Μαύρα Γυαλιά(2022)
(Occhiali Neri / Dark Glasses) | Πρώτη προβολή: 02-06-2022
nikos fekkas
Ένα διασκεδαστικό θριλεράκι που βλέπεται ευχάριστα χωρίς ωστόσο να εντυπωσιάζει!
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2022-06-20
Στη νέα του ταινία, ο Αρζέντο στήνει, όπως αυτός ξέρει, σκηνές με ένα συνεχές σασπένς, που σου κόβει την αναπνοή, ισορροπώντας τις σκηνές «σλάσερ» με την υπόλοιπη δράση, ενώ, παράλληλα, εκμεταλλεύεται φαινομενικά απλές σκηνές για να κάνει μια μεταφορά για το τι θα ακολουθήσει.
Χάρης Αναγνωστάκης
Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, η ταινία απευθύνεται στους εναπομείναντες φαν του Ιταλού βετεράνου σκηνοθέτη, αλλά και στους λάτρεις του είδους.
Αγγελική Καρυστινού
Συνδυάζει μυστήριο και κατασκοπεία με στοιχεία σλάσερ, ψυχολογικού θρίλερ και sexploitation, με μια κάποια κούραση ομολογουμένως, αλλά καταγράφοντας για πρώτη φόρα μια τρυφερή σχέση δυο εύθραυστων πλασμάτων, που αναζητούν μια κάθαρση.
Πάνος Μουζάκης
Το φιλμ αυτό δεν είναι παρά ένας φόρος τιμής στο ίδιο του το έργο, με το οποίο μετράει πάνω από πενήντα χρόνια παρουσίας στον κινηματογράφο. Οι πραγματικοί φαν θα βρουν σίγουρα μερικές στιγμές που θα τους κάνουν να χαμογελάσουν από μέσα τους.
Dimitris Dx
Είναι επάξια ταινία του παρελθόντος του Αρτζέντο; Φυσικά και όχι, είναι όμως επάξια ταινία της κληρονομιάς του δημιουργού και ένα ανέλπιστο throwback στις giallo ρίζες του ιταλικού σινεμά.
Άκης Καπράνος
Κι όμως εδώ, ο ηλικιωμένος σκηνοθέτης, ανάμεσα σε σκηνές που αποκαλύπτουν μια σπάνια τρυφερότητα (πρώτη φορά μετά το αδικημένο «Σύνδρομο του Στεντάλ» δείχνει να αγαπά τον «ήρωα» περισσότερο από τον δολοφόνο του), προσπαθεί να βρει την παλιά του λάμψη (τα πρώτα 40 λεπτά είναι, μακράν, ό,τι καλύτερο έχει γυρίσει εδώ και δεκαετίες)...
Ιωσηφίνα Γριβέα
Τα Μαύρα Γυαλιά είναι ένα τόσο δα, αιχμηρό giallo που θέλει πολύ να θεωρηθεί ως επιστροφή σε φόρμα. Δεν είναι, αλλά ο κινηματογραφικός κόσμος που χωράει μία τέτοια ταινία είναι προτιμότερος από κάποιο ανάποδο παράλληλο σύμπαν.
Αχιλλέας Βασιλείου
2022-06-18
Χωρίς να προδίδει την ουσία αλλά και χωρίς να προφυλάσσουν από την ακτινοβολία τα Μαύρα Γυαλιά είναι ένα θρίλερ που ήρθε με χρονοκάψουλα από την δεκαετία του 80. Με κληρονομιά που δεν κοβόσουν να την αποκτήσεις.
Μανώλης Κρανάκης
Ακόμη μια προσπάθεια του Ντάριο Αρτζέντο να συνομιλήσει με το παρόν με όρους 70s. Πιο πετυχημένο από πρότερες απόπειρες, το ίδιο ατελέσφορο όπως και να το «δεις».
Γιάννης Βασιλείου
Τα Μαύρα Γυαλιά είναι μεν η καλύτερη ταινία του Αρζέντο από την εποχή του Non Ho Sonno (2001), αλλά, αν περιμένετε επιστροφή στη φόρμα, θα απογοητευτείτε.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η ταινία διαθέτει όλα τα χαρίσματα (αίσθηση του σασπένς και προσωπικό ύφος) και τα μειονεκτήματα (σεναριακές ευκολίες, σχηματικοί χαρακτήρες), του δημιουργού της, χωρίς να πρωτοτυπεί.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-06-16
Ο Ντάριο Αρζέντο βαδίζει σε οικεία για εκείνον και τους θαυμαστές του μονοπάτια. Απλά και κατανοητά, υπογράφει μια ακόμα «εύκολη» αιματηρή περιπέτεια, χωρίς ιδιαίτερες εντάσεις και αινίγματα.
Λήδα Γαλανού
2022-06-14
Ο Ντάριο Αρτζέντο επιστρέφει με μια νέα ταινία. Το οποίο, από μόνο του, είναι εξαιρετικά χαρμόσυνο γεγονός –παρότι η ίδια η ταινία όχι.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-06-10
Ξεκινά μεν με δυναμικό τρόπο το φιλμ, θυμίζοντας στιγμές μεγαλείου από το χρυσό παρελθόν του αλλά γρήγορα παραδίδεται σε ανούσια – και δυστυχώς κακοφτιαγμένα- πλάνα ενός πλαδαρού και δίχως ενδιαφέρον θρίλερ, που διατηρεί κάπως την αθωότητα και το χιούμορ του, όταν στο πλευρό της ηρωίδας στέκονται ένα ορφανό κινεζάκι και ένας εκπαιδευμένος σκύλος.
Μάνος Θηραίος
Η πρώτη ώρα τουλάχιστον έχει την αγωνία και το ενδιαφέρον της, καθώς νιώθεις πως βλέπεις κάτι γνώριμο και αγαπημένο, παρά τα όποια ελαττώματα. Όμως στο τελευταίο ημίωρο σηκώνεις τα χέρια ψηλά, με τα πράγματα να ξεφεύγουν από κάθε όριο λογικής και στοιχειώδους αληθοφάνειας (τα νερόφιδα παίρνουν βραβείο αφέλειας).
Βαγγέλης Βίτσικας
Το «Dark Glasses» είναι ένα εντελώς επιφανειακό φιλμ που χρησιμοποιεί μια απλοϊκή, προσχηματική και τραβηγμένη από τα μαλλιά ιστορία προκειμένου να μας πείσει ότι ο δημιουργός του «Deep Red» επέστρεψε.
Νεκτάριος Σάκκας
2022-06-12
Η επιστροφή του Ντάριο Αρτζέντο στη σκηνοθεσία μετά από μία δεκαετία με μία αιματοβαμμένη ιστορία εκδίκησης, όσο κι αν χαροποιεί τους απανταχού φαν του μάστορα του giallo, έρχεται δυστυχώς σαν φυσική συνέχεια μιας σταθερά φθίνουσας φιλμογραφίας.
Ορέστης Μαλτέζος
Αν δεν το είχε κάνει ο Argento, πιθανότατα θα ήταν στα αζήτητα, από εμπορική προσέγγιση. Επειδή όμως το έχει κάνει ο Argento και το στιλ του διαφαίνεται σε κάθε πλάνο, είναι δικαίως μια πολυαναμενόμενη ταινία για όσους αγαπούν αυτόν και το σινεμά του.
Παύλος Γκουγιάννος
2022-06-08
Για τους φαν του είδους, ίσως τα Μαύρα Γυαλιά να είναι ένοχη απόλαυση, αλλά σε σχέση με ταινιάρες του παρελθόντος, βλ. Suspiria, είναι πιο πολύ ένοχη και λιγότερο απόλαυση.
vandimir
Μέτριο σενάριο, πολλές απιθανότητες, μέτριες ηθοποιίες, κακοί διάλογοι... όλα συντρέχουν για να συμβάλλουν στη γενική μετριότητα του φιλμ.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2022-06-06
Το φαν κλαμπ του Ιταλού σκηνοθέτη θα χαρεί ιδιαιτέρως και όλοι οι υπόλοιποι θα αναρωτηθούν πως είναι δυνατόν μετά από 60 χρόνια καριέρας στην σκηνοθεσία, ο Αρτζέντο να μην μπορεί ακόμα να αποσπάσει μια στοιχειωδώς καλή ερμηνεία παρότι στην ατμόσφαιρα είναι όντως ασύγκριτος;
Ηλίας Φραγκούλης
2022-06-04
Εάν ανήκετε στην κατηγορία των fans που αντιμετωπίζουν τον Ντάριο Αρτζέντο μονάχα σαν ένα... ιερό totem, καλά να πάθετε!
Χρήστος Μήτσης
2022-06-02
Ο δημιουργός του «Σουσπίρια» ανακυκλώνει με απίστευτη τσαπατσουλιά τα εξπρεσιονιστικά κλισέ που τον έκαναν διάσημο, αναζητώντας μάταια μια χαμένη εδώ και δεκαετίες έμπνευση.
Νίκος Δρίβας
Jump scares που περιμένεις πριν καν γίνει η σκηνή, κάκιστο μοντάζ, ανεκδιήγητο σενάριο και τραγελαφικές ερμηνείες συνθέτουν αυτό το σκηνικό αχταρμά που παρακολουθούμε για 90 λεπτά και ενώ θες να δεις κάτι guilty pleasure έστω, από την αρχή της η ταινία είναι οδυνηρά δυσανάλογη.
