Digger(2020)
Πρώτη προβολή: 17-06-2021
Στέφανος Κ. Αρταβάνης
Προσωπικός, καίριος και χωρίς να έχει να ζηλέψει τίποτα οπτικοακουστικά από οποιαδήποτε διεθνή παραγωγή. Αυτός είναι ο κινηματογράφος που μας προτείνει ο Τζώρτζης Γρηγοράκης σε αυτό του το πόνημα. Ίσως το καλύτερο κλείσιμο στην δεκαετία που πέρασε και άνοιγμα σε αυτήν που έρχεται για το εγχώριο σινεμά.
Ηρώ Εμμανουήλ
Ο Έλληνας σκηνοθέτης καταπιάνεται με μια κωμόπολη της ελληνικής επαρχίας και την εκεί απειλητική επενδυτική πολιτική, αλλά τελικά μιλά παγκόσμια. Με την φρέσκια σκηνοθετική του ματιά καταδεικνύει πώς η παγκοσμιοποίηση, όχι μόνο στην ελληνική αλλά και σε κάθε σύγχρονη κοινωνία, δεν αλλοιώνει μόνο το φυσικό τοπίο αλλά και τους ίδιους τους ανθρώπους.
Ειρήνη Δρίβα
2021-06-20
Αυτό που μας κερδίζει στο Digger είναι ο τρόπος που ο Τζώρτζης Γρηγοράκης διαχειρίζεται το συναίσθημα που εξελίσσεται. Δεν καταφεύγει σε μελοδραματισμούς και ηρωιλίκια, αλλά μέσα από απλούς ανθρώπους μας ξεκαθαρίζει την πρόθεση του για μια πολιτικοκοινωνική τοποθέτηση. Επίσης, επιτέλους, βλέπουμε αληθινούς ανθρώπους, με αληθινές ανάγκες και προβλήματα σε αληθινές ζωές.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Μέσα από τη συγκρουσιακή σχέση πατέρα-γιου, ο Γρηγοράκης εξετάζει τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν από το χάσμα γενεών και πληθώρα ζητημάτων οικολογικού και οικογενειακού επιπέδου, διερωτώμενος στην ταινία του, που αφιερώνει στον δικό του πατέρα, πόσο έτοιμος είναι να θυσιάσει ένας πατέρας ακόμα και τα πιστεύω του, προκειμένου να στηρίξει τον γιο του.
Κωνσταντίνος Ρουμελιώτης
Ο Τζώρτζης Γρηγοράκης κάνει ένα εξαιρετικό σκηνοθετικό ντεμπούτο. Με όραμα από την δημιουργία του σεναρίου, καδράρει με τέχνη τους ήρωές του και με την βοήθεια της υποβλητικής και ατμοσφαιρικής φωτογραφίας – του επίσης βραβευμένου για την συγκεκριμένη ταινία Γιώργου Καρβέλα – αναδεικνύει την φύση και τους χαρακτήρες.
Ζωή Γιαννακούλη
Ο γνωστός από τις μικρού μήκους ταινίες του Τζώρτζης Γρηγοράκης έκανε το ντεμπούτο του σε μεγάλου μήκους ταινία, ένα ντεμπούτο που είναι - το λιγότερο - αξιοζήλευτο. Καθ' όλη την διάρκεια της, γινόμαστε μάρτυρες της εξαιρετικής και πολύ ποιοτικής δουλειάς που φανερά έχει γίνει μπροστά και πίσω από τις κάμερες.
Κάλλια Λεντιδάκη
Ουσιαστικά η ταινία είναι μια περιγραφή σχέσεων, ανθρώπινων αλλά και σχέσης φύσης-ανθρώπου. Μέσα της περιέχει τόσο δεσμούς φιλίας, οικογένειας, αγάπης, χιούμορ, όσο και θυμού, απελπισίας, αγανάκτησης.
vandimir
Το φιλμ, εκτός του ότι διαθέτει εξαιρετική κινηματογράφηση, ωραίες εικόνες, ρυθμό, χιούμορ που κατά διαστήματα σπάει τη "μουντή" γενική εικόνα, καλές ηθοποιίες κλπ., θίγει συγχρόνως και αρκετά καυτά θέματα και μάλιστα με πολυεπίπεδο τρόπο.
Διονύσης Μαρίνος
Η ταινία διαθέτει θαυμαστή λιτότητα μέσων και τρόπων. Αφαιρεί όλα τα φολκλόρ στοιχεία που συνθέτουν μια μικρή κοινωνία. Δεν προσδίδει στη φύση ρομαντικές ιδιότητες: την αφήνει να μιλήσει μέσα στην ατόφια τραχύτητά της. Αυτή, άλλωστε, είναι η αλήθειά της. Η φωτογραφία του Γιώργου Καρβέλα βοηθάει στην αυξανόμενη υποβολή χρωμάτων και διαθέσεων.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Ευφυή και ρεαλιστικό, το Digger του Τζώρτζη Γρηγοράκη, ορθώνει το κινηματογραφικό του ανάστημα με περίσσεια αυτοπεποίθηση στα ερωτήματα που το ίδιο θέτει, ενω αποτελεί παράλληλα μια εξαιρετική φιλμική προσθήκη, με όχημα τον άνθρωπο/ήρωα που έχει κουραστεί από τις κτηνωδίες και τις "προσβολές" τούτου του "σύγχρονου" κόσμου.
Τάσος Ντερτιλής
Δράμα, θρίλερ, κοινωνικοπολιτικό σχόλιο, οικολογικές ανησυχίες και ενίοτε μαύρο κατάμαυρο χιούμορ μπλέκονται περίτεχνα σε μια ταινία που αφορά τόσο το ελληνικό όσο και το διεθνές κοινό. Μια ελληνική ευρωπαϊκή ταινία που αδυνατείς να πιστέψεις ότι αποτελεί σκηνοθετικό ντεμπούτο!
Φίλιππος Χατζίκος
Συνολικά, το «Digger» αποτελεί ένα φιλμ που αναζητά τη θέση του ανθρώπου σε ένα περιβάλλον ραγδαία μεταβαλλόμενο, και καταφέρνει να συγκινήσει αυθεντικά.
Ναταλία Πετρίτη
Μια ταινία βαθιά πολιτική, χωρίς να εγκλωβίζεται στα στενά όρια της καταγγελίας, αλλά και μια σπάνια για τα δεδομένα της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής εθνογραφική ματιά.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Το «Digger» του πρωτοεμφανιζόμενου σε μεγάλου μήκους, Τζώρτζη Γρηγοράκη λοιπόν, είναι μια πολύ καλή ταινία. Εξαιρετική θα τολμούσα να πω!
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-06-16
Γήινο και πολυθεματικό, προικισμένο με αδρούς χαρακτήρες και ατμοσφαιρική φωτογραφία του Γιώργου Καρβέλα, το πολυβραβευμένο δράμα του Γρηγοράκη ξεφεύγει έγκαιρα από την εσωτερικότητα της αφήγησης, μετατοπίζει τα κίνητρα και τις προθέσεις και ξεχύνεται σε εντάσεις και σασπένς, με φόντο την άγρια γοητεία της δασικής Χαλκιδικής.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2021-06-18
Η ένταση ανεβαίνει συνέχεια σε αυτό το εξαιρετικό ντεμπούτο του Τζώρτζη Γρηγοράκη, που είναι μία από τις πιο ολοκληρωμένες ελληνικές ταινίες που είδαμε τα τελευταία χρόνια.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ταινία στιβαρή, σοβαρή, με χιούμορ, αρχή, μέση και τέλος.
Αγγελική Κόγιου
Η ειλικρίνεια της ταινίας αντικατοπτρίζεται στη ρεαλιστικότητα και την επικαιρότητα του θέματός της, στην ερμηνεία των πρωταγωνιστών της και στη φυσικότητα των πλάνων της. Το θέμα της περιβαλλοντικής καταστροφής και του διχασμού των τοπικών κοινωνιών είναι τοπικό –βλέπε Σκουριές- αλλά και παγκόσμιο, αποδίδοντας στην ταινία οικουμενικά χαρακτηριστικά και μεταφέροντας μια σπαρακτική καταγγελία στη μεγάλη οθόνη.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Τζώρτζης Γρηγοράκης, φιλμάρει με αξιοσημείωτη ακρίβεια από τη μια, και από την άλλη εξερευνά σε βάθος τις εσωτερικές διεργασίες πατέρα και γιου.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2021-06-14
Με γνήσιο αυθορμητισμό, χωρίς να αρνείται το χιούμορ και με εργαλεία δύο ηθοποιούς που υπηρετούν με συνέπεια το όραμά του καταφέρνει να «παντρέψει» τον ρεαλισμό με την ποίηση.
Μάνος Θηραίος
Με σαφείς αναφορές (αλλά όχι εμμονές) στις Σκουριές, μαζί με σύγχρονο πολιτικο-κοινωνικό σχολιασμό που όμως δεν καπελώνει την κεντρική ιδέα, το σενάριο του "Digger", με ένα εξαιρετικό φινάλε που δικαιολογεί και τον τίτλο, μιλά στην καρδιά και ταυτόχρονα στη λογική, έχοντας για βοηθούς την πανέμορφη και ουσιαστική φωτογραφία του Γιώργου Καρβέλα που συμμετέχει στην αφήγηση και στο συναίσθημα.
Λήδα Γαλανού
2021-06-12
Ο Τζώρτζης Γρηγοράκης, στηριγμένος σε δυο υποδειγματικές ερμηνείες από τον Βαγγέλη Μουρίκη και τον Αργύρη Πανταζάρα, αλλά κι απ' όλο το καστ που τους περιβάλλει, χτίζει ένα εσωστρεφές δράμα με ζηλευτή ισορροπία.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2021-06-10
Το πολυβραβευμένο μεγάλου μήκους ντεμπούτο του Τζώρτζη Γρηγοράκη, είναι μια δυνατή, μεστή ταινία που σκάβει σε βάθος στην ιστορία, τους χαρακτήρες και αποκαλύπτει μια μεγαλύτερη εικόνα που σε αφορά και σε ενδιαφέρει.
Κωνσταντίνος Κουμαράκης
Χαιρόμαστε να βλέπουμε τέτοιες προσπάθειες που ανεβάζουν όλο και περισσότερο τον πήχη του Ελληνικού κινηματογράφου, πως μάλλον όταν είναι υποψήφιες για βραβεία παγκόσμιου βεληνεκούς, όπως και είναι η συγκεκριμένη για τα Όσκαρ.
Γιάννης Φραγκούλης
Το σενάριο είναι αυστηρά λιτό. Δεν περισσεύει τίποτε. Αν κάποιος προσπαθήσει να βγάλει κάτι θα το καταστρέψει. Αν θέλει να προσθέσει κάτι άλλο θα χαλάσει το ρυθμό του. Όλα είναι βαλμένα στη θέση τους για να φτάσουμε στην ανατροπή.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-06-08
Με τη συνδρομή ενός εξαιρετικού καστ (ο Μουρίκης σε μια από τις μεστά ανθρώπινες και πονεμές ερμηνείες της καριέρας του, ο Πανταζάρας γεμάτος περιέργεια και θυμό, η Κόκκαλη σαν τοπικό πνεύμα), ο Γρηγοράκης δημιουργεί μια ψυχωμένη περιπέτεια στα σύνορα του βιομηχανικού πολιτισμού (αυτό αν μη τι άλλο δίνει στην ταινία έναν ουσιαστικά γουέστερν χαρακτήρα) για ήρωες κολλημένους στους ίδιους κύκλους και συνήθειες.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Σύγκρουση που ο Γρηγοράκης αντιπαραθέτει με τη φύση και την ομορφιά της – με τα δέντρα, τη βροχή και το κτήμα του Νικήτα, περικυκλωμένο με άγρια βλάστηση, βουτηγμένο στην ομιχλώδη ατμόσφαιρα του φθινοπώρου, όλα δοσμένα με μια φωτογραφία (του Γιώργου Καρβελά) που δίνει μια ελεγειακή, ποιητική ομορφιά στους χώρους.
Απόστολος Κίτσος
Προς τιμήν του ο Γρηγοράκης δεν καταπιάνεται με εύκολα σκηνοθετικά και σεναριακά ευρήματα χτίζει με επιμονή, υπομονή και ικανότητα τον μικρόκοσμο στον οποίο είναι παγιδευμένοι οι ήρωές του και καταφέρνει να ελέγχει ως προς την κινηματογραφική απόδοσή της, κάθε έξαρσή τους, σε ένα προσωπικό τελικά φιλμ που αφιερώνει ο ίδιος στον πατέρα του.
Νεκτάριος Σάκκας
2021-06-04
Η προσεγμένη πλανοθεσία του Γρηγοράκη εκμεταλλεύεται στο έπακρο την άρτια διεύθυνση φωτογραφίας του Γιώργου Καρβέλα.
Ηλίας Φραγκούλης
Ωραίο θέμα, μικρή ιστορία, ελλιπής διαχείριση σεναρίου (και χαρακτήρων) που κάπως λανθασμένα βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη σχέση πατέρα και γιου.
Κώστας Ζαλίγκας
2021-06-06
Στο ντεμπούτο του στη μεγάλου μήκους ταινία, που έκανε πρεμιέρα πέρυσι στο Φεστιβάλ Βερολίνου, ο Τζώρτζης Γρηγοράκης καταφέρνει να βρει ισορροπία και να θίξει επαρκώς δύο μεγάλα ζητήματα που στην ουσία είναι ένα. Η σύγκρουση του «παλιού» με το «καινούριο», του «παρελθόντος» με το «μέλλον», της «ανάπτυξης» με την «οπισθοδρόμηση».
Χρήστος Μήτσης
Απόηχοι τραγωδίας, γουέστερν ατμόσφαιρα και μια πολλαπλή αντιπαράθεση παλιού - καινούριου με φόντο τον σκληρό ρεαλισμό της ελληνικής επαρχίας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-06-02
Παρά τις δραματικές του κορυφώσεις παραμένει σταθερά χαμηλόφωνο με συνέπεια να ακούγεται ακόμη πιο δυνατά στις πιο κομβικές σκηνές του ενώ ένα υπόστρωμα λυτρωτικού χιούμορ εμφανίζεται ως καταλύτης κάθε φορά που η ατμόσφαιρα τείνει να γίνει βαριά κι ασήκωτη.
