Νοσταλγία(2022)
(Nostalgia) | Πρώτη προβολή: 26-01-2023
Δημήτρης Δανίκας
2023-01-20
Εσωτερικό οδοιπορικό και μια λυρική διαδρομή στην πόλη της Νάπολης.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Γέννημα-θρέμμα της Νάπολης και ο ίδιος ο Μαρτόνε τοποθετεί την πόλη στο επίκεντρο της ταινίας, με εξαιρετικά κινηματογραφημένες νυχτερινές εικόνες στις γειτονιές του Σανίτα, αναδεικνύοντας τα λαϊκά σοκάκια, με τα αντικριστά μπαλκόνια σε απόσταση αναπνοής, αλλά και πλάνα στους πολυσύχναστους ανηφορικούς δρόμους.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Μαρτόνε καταγράφει από τη μια την κοινωνική κατάσταση που επικρατεί, με τη τοπική μαφία να ελέγχει τη νεολαία, ενώ από την άλλη, παρουσιάζει τον αγώνα των πολιτών, μ' επικεφαλής τον ιερέα της περιοχής, να σταματήσουν τα εγκλήματα και να αλλάξουν την πορεία της βασανισμένης τους πόλης.
Νίκος Δρίβας
Μια ακόμα ενδιαφέρουσα προσπάθεια που σε κάποια σημεία καθηλώνει τον θεατή και δεδομένα του προσφέρει αν μη τι άλλο μια ανά στιγμές καθηλωτική εμπειρία, η οποία με λίγη βελτίωση σε διάφορους τομείς θα μας έδινε ένα αριστούργημα.
Κώστας Ζαλίγκας
2023-01-18
Αυτό όμως που κυρίως έχει καταφέρει ο Μαρτόνε είναι να αποτυπώσει με ειλικρίνεια και αυθεντικότητα μια πλευρά της πόλης που ίσως τη φανταζόμαστε, αλλά δύσκολα θα τη συναντήσουμε μπροστά μας.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2023-01-16
Ο Μαρτόνε μας δίνει αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα μελέτη της πόλης σε συνάρτηση με τον άνθρωπο, ένα ψυχογράφημα αμπαλαρισμένο με αγαπησιάρικες εικόνες που αποτυπώνουν την ατμόσφαιρα μιας πόλης που ο σκηνοθέτης προφανώς αγαπά (ο Μαρτόνε είναι ο ίδιος ναπολιτάνος) αλλά και που τον τρομάζει.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η κινηματογράφηση είναι ρέουσα και στα όρια του ντοκουμέντου, με φλας μπακ σε φιλμ 16mm και ατμοσφαιρική μουσική από κομμάτια των Tangerine Dreams. Ολόκληρο το ανσάμπλ των ηθοποιών είναι υπέροχο, αλλά ο Πιερφραντσέσκο Φαβίνο, δίνει την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του ενώ δίπλα του ο Φραντσέσκο Ντι Λέβα στον ρόλο του πάστορα είναι πολύ δυνατός.
Ηλίας Δημόπουλος
Ατμοσφαιρική, μελωδική, συγκινητική και διδακτικά ειρωνική σουίτα του βετεράνου Μάριο Μαρτόνε, που σε κερδίζει με τρόπο που να της συγχωρείς κάποιες ατήρητες υποσχέσεις της.
Αιμίλιος Χαρμπής
Ο Μαρτόνε ενορχηστρώνει μια ατελείωτη βόλτα μέσα στα όμοια με λαβύρινθο στενά σοκάκια μιας φτωχογειτονιάς της Νάπολης.
Κωστής Μπίτσιος
Η ταινία του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Mario Martone (1959) προδίδεται από τη μεγάλη της διάρκεια. Αυτό που ξεκινά ως ένα νοσταλγικό ταξίδι του δημιουργού στην πατρίδα του, τη Νάπολη της Ιταλίας, καταλήγει σε ένα μακρόσυρτο νόστο του πρωταγωνιστή.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Η ταινία από την Ιταλία περιγράφει την αναγκαιότητα των ανθρώπων να συντονίζονται με τις ρίζες και το παρελθόν τους. Χρησιμοποιώντας επιμελημένα πλάνα και κατακερματίζοντας με μεγάλα κενά σιωπής μια ιστορία ωρίμανσης -αν όχι και ενηλικίωσης- το παρελθόν γίνεται αλτήρας και συνδετικός κρίκος με το μέλλον.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Μαρτόνε δεν αφήνει ούτε λεπτό από το μάτι της κάμερας τον ήρωα του, και αναγάγει το δίλημμα του, στο καθοριστικό διακύβευμα της ιστορίας , να φύγει για το Κάιρο ή να τα τινάξει όλα και να μείνει στη γενέτειρα του.
Τάσος Ντερτιλής
Το Ιταλικό σινεμά είναι πάντα εδώ, παρόν, άμεσο και διεισδυτικό. Ανακαλύψτε το ξανά.
Αγγελική Καρυστινού
Η πολύβουη Νάπολη με τις φτωχικές της συνοικίες, κυρίως τη Ριόνε Σανιτά, και τα μπαρόκ της κτίρια γίνεται η απόλυτη πρωταγωνίστρια σε ένα βραδυφλεγές υπαρξιακό δράμα με πολιτικές προεκτάσεις και γκανγκστερική ατμόσφαιρα -οι ταξικές ανισότητες και η σκιά της Μαφίας ελλοχεύουν σε κάθε κάδρο- όπου ξεχωρίζει κυρίως η γεμάτη εσωτερική ένταση ερμηνεία του Πιερφραντσέσκο Φαβίνο.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η πιο ολοκληρωμένη ταινία της βδομάδας, αφού μέσα απ' αυτήν περνάει η σύγχρονη Νάπολη, με τις αναρίθμητες αντιθέσεις της και την Καμόρα να πρωτοστατεί, διαλύοντας κάθε σχέση στον κοινωνικό ιστό.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2023-01-08
Μικρή το δέμας, bittersweet ταινία, με χαμηλότονη, διακριτική, αλλά άμεση και λειτουργική σκηνοθεσία, υπέροχη διεύθυνση φωτογραφίας, ιδιαίτερο σάουντρακ, γεμάτο Tangerine Dream (να το πάλι το όνειρο!) και τον δημοφιλή στην Ιταλία, Pierfrancesco Favino, μάλλον στην καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του.
Γιάννης Βασιλείου
2023-01-12
Ακόμα κι εκείνοι οι θεατές που θα μείνουν αδιάφοροι και ασυγκίνητοι μπρος στο «πείραμα» του Μαρτόνε, όμως, δεν μπορούν παρά να υποκλιθούν στον Πιερφρανσέσκο Φαβίνο, την πιο ιδιαίτερη φάτσα που ξεπετάχτηκε μέσα από την ιταλική σκηνή της υποκριτικής κατά τον εικοστό πρώτο αιώνα.
Φίλιππος Χατζίκος
2023-01-14
Η Νοσταλγία διαθέτει στιγμές λυρικού μεγαλείου και αφηγηματικής πυκνότητας που συγκινούν, συναρπάζουν και εντέλει γοητεύουν αυθεντικά.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2023-01-10
Η πικρή αίσθηση που αποκομίζει ο ήρωας κάθε φορά που προσπαθεί να συμπληρώσει τα κενά στο κολάζ της μνήμης του, κουμπώνει άψογα με τις πολιτικοκοινωνικές αιχμές για το ρόλο της Καμόρα και στην επιρροή του οργανωμένου εγκλήματος στις ζωές των απλών κατοίκων της πόλης του ιταλικού νότου.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Όμορφο, στιβαρό φιλμ από την Ιταλία, με συμμετοχή στο διαγωνιστικό των Καννών.
Νίκος Παλάτος
Η ιταλική υποβολή για το βραβείο ξενόγλωσσου Όσκαρ (έχει ήδη αποκλειστεί από τη shortlist), είναι ένα χαμηλότονο δράμα που μπορεί να μην πετυχαίνει σε όλο το φάσμα των στόχων του, τα επιμέρους του στοιχεία, όμως, είναι τέτοια που σε παρασύρουν. Οι φίλοι του ιταλικού κινηματογράφου δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα.
Χρήστος Μήτσης
2023-01-06
Γκανγκστερικό δράμα με στιβαρή ματιά και παλιομοδίτικη κοψιά, το οποίο διαχειρίζεται με αφηγηματική σιγουριά μια προβλέψιμη ιστορία αναπόδραστου παρελθόντος και επώδυνης νοσταλγίας.
Πόλυ Λυκούργου
2023-01-02
Πράγματα ξεφεύγουν και από την κοινή, αλλά και τη συναισθηματική λογική. Ίσως γιατί η Νοσταλγία του Μαρτόνε για τις ταινίες που οι άντρες δεν έλεγαν πολλά, αλλά έκοβαν δρόμο στο συναίσθημα θόλωσε το βλέμμα του και δεν επέτρεψε να δει την ιστορία του πιο ξεκάθαρα.
Λήδα Γαλανού
2023-01-04
Ένα φιλμ από τη μια προβλέψιμο κι από την άλλη περισσότερο βαρυσήμαντο αισθητικά από την ιστορία που περιγράφει.
Στράτος Κερσανίδης
Η επιτυχημένη σκηνοθεσία δεν μπορεί να κρύψει τα σεναριακά κενά, ιδίως όσον αφορά τους χαρακτήρες τις ενέργειες και τα κίνητρά τους. Έτσι μια ικανοποιητική ταινία σε γενικές γραμμές αδυνατεί να γίνει ακόμη καλύτερη ενώ έχει τις δυνατότητες για κάτι τέτοιο.
Μαίρη Βανδώρου
Μεταφερμένη από το ομώνυμο βιβλίο του Ermanno Rea, ο σκηνοθέτης δεν έχει καταφέρει να κάνει κάτι με το αρχικό υλικό και αποφασίζει να διατηρήσει την εσωτερικότητα, χωρίς όμως να μπορεί να αγγίξει ουσιαστικά τον θεατή.
