1900(1976)

(Novecento) | Πρώτη προβολή: 21-10-1977

Με το «1900», ο Μπερτολούτσι έχει δημιουργήσει ένα γιγαντιαίο, επικό όσο και μελοδραματικό, κοινωνικοπολιτικό ντοκουμέντο της ιταλικής Ιστορίας, η πειστικότητα του οποίου πηγάζει και από το ζωντάνεμα του «χρονικού» στον ρυθμό των εποχών.

Εικόνες ασύλληπτης ομορφιάς με γωνίες και καδραρίσματα που μόνον ένας εικαστικός καλλιτέχνης με ιδιαίτερη έμπνευση θα μπορούσε να δημιουργήσει και με τη συνοδεία της ασύγκριτης μουσικής που έγραψε ο Ένιο Μορικόνε, το «1900» τοποθετείται στα πρώτα ράφια της παγκόσμιας κινηματογραφικής ανθολογίας.

Το «1900» δείχνει σήμερα και φλύαρο και παρωχημένο, στέκεται όμως κι ως ένα δείγμα μεγαλειώδους τέχνης, όχι μόνο για τη μνημειώδη φωτογραφία τού Βιτόριο Στοράρο και τη μουσική τού Ενιο Μορικόνε, ή για το δέος που προκαλεί το καστ, αλλά κυρίως γιατί μπόρεσε ν' αποτελέσει, η ίδια, ένα ιστορικό «εύρημα» τής εποχής της και του ευρωπαϊκού σινεμά.

Ιστορία και πολιτική αλληγορία μεν, αλλά πολύωρος, πληθωρικός και θεαματικός κινηματογράφος για τους κινηματογραφόφιλους και επιπλέον με ένα «δυνατό cast» και εξαίρετους «λοιπούς συντελεστές»: τον Βιτόριο Στοράρο στη διεύθυνση φωτογραφίας και τον Ένιο Μορικόνε στη μουσική.

Πολυεπίπεδη αλληγορία για τον νέο αιώνα. Ντε Παρντιέ και Ντε Νίρο είναι Ντε-Λίσιους!

Υπέροχες ερμηνείες, επική σκηνοθεσία με λυρικές εξάρσεις, αριστουργηματική η φωτογραφία του Βιτόριο Στοράρο και το μουσικό σκορ του Ενιο Μορικόνε.

Το αποτέλεσμα, αν και άνισο, δεν ξεχνιέται εύκολα.

Μεγαλόπνοο ιστορικό fresco σκηνοθετημένο με έμπνευση και οίστρο. Αφηγηματικά συναρπαστικό και χειμαρρώδες, αν και σεναριακά ανοικονόμητο.