Το Βιβλίο της Εικόνας(2018)
(Le Livre d'Image / The Image Book) | Πρώτη προβολή: 04-11-2021
Γιώργος Ξανθάκης
Αποσπασματικό και άμεσο, συναρπαστικό και υπνωτιστικό , εγκεφαλικό και ζοφερό, το «Βιβλίο της Εικόνας» είναι πολλά αντιφατικά πράγματα ταυτόχρονα. Και αν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τι ακριβώς προσπαθεί να πει ο Godard η παρακολούθηση του είναι μια παράξενη, μελαγχολική απόλαυση και ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο των πραγμάτων που ανησυχούν τον δημιουργό του.
Flix Team
O χαμένος παράδεισος της Μέσης Ανατολής και του σινεμά σε ένα ακόμη (το τελευταίο;) κινηματογραφικό δοκίμιο από τον 88χρονο πλέον Ζαν-Λικ Γκοντάρ, ίσως το πιο εύληπτο της φιλμογραφίας του, αλλα ταυτόχρονα και το πιο στρατευμένο απ' όλα.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Το πολυπρισματικό «Βιβλίο των εικόνων» του Γκοντάρ, γεμάτο από οπτικοακουστικές αλληγορίες, ανήκει στην ίδια εξεγερσιακή παρακαταθήκη της γενιάς της αμφισβήτησης, που είχε κυοφορήσει και την «Κοινωνία του Θεάματος» (1967) του αυτόχειρα Γκυ Ντεμπόρ.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2021-11-20
Μια παρέλαση ταινιών που είναι ταυτόχρονα και η ίδια η ιστορία του κινηματογράφου. Μέσα από πλάνα που δεν προφτάνεις να απολαύσεις (και να ξεδιαλύνεις), σε ένα είδος εικαστικής διάρροιας που σε προκαλεί, σε βάζει σε διαλογισμό με τον εαυτό σου και που σου ανατρέπει την ιδέα που είχες για τον κινηματογράφο.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Γκοντάρ, πετάει στο καλάθι των αχρήστων κάθε συμβατικό τρόπο αφήγησης, κάθε τι που θα απάλυνε το αφοριστικό του βλέμμα, θα καλόπιανε τον θεατή.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-11-18
Ο Γκοντάρ στα 88 του με ένα ακόμα φιλμικό δοκίμιο (μετά τα «Αποχαιρετισμός στη Γλώσσα» και «Film Socialisme») συνεχίζει να μην ηρεμεί δευτερόλεπτο και να μιλά για το παρελθόν, την Ιστορία και τη φιλοσοφία πειραματιζόμενος με την εικόνα και τον ήχο σα να ήταν 20χρονος.
Χρήστος Μήτσης
2021-11-16
Άλλο ένα σινε-δοκίμιο του 91χρονου Πάπα της νουβέλ βαγκ, αποτελούμενο από μονταρισμένο υλικό αρχείου, επικαίρων, τσιτάτων και κινηματογραφικών αποσπασμάτων σχολιασμένων με φωνή off.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2021-11-14
Είναι αδύνατον να περιγράψεις τι ακριβώς συμβαίνει, όμως αυτό το ντελιριακά φιλοσοφικό δοκίμιο εικόνων και εννοιών σε κρατά σφιχτά από το χέρι, σε οδηγεί κατευθείαν στην παρανοϊκή και ιδιοφυή καρδιά του.
Λήδα Γαλανού
2021-11-12
Κολάζ εικόνων και λέξεων, αποσπάσματα από ταινίες, πισωγυρίσματα στη μονταζιέρα, αποφθέγματα κι αφορισμοί, εξυπνακίστικα τσιτάτα ή οι απολύτως ουσιώδεις αλήθειες, όλα αυτά κι άλλα τόσα συνθέτουν το φιλμ που από μόνο του αποτελεί μια κινηματογραφική παρακαταθήκη πιο προσιτή μάλιστα στο κοινό από τις προηγούμενες πρόσφατες ταινίες του Γκοντάρ.
Κωνσταντίνος Μπούρας
ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΚΙ όμως ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΣΑΜΕ. ΕΙΤΕ ΜΑΣ ΆΡΕΣΕ ΕΙΤΕ ΌΧΙ. Γιατί τα είδωλα είναι είδωλα και τα ιερά τέρατα λατρεύονται ως ήρωες, ημίθεοι και άγιοι μιας κατά τα άλλα πεζής, πεζότατης εποχής.
Αγγελική Καρυστινού
Η ακραία και αναμφίβολα στρατευμένη θέση του χωράει πολλή συζήτηση, όμως ασχέτως από τις όποιες διαφωνίες σε ιδεολογικό επίπεδο, μιλάμε για ένα τολμηρό έργο ενός ανατρεπτικού auteur, ο οποίος σε μια εποχή που ο κόσμος της διανόησης σιωπά, εκείνος επιλέγει να μιλήσει.
Παύλος Γκουγιάννος
2021-11-10
Μία απόλυτα μεταμοντέρνα ταινία, και στην βάση της πολιτική.
Σοφία Γουργουλιάνη
2021-11-06
Στα 88 του χρόνια, ο Γκοντάρ βέβαια και δικαιούται να καπνίζει τα πούρα του, να διασκεδάζει με τα κινηματογραφικά του πειράματα και να αναλώνεται σε όλους τους κινηματογραφικούς αυνανισμούς που επιτρέπει η τεράστια καλλιτεχνική του αξία.
Κωστής Θεοδοσόπουλος
2021-11-04
Πενήντα χρόνια μετά τον Μάη του '68, ο Ζαν Λικ Γκοντάρ υπογράφει ένα φιλοσοφικό και πολιτικό μανιφέστο βγαλμένο από το πνεύμα της ιστορικής εξέγερσης στη Γαλλία και ξεφυλλίζοντας το δικό του «Βιβλίο της Εικόνας» εξαπολύει δριμύ κατηγορώ στον δυτικό πολιτισμό και την παρακμή του.
Γιάννης Βασιλείου
2021-11-02
Αν πρέπει να βρούμε ένα μοτίβο, αυτό (μάλλον) εντοπίζεται στην αντιπαραβολή πραγματικής και κινηματογραφικής βίας, λιγότερο για την ανεύρεση μιας αιτιώδους συνάφειας και περισσότερο για την ανάδειξη μιας αμφοτεροβαρούς, αλληλοσυμπληρούμενης σχέσης μεταξύ τους.
