200 Μέτρα(2020)
(200 Meters) | Πρώτη προβολή: 04-11-2021
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2021-11-20
Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης έφτιαξε ένα ωραίο ρόουντ-μούβι, μ' ένα στιλ που αγγίζει τα όρια του ντοκιμαντέρ, διανθισμένο με (συχνά μαύρο) χιούμορ...
Τάσος Ντερτιλής
Ένας Παλαιστίνιος πατέρας θα κάνει τα πάντα για να βοηθήσει τον μικρό γιο του, αντιμετωπίζοντας ένα παράλογο σύστημα καταπίεσης σε μία υπόκωφη αλλά συγκλονιστική ταινία για τη ζωή στη λωρίδα της Γάζας.
Μίλτος Τόσκας
Ερμηνευτικά δεσπόζει ο τραγικός πατέρας, Αλί Σουλιμάν. Σηκώνει στις πλάτες του το ξετύλιγμα της πλοκής, όπως ακριβώς της ευθύνες του. Το πρώτο μέρος θεωρώ πως είναι ένα κλικ καλύτερο από το δεύτερο.
Νίκος Δρίβας
Η ταινία 200 Μέτρα είναι δυναμική, δυναμικά σκηνοθετημένη, με εξαιρετικές ερμηνείες και περνάει πολλά μηνύματα στον θεατή, με τους ηθοποιούς και τα μηνύματα (εστιάστε σε μια εκ των τελευταίων σκηνών) να σε καθηλώνουν.
Στράτος Κερσανίδης
Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι μια ταινία χαρακτήρων, όπως και είναι, αλλά πάνω απ' όλα είναι μια ταινία δρόμου, ένα ρόουντ μούβι στα όρια λογικής και παραλογισμού. Η σκηνοθεσία είναι ρυθμική, διατηρεί την ένταση την οποία εκτονώνει με μικρές χιουμοριστικές ανάσες.
Γιάννης Φραγκούλης
Μία ταινία που βρίσκεται ανάμεσα στο ρεαλισμό και στον ποιητικό ρεαλισμό, αφήνει το συναίσθημα να βγει όπως πρέπει, βιωματικά. Παλαιστινιακή παραγωγή που αιχμαλωτίζει το βλέμμα και σε κρατάει μέχρι το τέλος, όχι με το σασπένς αλλά με τη λαχτάρα να δεις τι έγινε και αν όλα πήγαν καλά.
Αγγελική Καρυστινού
Ο Ναϊφέ ξαναβρίσκει τα πατήματά του, πλησιάζοντας στο φινάλε, όπου συνδυάζοντας το πολιτικό σχόλιο με μια οικογενειακή ιστορία, καταφέρνει να πει τη δική του αλήθεια, και μαζί την αλήθεια όλων των κατοίκων που ζουν στη Γάζα, και να στείλει ένα μήνυμα ειρήνης μέσα από τα φώτα που ανάβουν στο μπαλκόνι του Μουσταφά.
Κώστας Ζαλίγκας
2021-11-16
Έχει δώσει ρυθμό στην αφήγησή του, έχει ανατροπές και αφήνει την εντύπωση ότι γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει σε καθημερινό επίπεδο γύρω του.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η αποτύπωση του ταξιδιού από τον σκηνοθέτη, με όλα τα μικρά επεισόδια που συμβαίνουν κατά τη διάρκειά του, δίνει όχι μονάχα μια αυθεντική εικόνα στο επιχείρημα, αλλά μεταφέρει τον θεατή στην καρδιά των ζητημάτων, αποτυπώνοντας τις προκαταλήψεις και τους φόβους και των δύο πλευρών, τα ζητήματα που προκύπτουν λόγω του εποικισμού και του κρατικού απαρτχάιντ και το παράλογο της όλης υπόθεσης, με τρόπο μοναδικό.
Χάρης Αναγνωστάκης
Είναι φανερό ότι η ταινία δεν έγινε για να μας κόψει την ανάσα από την αγωνία ή να καταναλώσουμε χαρτομάντηλα, αλλά για να μας ξυπνήσει από το λήθαργο θυμίζοντας ότι δίπλα μας βρίσκεται η βαρβαρότητα και η ανάγκη ενός λαού να διεκδικήσει το αυτονόητο, τον ζωτικό χώρο, να μπορεί ένας πατέρας να αγκαλιάσει όποτε θέλει το παιδί του ή τη γυναίκα του.
Χρήστος Μήτσης
2021-11-18
Ρεαλιστικό κι αγωνιώδες δράμα το οποίο «συμπυκνώνει», με δραματική σχηματοποίηση, τη μεσανατολική πραγματικότητα.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2021-11-14
Το αγωνιώδες, απρόβλεπτο ταξίδι μέσα σε ένα βαν με επιβάτες ποικίλων εθνικοτήτων (δεν λείπει η γερμανίδα με την κάμερα) σε κάνεις να νιώσεις βαθιά του ανθρώπινο πρόβλημα χωρίς ποτέ ο Ναϊφέ να πέφτει στην παγίδα του αποπροσανατολισμό με τις ευκολίες του διδακτισμού.
Λήδα Γαλανού
2021-11-12
Με βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Βενετίας και Χρυσό Αλέξανδρο στη Θεσσαλονίκη, η ταινία του Ναϊφέ αποτελεί έναν συγκινητικό συνδυασμό ρεαλιστικού δράματος και ανθρώπινης κωμωδίας, μακριά από στερεότυπα και κοντά -μόλις διακόσια μέτρα απόσταση- στην αληθινή αγάπη και στον παραλογισμό που την απαγορεύει.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2021-11-08
Ο σκηνοθέτης, όμως, δεν θέλει να είναι in your face καταγγελτικός. Θέλει με ήπιο τρόπο για το κοινό που δεν γνωρίζει, να παρουσιάσει μια κατάσταση, που απέχει πολύ από το χαρακτηριστεί όχι απλά ιδανική αλλά έστω και βιώσιμη. Και να δείξει, με μια νότα αισιοδοξίας, πως η ζωή τελικά πάντα βρίσκει τον τρόπο να προχωρήσει.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2021-11-10
Το ανθρώπινο (πέρα και πάνω απ' όλα) δράμα του Παλαιστινιακού λαού και όσων ζουν στη Δυτική Όχθη αποτυπώνεται για άλλη μια φορά με ένταση και πάθος, αφήνοντας στο περιθώριο τις όποιες ενστάσεις. Κι η καρδιά της ταινίας χτυπάει σε μια απόσταση πολύ μικρότερη από εκείνη του τίτλου.
Νίκος Τσαγκαράκης
Κοινωνικοπολιτικό δράμα που, παρότι στην πορεία χάνει το σημαντικό για την πλοκή αίσθημα του επείγοντος, πλατειάζοντας περιστασιακά, καταφέρνει να προσφέρει μια διεισδυτική οπτική στην πρακτική, ψυχολογική και συναισθηματική περιπλοκότητα του σταδιακού αφανισμού που υπομένει ο παλαιστινιακός πληθυσμός από το ισραηλινό κράτος.
Αναστασία Σταθά
Ακόμα όμως και τις στιγμές που το σενάριο αστοχεί (και είναι πολλές) είναι ξεκάθαρη η ειλικρίνεια των προθέσεων του σκηνοθέτη που καταφέρνει εντέλει να αποτυπώσει τον παραλογισμό που μετατρέπει διακόσια μόλις μέτρα σε μία διαδρομή διακοσίων χιλιομέτρων, ενώ ο Ali Suliman, τον οποίο συναντάμε στον πρωταγωνιστικό ρόλο, μας μεταδίδει με την ερμηνεία του όλη την αγωνία που κυριεύει έναν πατέρα μέχρι να βρεθεί στο πλευρό του γιου του.
Γιάννης Βασιλείου
2021-11-06
Το 200 Meters στα πρώτα είκοσι λεπτά επιχειρεί να αναδείξει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι άνθρωποι της περιοχής. Είναι ίσως και το πιο ενδιαφέρον τμήμα ενός φιλμ που στη συνέχεια θα εξελιχθεί σε ταινία δρόμου...
Νίκος Παλάτος
2021-11-02
Συμπαθές δείγμα world cinema, η θεματολογία του οποίου παραδοσιακά αφορά το adult ελληνικό κοινό. Αφήνει την αίσθηση πως κάτι του λείπει (σε ό,τι αφορά ειδικά το πολιτικό πλαίσιο της όλης κατάστασης κι έχοντας στο μυαλό το προ ετών σαφώς πιο ενδιαφέρον «Omar»), οι φίλοι του είδους, όμως, θα... διανύσουν τούτα τα «200 Μέτρα» χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Θοδωρής Καραμανώλης
2021-11-04
Ένα οικογενειακό δράμα μεταμορφώνεται σε ένα λαθραίο ταξίδι πίσω από τα ορατά και αόρατα τείχη που ορίζουν τα σύνορα στην αντιπαράθεση της Δυτικής Όχθης.
