Ο Κήπος των Φίντζι Κοντίνι(1970)
(ll Giardino dei Finzi-Contini) | Πρώτη προβολή: 28-04-2022
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-04-20
Ο Ντε Σίκα είναι καθαρός imagist, ζωγραφίζει σελίδες εκατοντάδων λέξεων αθόρυβα, αλλά με νόημα. Όπως και στη σκηνή όπου οι ναζί κάνουν απογραφή στον οίκο των Φίντσι-Κοντίνι και φωτίζεται ένα πολύτιμο μικρό άγαλμα, σαν προειδοποίηση πως σε λίγο θα σπάσει. Αυτή την εύθραυστη συνθήκη, τη σιγαλιά πριν από την ολοσχερή καταιγίδα, την κατέχει μόνο η ταινία και όχι το μυθιστόρημα.
Πάνος Μουζάκης
Οι θεματικές του έργου παρουσιάζονται με έναν εξαίρετο κινηματογραφικό τρόπο που συνεπαίρνει τον θεατή. Ο κήπος του τίτλου είναι το καταφύγιο των ηρώων της ιστορίας, λειτουργώντας σαν ασπίδα απέναντι στον εχθρικό έξω κόσμο. «Ο κήπος των Φίντσι-Κοντίνι» δεν είναι απλά μια ιστορική ταινία με αντιπολεμικό χαρακτήρα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η αποθέωση είναι πως δεν υπάρχουν ούτε κρεματόρια, ούτε βασανιστήρια, ούτε διάφορα άλλα που έχουμε δει περί Ολοκαυτώματος σε συγκλονιστικές, μεγάλες ταινίες. Ο Ντε Σίκα έκανε μία από τις μεγαλύτερες ταινίες περι Ολοκαυτώματος, αφήνοντας μας στη Φεράρα, με τους αστούς ήρωες σε ένα σχολείο, εκεί που τα παιδιά πήγαιναν κάποτε και με μια ανάληψη της μηχανής να μας βάζει στο κλίμα της ανάληψης των ψυχών και καταλαβαίνουμε. Και με ένα ανάλογο ρέκβιεμ που συνέθεσε ο γιος του, ο συγχωρεμένος ο Μανουέλ..
Παύλος Γκουγιάννος
Μια τραγικωμωδία για τον πόλεμο αλλά και πολλά παραπάνω από αυτό είναι ίσως το ύστατο αριστούργημα του Ντε Σίκα που η θέασή του στο σινεμά είναι μια άχαστη εμπειρία.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-04-18
Χάρη στην τόσο προσεγμένη διεύθυνση φωτογραφίας του Ενιο Γκουαρνιέρι η ταινία μοιάζει τυλιγμένη μέσα σε μια σχεδόν υπερφυσική ατμόσφαιρα ενώ παρακολουθεί με μια πρωτοφανή απαλότητα την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των Εβραίων εφήβων που συγκεντρώνονται τακτικά για γιορτές και τένις στους υπέροχους χλοοτάπητες της οικογένειας Φίντζι Κοντίνι.
Αχιλλέας Βασιλείου
2022-04-16
Η ομορφιά του αισθαντικού σινεμά σε όλο της το μεγαλείο.
Ρεγγίνα Ζερβού
Ποιητικός και τρυφερός, ο ιταλός μαιτρ θα προσπαθήσει να αφηγηθεί μέσα από την τέχνη του τον εκφασισμό και αντισημιτισμό της κοινωνίας του σε μια απο τις τελευταίες μεγάλες του ταινίες, που κερδισε Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο και το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας για την Ιταλία.
Μάνος Θηραίος
Παίζοντας αμείλικτα με την τρυφερή αθωότητα των νεαρών ηρώων του (άρτια ερμηνευμένοι από το λαμπερό καστ, που με αυτήν την ταινία κάνουν και το ουσιαστικό, πρωταγωνιστικό τους ξεκίνημα), ο Ντε Σίκα την αντιπαραθέτει με τη φρίκη της ιστορικής πραγματικότητας, παρουσιάζοντας τον κήπο των Φίντσι Κοντίνι ως την τελευταία Εδέμ, πριν από τη Δευτέρα Παρουσία.
Λήδα Γαλανού
2022-04-14
Το έργο αυτό του Ντε Σίκα είναι νοσταλγικό εξ ορισμού, αλλά η νοσταλγία του με τα χρόνια αποκτά περισσότερα επίπεδα: σήμερα διαβάζει κανείς τη μελαγχολία για την απώλεια ενός κόσμου που καταδίκασε τις επόμενες γενιές αλλά πλήρωσε βαρύτατο τίμημα γι' αυτό, όσο κι αν η φωτογραφία του Ενιο Γκουαρνιέρι κάνει τον κήπο ένα σύμπαν ζηλευτό, όπως πάντα ήταν και θα είναι ζηλευτό αυτό που σε αποκλείει.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Ιταλός σκηνοθέτης, προσεγγίζει το θέμα, χρησιμοποιώντας ορισμένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του γαλλικού κινήματος της νουβέλ βαγκ, όπως επί παραδείγματι ήταν η ακατάσχετη φλυαρία των μεγαλοαστών ηρώων, που πονάνε εσωτερικά, που προβληματίζονται-καθώς παίζουν τένις επί της προκειμένης ταινίας- όπως επίσης και οι έρωτες των νέων που προκαλούν προσδοκία, καταλήγουν παρά ταύτα, ατελέσφοροι.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μπορεί η ταινία τού πατέρα τού νεορεαλισμού Βιτόριο ντε Σίκα να μην φτάνει σε αξία και δύναμη τα κλασικά του φιλμ "Ο Κλέφτης Ποδηλάτων", "Umberto D." και "Λούστρο Παπουτσιών", αλλά μισό αιώνα μετά την πρεμιέρα της παραμένει ένα αξιόλογο αντιρατσιστικό δράμα, μία μελέτη για τον άνθρωπο, μια αιχμή για την υποκρισία της μεγαλοαστικής τάξης, τη διείσδυση των φασιστικών απόψεων και πρακτικών ακόμη και σε μη προσβάσιμους φαινομενικά χώρους και κύκλους της κοινωνίας.
Ηλίας Δημόπουλος
2022-04-12
Αέρινα μελαγχολική μεταφορά από τον μεγάλο Βιτόριο Ντε Σίκα του σημαντικού, εν μέρει αυτοβιογραφικού, βιβλίου του Τζόρτζο Μπασάνι, με θέμα του την πτώση της ιταλικής/εβραϊκής αριστοκρατίας στην Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-04-10
Το βραβευμένο με Χρυσή Αρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου καθώς και Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας κομψοτέχνημα του Ντε Σίκα αφηγείται τις περίπλοκες αισθηματικές περιπέτειες τεσσάρων νέων που δοκιμάζονται επικίνδυνα όταν το καθεστώς Μουσολίνι αρχίζει να μεθοδεύει την κορύφωση των αντισημιτικών διώξεων.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-04-04
Η υπόκωφη έλευση του φασισμού εξετάζεται μέσα από ένα πρίσμα προσωπικό αλλά και ταξικό, στην μάλλον πιο σημαντική ταινία της ύστερης περιόδου του Ντε Σίκα, βραβευμένη με Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας και με Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο, ακόμα κι αν κινηματογραφικά δεν έχει πολλά πια να προτείνει.
Χρήστος Μήτσης
2022-04-08
Ξενόγλωσσο Όσκαρ και Χρυσή Άρκτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου για ένα ακαδημαϊκό, ορθογραφημένο ιστορικό δράμα βισκοντικής μελαγχολίας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2022-04-06
Με σενάριο βασισμένο στο ημιαυτοβιογραφικό βιβλίο του Τζόρτζιο Μπασάνι, ο Ντε Σίκα έφτιαξε μια ταινία, απομακρυσμένη σίγουρα από την παλιά νεορεαλιστική γραμμή του, που προσπαθεί να είναι περισσότερο κοντά στις καινοτομίες των πρωτοπόρων των δεκαετιών του '60 και '70, ιδιαίτερα τις ταινίες τόσο του Αλέν Ρενέ (στον τρόπο ιδιαίτερα της αποσπασματικής αφήγησης), όσο και του Μπερτολούτσι (ιδιαίτερα στην εικαστική πλευρά, με τις συνθέσεις των πλάνων και τους ωραίους χρωματισμούς).
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Ιταλός δημιουργός εισβάλλει πολύ αποτελεσματικά στην καθημερινότητα των ηρώων του και με διακριτικό, αλλά χαρακτηριστικό τρόπο, ανεβάζει σταδιακά την αγωνία και την ένταση για την τύχη τους που μοιάζει δυσοίωνη, παρά την ελαφρότητα και την ανεμελιά που κυριαρχεί έως και την τελευταία στιγμή.
Νίκος Παλάτος
2022-04-02
Η εκ των τελευταίων ταινιών του Βιτόριο Ντε Σίκα, αν και απολαμβάνει φήμης και γενικής κριτικής αποδοχής, δε μπορεί να σταθεί πλάι στα αριστουργήματα της πρώτης περιόδου του σκηνοθέτη. Θεωρώ πως αποτελεί περίπτωση φιλμ «ιερής αγελάδας», τόσο λόγω θεματολογίας, όσο και του ονόματος του auteur.
