώνει να εμβαθύνει στον πυρήνα του ανδρικού τέλματος της μέσης ηλικίας, εκεί όπου η εξασθενημένη ρώμη συναντά τη δίψα υλοποίησης ενός «σκοπού» και το άτακτο κυνήγι της παιδικότητας, χωρίς να καταφεύγει στην πατενταρισμένη λύση της ξαναζεσταμένης ερωτικής νιότης.
Dimitris Dx
2021-01-16
Εξαιρετικά καλογραμμένο και χωρίς περιττές λεπτομέρειες (ίσα ίσα, προσπερνά συνεχώς όλα τα μελό στοιχεία και τις πιθανές δραματικές κορυφώσεις) όμως ΤΑ ΠΑΝΤΑ είναι τα τελευταία 5 λεπτά.
Αγγελική Καρυστινού
Χρησιμοποιώντας σε σημεία την τεχνική του Δόγματος, που εκείνος εισηγήθηκε, ο Βίντερμπεργκ φτιάχνει μια απολύτως προσωπική, αλλά καθόλου αυτοβιογραφική ταινία για την κωμικοτραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η διαφορά «αλκοόλ» και «αλκοολισμού». Σε αυτή τη λεπτή διαφορά κρατήθηκε, σε αυτή την επικίνδυνη ισορροπία τεντωμένου σχοινιού περπάτησε κι έριξε το φακό του πάνω στα πρόσωπα, που όλα τους έχουν ως αναφορά τη σχέση που έχουν με το αλκοόλ στη ζωή τους, το ρόλο που αυτό παίζει για πάρτη τους και μέσα από μια θέση του σεναρίου που κατανοεί το αλκοόλ και δεν το καταδικάζει, σπάζοντας έτσι κι ένα θεματικό ταμπού.
Πάρις Μνηματίδης
Η μεγάλη εικόνα, παρά τα όποια στραβοπατήματα, είναι αυτή μιας δραμεντί αξιώσεων, με χαρακτηριστικά ευρωπαϊκά γνωρίσματα, που απεικονίζει μεταξύ άλλων το τέλμα της κρίσης της μέσης ηλικίας με μεγαλύτερη ακρίβεια από οποιαδήποτε άλλη κινηματογραφική δημιουργία των τελευταίων ετών.
Ηρώ Εμμανουήλ
Στο σύνολό της, πρόκειται για μια ταινία εξαιρετικά δομημένη την οποία εμπλουτίζουν οι μοναδικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών ανεξαιρέτως, με εξέχουσα φυσικά εκείνη του Μίκελσεν ο οποίος δικαίως απέσπασε και το Ευρωπαϊκό Βραβείο Α' ανδρικού ρόλου.
Αγγελική Κόγιου
Επιδίωξη του Vinterberg αποτελεί η άσκηση κριτικής στην απενοχοποιημένη δανέζικη κουλτούρα του αλκοολισμού. Μέσα από τη σκηνοθετική του ματιά και αποφεύγοντας τον στείρο διδακτισμό, αναδεικνύει το αδιέξοδο της αυτοκαταστροφικής αυτής εξάρτησης, διατηρώντας την ισορροπία ανάμεσα στη δαιμονοποίηση και στη θεοποίηση του αλκοόλ.
Χριστίνα Κουτρουλού
Ο Vinterberg με τον Lindholm δεν έπλασαν «προβληματικούς» κινηματογραφικούς χαρακτήρες, παρά θέλησαν να αντιμετωπίσουν καθημερινούς άντρες που μπορεί να κλαίνε ακόμα και πάνω από το χαβιάρι. Άντρες δηλαδή οι οποίοι έχουν τα πάντα, αλλά δεν ξέρουν τι να κάνουν με τον εαυτό τους στον σύγχρονο κόσμο. Αφήνονται έτσι να κινούνται στον αυτόματο, αδιάφοροι προς ό,τι κάποτε αγαπούσαν.
Μαίρη Βανδώρου
Η παλέτα των χρωμάτων τις ταινίας είναι σκοτεινή, αντικατοπτρίζοντας τη σκληρότητα του θέματος με το οποίο καταπιάνεται. Μπορεί να μη δίνεται με ακραίες εικόνες αλλά οι συντελεστές βρίσκουν τον τρόπο να μιλήσουν για το θέμα.
Στράτος Κερσανίδης
Η ταινία «Άσπρο πάτο» (Druk), δεν είναι μια ταινία για το αλκοόλ. Είναι μια ταινία δραματική, μια ταινία για τις ανθρώπινες σχέσεις και τη μοναξιά, μια ταινία με βαθιά κοινωνική ματιά.
Τάσος Ντερτιλής
Ένας φόρος τιμής στο αλκοόλ αλλά και στην ίδια την ουσία της ύπαρξης, με ένα φινάλε-σκηνή ανθολογίας, το φιλμ τιμήθηκε δεόντως από όλη την Υφήλιο και φυσικά έσπασε τα ταμεία στη Δανία (και όχι μόνο).
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-08-08
Δίνοντας το συγκριτικό πλεονέκτημα στον Μάρτιν/Μαντς Μίκελσεν, ως μικρό προβάδισμα σε μια παρέα ομοιοπαθούντων στην κούρσα του χρόνου, ο δημιουργός της Οικογενειακής Γιορτής ενώνει τις πολιτιστικές παραδόσεις, όπως συνηθίζει, με τα προσωπικά διλήμματα.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Το Άσπρο Πάτο είναι αποφασιστικά ανδρικό, με τον Βίντερμπεργκ επιστρέφει σε μια από τις βασικές θεματικές της φιλμογραφίας του: τη δοκιμασία της συντροφικότητας μέσα από την επαναστατική ηδονή και την αναζήτηση της ψευδαίσθησης της ανδρικής εξουσίας.
Λήδα Γαλανού
2026-08-10
Αυτή δεν είναι μια ταινία για το αλκοόλ, ούτε για την ανδρική συνείδηση, τους ανδρικούς «κώδικες». Είναι μια ταινία για τη γοητεία του να σπας τα όρια. Για το πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη γι' αυτό σε μια ζωή που τρέχει χωρίς απόλαυση, αλλά και για το πόσο μπορεί η απώλεια ελέγχου να ξεγελάσει, να θεωρηθεί ανάσα, λύση, ενώ αφήνει το χάος της προσωπικής ζωής ανεπηρέαστο.
Νεκτάριος Σάκκας
2026-08-12
Η ιστορία που συνέγραψαν ο Βίντερμπεργκ με τον Τομπίας Λίντχολμ παραμένει πεισματικά απτόητη ως προς την χαλαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τη ζωή, οικειοποιούμενη ουσιαστικά τη μουδιασμένη οπτική των πρωταγωνιστών της.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-08-14
Το τραγικό και το κωμικό καταλήγουν σε ένα εύγευστο κοκτέιλ συμπεριφορών, νοοτροπιών και διαλόγων σε μια ταινία που δεν αναφέρεται στον αλκοολισμό αλλά μοιάζει με στοχασμό πάνω στην προσπάθεια των απεγνωσμένων να μην χάσουν το μόνο όπλο που τους έχει απομείνει: την ελπίδα.
Βίβιαν Μελικόκη
2021-01-08
Ο κεντρικός άξονας του έργου δεν είναι άλλος από την αλκοολική κουλτούρα διαχρονικά και σε οικουμενικό επίπεδο, χρησιμοποιώντας όμως ως σημείο αναφοράς στοιχεία του σκανδιναβικού τρόπου ζωής. Το μεγάλο πλεονέκτημα της ταινίας είναι ότι δεν αποπειράται να ηθικολογήσει με στείρο τρόπο πάνω στις συνέπειες της ακραίας κατανάλωσης του αλκοόλ.
Γιάννης Σκορδάς
2021-01-12
Τα θέματα που θίγει ο Βίντεμπεργκ στην ταινία είναι πολλά και εξόχως ενδιαφέροντα. Μοιάζει κι ο ίδιος, όπως και οι ήρωες του, να ακροβατεί στις δύο πλευρές όσων θίγει. Απεκδυόμενη κάθε πιθανότητα διδακτισμού, η ταινία εξωθεί έντεχνα τον θεατή να διαλέξει πλευρά. Κάτι που δεν αποδεικνύεται ιδιαίτερα εύκολο.
Κώστας Ζαλίγκας
Οσκαρ καλύτερης διεθνούς ταινίας και τέσσερα μεγάλα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου για μια ταινία ύμνο στη ζωή. Ο Μαντς Μίκελσεν, πραγματικά ασυναγώνιστος, υπογράφει το φινάλε εκστατικά.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η επιστροφή στις αρχές του δόγματος '95 δεν ήταν αυτοσκοπός για τον Δανό δημιουργό εξού και η μη τήρηση όλων των προαναφερθέντων κανόνων του. Εντούτοις, η κάμερα στο χέρι, όταν οι καθηγητές, παραζαλισμένοι, ενδίδουν στο στάδιο ανάφλεξης του αλκοολισμού, δένει άψογα με την ιστορία και μας υπενθυμίζει τις αγνές προθέσεις του ξεπερασμένου πλέον μανιφέστου.
Θοδωρής Λέννας
Η διακριτική γοητεία της ταινίας του Βίντερμπεργκ εντοπίζεται στον ευφυή τρόπο που ακροβατεί μεταξύ της απεικόνισης των κωμικοτραγικών μεθυσιών και της εύλογης "παρακμής" των ηρώων από την μια, και της λυτρωτικής διάστασης που λαμβάνει το "αλκοολικό" τους πείραμα ως έναυσμα υπέρβασης όλων εκείνων των παραμέτρων που τους βυθίζουν σε έναν φαύλο κύκλο από την άλλη.
Αφροδίτη Σαραντέα
Η ιδέα από μόνη της έχει ήδη αρκετό ενδιαφέρον, ωστόσο θα μπορούσε εύκολα να γίνει μονότονη ή ακόμα και γραφική αν έπεφτε στα λάθος χέρια. Ευτυχώς ο Vinterberg ξέρει πολύ καλά πως να χειριστεί το θέμα και όχι μόνο δεν γίνεται μονότονο αλλά εμβαθύνει περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ενδιαφέρουσα ταινία. Πολύ ενδιαφέρουσα. Καλογυρισμένη και με έναν Μαντς Μίκελσεν να κάνει μια ερμηνεία να την πιεις στο ποτήρι.
gaRis
Θαυμάσιο ensemble, ξεσηκωτικό πρώτο μέρος αλλά και αυτο-υπονόμευση τονική και σεναριακή για τους ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥΣ λόγους που εξέθεσα εδώ.
Νίκος Τσαγκαράκης
Προς τιμήν της, η ταινία τηρεί μια ειλικρινή και θαρραλέα στάση, να παραδεχτεί ότι δε διαθέτει απάντηση ή γιατρικό για την κατάσταση που πραγματεύεται κι ότι το μόνο που απομένει είναι ν' αποδεχτεί κανείς τη ζωή με όλα τα όμορφα και τα άσχημά της.
Χρήστος Μήτσης
2026-08-06
Μια κατασκευαστικά τέλεια ιλαροτραγωδία πάνω στην ατσαλάκωτη βορειοευρωπαϊκή πραγματικότητα.
nicolas1810
2021-01-04
Ο Μαντς Μίκελσεν ζωγραφίζει στον ρόλο του περνώντας πειστικά από την παραίτηση στην επίπλαστη δημιουργικότητα, ο Βίντερμπεργκ όμως δεν τολμάει να τραβήξει την ιστορία του στα άκρα όπως ίσως ο Φον Τρίερ θα έκανε, αλλά μένει σε ένα ασφαλές σαν σε φιλικό χτύπημα στην πλάτη πλαίσιο.
vandimir
Η ταινία είναι καλογυρισμένη και κρατά το θεατή καθώς το δράμα κορυφώνεται και η κατρακύλα γίνεται πλέον ανεξέλεγκτη. Και, ευτυχώς, για να αποφευχθεί το παντελώς ζοφερό κλίμα, το φιλμ σπάει με κάποιες δόσεις χιούμορ, κυλώντας έτσι ευκολότερα.
kazanipouvrazei
Διάλογοι, άλλοτε δραματικά και άλλοτε αστεία επικεντρωμένοι στα αδιέξοδα της μέσης ηλικίας, με την κάμερα του δανού σκηνοθέτη να κοιτά συμπονετικά όλους τους παίκτες, χωρίς να χαρίζεται σε κανένα, αλλά και να μην ξεφεύγει από το ουσιώδες.
Απόστολος Κίτσος
2026-08-04
Μια ταινία που ξεχειλίζει από αλκοόλ και συναίσθημα και προσμονή, αλλά όχι από ενσυναίσθηση και πάθος.
Βασίλης Μάλτας
2021-01-02
Μια ενδιαφέρουσα ταινία, με αρετές που, όμως, δεν εμβαθύνει στα θέματα που θέτει και δεν μάς αγγίζει όσο θα θέλαμε.
Δημήτρης Δανίκας
Απογοητευτικό, αντί ταινίας μπαρ και κάβα και όλοι στην ντίρλα—Μόνο για αλκοολικούς!
Ηλίας Φραγκούλης
2026-08-02
Σαφώς και δεν είναι κακό σινεμά, σαφώς και είναι άριστα φτιαγμένο. Αλλά δεν δύναται να κρύψει ότι σε βάζει σε θέση να αμφισβητήσεις τη γνησιότητα του... περιεχομένου της φιάλης.
